< <

Pleurotus ostreatus – Πλευρωτός ο οστρεώδης

Λαϊκές ονομασίες: Ελατομανίτης, Δρυγιαδολάχανο, Βλάντρα, Πίτα, Χαρουπολάχανο, Ξερακομανίτης, Τιπάρι.
Φυτρώνει σε ολόκληρη την Ελλάδα, ορεινή και πεδινή
Φυτρώνει στους γέρικους κορμούς των πλατύφυλλων και των ελάτων. Τα καρποσωματά του, όμοια με όστρακο στρειδιού αναπτύσσονται πολλά μαζί, σαν μπουκέτο, κολλημένα στους κορμούς.
Το χρώμα του έχει πολλές παραλλαγές: Λευκωπό, γκριζορόδινο, κυανόφαιο, ελαιοκαστανό.
Το καπέλο έχει διάμετρο 4-12 cm και όταν ωριμάζει η περίμετρος του γίνεται κυματιστή, σαν όστρακο.
Η σάρκα είναι λευκωπή, χυμώδης. Η οσμή και η γεύση είναι ευχάριστη.
Τα ελάσματα κατεβαίνουν ως τη βάση του στύπου, είναι πυκνά, λευκωπά συχνά με βιολετιές αποχρώσεις.
Ο στύπος έχει μήκος 1-4cm, πλάτος 0,5-2cm.Είναι έκκεντρος ή εντελώς πλάγιος, σπάνια στο κέντρο. Έχει χρώμα λευκωπό ή καστανό με πυκνό χνούδι.
Σπόρια λευκά 7-12 x 3-4 μ.

Είναι εκλεκτό εδώδιμο. Εύσαρκα, με υπέροχες κυματιστές αυλακώσεις στο κομμάτι εκείνο που «γέρνει» στη γη. Αντίθετα, η «ουράνια» πλευρά τους έχει βελούδινη υφή και ντελικάτο άρωμα. Τα τελευταία χρόνια έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην ελληνική κουζίνα και σερβίρονται κυρίως ψητά ή σε σούπες, αλλά ταιριάζουν πολύ και ως συνοδευτικά του κοτόπουλου, του χοιρινού και των θαλασσινών. Καλλιεργημένα πωλούνται σχεδόν παντού, σε πολύ καλές τιμές. Τα άγρια, ωστόσο, που φύονται σε όλη την Ελλάδα, έχουν πολύ ανώτερη γεύση και πλουσιότατη σάρκα. Στη Λέσβο ονομάζονται αρτύκια και στην Κρήτη αρτυκίτες και συχνά ένα και μόνο μανιτάρι μπορεί να υπερβεί τα τέσσερα κιλά!

Have your say