< <

Όλυμπος. Ρέμα Ορλιάς επίγειος παράδεισος

Όσοι γνωρίζετε μόνο τις κλασσικές διαδρομές του Ολύμπου, αυτές που οδηγούν στις ψηλές κορφές, χάνετε μεγάλο μέρος της ομορφιάς του θεϊκού βουνού. Λιγότερο γνωστά μονοπάτια μπορούν να σας οδηγήσουν σε πυκνά δάση, σε σκιερά φαράγγια με πολλά νερά και καταρράκτες, σε σημεία όπου φυτρώνουν σπάνια ενδημικά φυτά και σε βιότοπους αρπακτικών πτηνών.

Στην προσπάθειά μας να γνωρίσουμε αυτές τις εναλλακτικές διαδρομές, ξεκινήσαμε από πέρισυ με το ρέμα Παπά, συνεχίσαμε με τον Κάτω Όλυμπο και την περασμένη Κυριακή με το ρέμα Ορλιά.

Προσεγγίζουμε την αρχή του μονοπατιού από το ξωκλήσι του Αγίου Κωνσταντίνου, 6 χιλιόμετρα δυτικά του χωριού Δίον. Ξεκινώντας από τα 310 μέτρα υψόμετρο θα φτάσουμε στη θέση Κορομηλιά, στα 1000 μέτρα . Μια υψομετρική διαφορά που καλύπτεται σε 3 ώρες, μαζί με τις απαραίτητες στάσεις. Άριστη σήμανση που δεν αφήνει αμφιβολίες για την πορεία μας, αφού από εδώ περνά και ο διεθνής μαραθώνιος του Ολύμπου. Πορεία έντονα ανηφορική κατά τόπους, με διασταυρώσεις που οδηγούν σε όμορφα σημεία του ρέματος από τα οποία μπορούμε να απολαύσουμε το θέαμα των νερών που πέφτουν με δύναμη από μεγάλο υψόμετρο. Ιδανική εποχή για τη διαδρομή αυτή αφού τα χιόνια που λιώνουν ψηλότερα τροφοδοτούν τα ρέματα που γεμίζουν με τη βουή τους τα αυτιά μας.

Ιδανική και για την εξερεύνηση του κόσμου των φυτών του Ολύμπου που τώρα βρίσκεται στις ομορφότερες στιγμές του. Το βουνό αυτό θεωρείται ένας βοτανικός παράδεισος, αφού πολλά από τα είδη του είναι ενδημικά. Δεν έχουμε λοιπόν παρά να θαυμάσουμε το πλήθος από τις διαφορετικές ορχιδέες. Η κίτρινη Orchis provincialis , η μικρή κόκκινη Orchis quadripunctata , και οι διάστικτες Orcis tridentata και Orchis purpurea . Μέσα στους θάμνους στο παραμικρό αεράκι σαλεύει η Campanula spatulata . Στα ξέφωτα υποκλίνεται η Fritillaria messanensis χαμηλώνοντας το κεφάλι της, ενώ δίπλα στα ρέματα η σαρκοφάγα Pringuicula hirtiflora παραμονεύει να πιάσει στα κολλώδη φύλλα της μικρά ανύποπτα έντομα. Πάνω στις πέτρες μπλεδίζει η Aquilegia amaliae και το Ceranium samguineum ζωγραφίζει με πινελιές κόκκινες τους πράσινους θάμνους. Στα άνθη της γκορτσιάς πηγαινοέρχονται οι ντάβανοι και οι πεταλούδες. Δίπλα να κελαηδούνε τα πουλιά και μέσα από τα ξέφωτα να λάμπει η θάλασσα. Και τι παραπάνω χρειάζεσαι λοιπόν για να είσαι ευτυχισμένος μια μέρα Κυριακής!

Μετά την Κορομηλιά το μονοπάτι συνεχίζει για Πετρόστρουγκα και από εκεί για τις ψηλές κορφές. Εμείς όμως θα επιστρέψουμε. Ακολουθώντας τώρα το παλιό μονοπάτι που δεν έχει σήμανση και απαιτεί την προσοχή μας. Μακριά από το ρέμα με θέα στο Αιγαίο. Λιγότερος ίσκιος, περισσότερος ιδρώτας, αλλά εξίσου όμορφη διαδρομή αν και μικρότερη.

Μεσημέρι πλέον στο Δίον δροσιζόμαστε στο μοναδική καφετερία που βρήκαμε ανοιχτή. Και επειδή ήταν κρίμα να επιστρέψουμε τόσο νωρίς, αποφασίσαμε να γνωρίσουμε και το ρέμα της Αγίας Κόρης που βρίσκεται λίγο βορειότερα. Ο εντυπωσιακός διπλός καταρράκτης του ρέματος απαιτεί μια πολύ μικρή πορεία 15 λεπτών. Ο κόπος μας ανταμείφτηκε με την ανακάλυψη του σπανιότατου Jankaea heldreichii που θεωρείται φυτικό λείψανο της εποχής των παγετώνων και στη χώρα μας απαντά μόνο στις ρεματιές του Ολύμπου. Τώρα μπορούσαμε να γυρίσουμε, μετά από μια τόσο γεμάτη μέρα.

Have your say