Το φαράγγι της Γκρόπας (γνωστό και ως φαράγγι Παλαιοκαρυάς) είναι ένα άγριο, κατάφυτο ορεινό πέρασμα στα όρια των νομών Τρικάλων, Καρδίτσας και Άρτας, το οποίο διασχίζεται από το ομώνυμο ρέμα και αποτελεί επίσημο γεώτοπο στο Γεωπάρκο Μετεώρων – Πύλης. Περιβάλλεται από τις κορυφές Αυγό (βόρεια), Χατζή (δυτικά) και Καραβούλα (νότια).
Διασχίζεται από το ρέμα της Γκρόπας, ένα εντυπωσιακό ορεινό ρέμα που διακρίνεται για το πάντρεμα της άγριας φύσης και του λαϊκού πολιτισμού καθ’ όλη τη διαδρομή του. Σχηματίζεται από ρυάκια και πηγές, διανύει 3,5 χλμ., συναντά το ρέμα της Χήρας και έπειτα από άλλα 3,5 χλμ. εκβάλλει στον Πορταϊκό ποταμό.
Γκρόπα ονομάζεται το ψηλότερο σημείο του φαραγγιού (1300 μ. περίπου) και ήταν το πιο δύσκολο πέρασμα ορεινού δρόμου στην Ελλάδα μέχρι που φτιάχτηκε η ομώνυμη σήραγγα που περνά μέσα από το μικρό βουνό Σπανουλάκι.
Το ρέμα περιβάλλεται από ένα πυκνό παρόχθιο δάσος από πλατάνια, ιτιές, σφενδάμια, σκλήθρα, φτελιές, λεύκες, κ.ά. Λίγο πιο ψηλά στα ασβεστολιθικά πετρώματα, βλασταίνουν κατά βάση πουρνάρια, αριές και άλλες βελανιδιές, ενώ κοντά στους οικισμούς υπάρχουν καρυδιές, μηλιές, κορομηλιές, κερασιές και άλλα οπωροφόρα.
Στα υψηλότερα σημεία του ρέματος και κάτω από τον, γεμάτο σάρες, γκρεμό της Γκρόπας απλώνεται ένα ημιορεινό λιβάδι το οποίο ονομάζεται «Δέντρα», και ακόμη πιο πάνω, ξεκινάνε μερικές οξιές και έλατα. Στην περιοχή επίσης ευδοκιμούν πολλά αξιοσημείωτα είδη λουλουδιών.
Καθώς κυλά, το ρέμα της Γκρόπας περνάει νότια από τους τρεις οικισμούς της Παλαιοκαρυάς: την Άνω, τη Μέση και την Κάτω Παλαιοκαρυά. Σημειώνεται πως στον τελευταίο οικισμό βρίσκεται και ένας από τους τελευταίους εν λειτουργία νερόμυλους της περιοχής, ενώ δίπλα βρίσκεται και μια δριστέλα για το πλύσιμο των ρούχων, θαυμαστά παραδείγματα της τεχνοτροπίας και του τρόπου ζωής του ορεινού πολιτισμού.
Η διάσχιση του φαραγγιού της Γκρόπας ήταν μια εκκρεμότητα για τον σύλλογό μας. Έτσι την περασμένη Κυριακή ξεκινώντας από την Άνω Παλαιοκαρυά, σκοπό είχαμε να φτάσουμε ως τη ρίζα της κορυφή Ξηροβούνι, στο βορειότερο άκρο του.
Μονοπάτι σημαδεμένο δεν υπάρχει, ούτε καν η αρχή του, αλλά βασιζόμενοι σε διάσπαρτες καταγραφές και πληροφορίες ξεκινήσαμε να βαδίζουμε σε πυκνό θαμνώδες δάσος μέχρι να βγούμε ψηλά πάνω από τη ροή του ρέματος. Τώρα η πορεία μας γίνεται εντυπωσιακή καθώς αριστερά μας υψώνονται κατακόρυφα από τα βάθη του φαραγγιού οι τρείς κορυφές που ονομάζονται Τσούκες. Νοτιότερα ο Αχλαδιάς και η Καραβούλα οριοθετούν το βόρειο τοίχος των Αγράφων. Είναι ένα θέαμα πανέμορφο στην αγριότητά του.
Βαδίζοντας στο χείλος του φαραγγιού επιστρατεύουμε όλη την προσοχή μας στα σημεία όπου τεράστιες σάρες κόβουν το μονοπάτι. Σαν πέτρινα ποτάμια ξεκινούν από ψηλά για να καταλήξουν στην κοίτη του ρέματος. Δέος είναι αυτό που νιώθουμε ισορροπώντας πάνω από το κενό. Αέρινα περάσματα κοντά στα χίλια μέτρα.
Μετά από 3 περίπου χιλιόμετρα, το χάος δίνει τη θέση του σε ένα γλυκύτατο πράσινο δάσος με οξιές. Στα φύλλα τους παιχνιδίζει το φως παραμερίζοντας τους ίσκιους. Γαληνεύει η ψυχή μας. Είναι μια εικοσάλεπτη απολαυστική πορεία που μας φέρνει στο μεγάλο λιβάδι στη θέση «Δέντρα» όπου κάνουμε στάση για ξεκούραση.
Από εδώ συνεχίζουμε σε χωματόδρομο ανηφορικά μέχρι τον παλιό δρόμο Στουρναρέικα – Μεσοχώρας. Φτάνοντας στη Γκρόπα και στα εικονοστάσια που φτιάχτηκαν στο χείλος του γκρεμού, στο μυαλό μας έρχονται οι ιστορίες που στοίχειωσαν αυτό το μέρος.
Κατηφορίζοντας για Στουρναρέικα στρίβουμε στη δεύτερη διακλάδωση με κατεύθυνση την Άνω Παλαιοκαρυά. Είναι ένας ατέλειωτος χωματόδρομος μέσα στο δάσος που θα μας φέρει στην αφετηρία της πορείας μας μετά από 13,5 χλμ συνολικής διαδρομής που κράτησε 5 περίπου ώρες.
Πηγή πληροφοριών: https://www.meteorapyligeopark.gr/






































