Οι δρακόλιμνες είναι αλπικές λίμνες που βρίσκονται σε μεγάλα υψόμετρα, κυρίως στην οροσειρά της Πίνδου. Δημιουργήθηκαν από παγετώνες κατά τις παγετώδεις περιόδους και αποτελούν μοναδικά οικοσυστήματα. Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, στις λίμνες κατοικούσαν δράκοι που πολεμούσαν μεταξύ τους πετώντας πέτρες.



Στην Αθαμανία δρακολίμνη δεν έχουμε, έχουμε βέβαια το πασίγνωστο στενό, ένα στενό φαράγγι λαξεμένο στο βράχο από την ορμή του αθαμανικού ρέματος. Δράκο όμως έχουμε, ιπτάμενο με πελώριες φτερούγες, με ρουθούνια που ξερνούν φωτιά και νύχια κοφτερά. Η πιο κοντινή δρακολίμνη που διαφεντεύει είναι οι βερλίγγες του Λάκμου. Από εκεί πετά κοτρώνες στον δράκο των λιμνών της Φλέγγας και ακόμα πιο μακρυά σε εκείνο της δρακολίμνης του Σμόλικα.
Ένας αξιοπρεπής δράκος δεν μπορεί να είναι άστεγος, κάπου κουρνιάζει τις παγωμένες νύχτες του χειμώνα. Η δρακότρυπά του δράκου μας είναι ψηλά σε απόκρημνη κόψη. Τεράστια, δηλωτική του μεγέθους του. Διαμπερής, με στέγη λεπτή φλούδα κορυφογραμμής, από την μια βλέπει την Αθαμανία και από την άλλη το Παχτούρι και το Αρματολικό. Γκρεμός προστατεύει και τις δυο εισόδους, από εδώ δίνει ο δράκος μας με τις φτερούγες του ένα σπάθισμα στον αέρα και ίπταται στα 2000μ.
Μόνο όσοι αψηφούν τους δράκους, καταπνίγουν την ακροφοβία και έχουν την απαραίτητη θέληση μπορούν να φράσουν ως την φωλιά του. Βρίσκεται στο σημείο που το Πλουν (ή Μακρυά Ράχη) σμίγει κάθετα με το απροσπέλαστο Δοκίμη και την Παχτουρνιάσκα. Η δυτική πλευρά του Πλουν, αυτή που αντικρίζεις από την Αθαμανία είναι γκρεμός χιλιομέτρων. Δυο περάματα υπάρχουν, το ένα στην μια άκρη λίγο μετά την γέφυρα Αλεξίου και το άλλο στην άλλη άκρη ακόμα πιο απαιτητικό, κάτω από την φωλιά του Δράκου.
Στην δρακότρυπα της Αθαμανίας ανέβηκε ο Σύλλογός μας σε συνεργασία με τον ΟΠΟΠ Πύλης. Την μεγαλύτερη μέρα του χρόνου εποχούμενοι σε αγροτικά και 4Χ4 ξεκίνησε ομάδα 25 ατόμων για τον καταρράκτη στη θέση Αγκαθάκι και ακόμα λίγο παραπάνω μέχρι την εγκαταλελειμμένη μπουλντόζα. Από εδώ υπάρχει μονοπάτι στοιχειωδώς σηματοδοτημένο. Ακόμα και οι λιγότερο εξοικειωμένοι με τις δύσκολες αναβάσεις κατάφεραν να διαβάσουν μέχρι τέλους το παραμύθι που είχε, όντως, δράκο καταπόνησης.




















