Άλλοτε παγερός καθρέπτης που αντιφεγγίζει όλα τα πράσινα του δάσους κι άλλοτε γλυκιά και γαλανή σαν το Αιγαίο.
Αλλού ατσάλινα, ακίνητα νερά και αλλού κύματα που σκάζουν με θόρυβο στις όχθες.
Πότε σκοτεινή και ανταριασμένη, και πότε χαμογελαστή.
Η πράσινη θάλασσα του δάσους και τα βουνά τα θεοσκότεινα.
Μικρά λευκά σύννεφα αναδύονται από τα νερά της, ταξιδεύουν πάνω από τις στέγες των σπιτιών κι ύστερα σμίγουν με εκείνα που κουβαλάει στις πλάτες του ο βοριάς.
Ο αέρας φέρνει τη βροχή. Γλιστρά απαλά στα νεαρά φυλλώματα, γαντζώνεται στο πτυχωμένο φόρεμα της λαδανιάς και κάνει διάφανες τις καμπανούλες.
Κι έπειτα έρχεται το φως να κατευνάσει όλους τους φόβους και τα αρώματα να ελευθερώσει των θάμνων.
Με τα φτερά της άνοιξης η λίμνη αλλάζει πρόσωπα από τη μια στιγμή στην άλλη.
Εικόνες από την πρόσφατη πεζοπορία γύρω από τον Άγιο Αθανάσιο και την κορυφή Αρνοφωλιά, στην ανατολική πλευρά της λίμνη του Μέγδοβα.
Ήταν μια όμορφη, χαλαρή πορεία μήκους περίπου 7 χιλιομέτρων που κράτησε 3 ώρες μαζί με τις στάσεις.







































