< <

Χειμερινή ανάβαση στον Βαρνούντα

Βαρνούντας ο μακρινός, ο ακριβοθώρητος.  Ο φύλακας των Πρεσπών και ο ζωοδότης τους. Ένα από τα βουνά – φετίχ για τον σύλλογό μας όπως φανερώνει ο μακρύς κατάλογος των εκεί επισκέψεών μας. Σε αυτόν προστέθηκε και η πρόσφατη, για πρώτη φορά χειμερινή ανάβασή μας στην ψηλότερη επί ελληνικού εδάφους κορυφή του. Δεσποτικό (ή Κίτσεβο) με υψόμετρο 2.334 μέτρα, ακριβώς στη μεθόριο των Ελληνοσκοπιανών συνόρων. Είναι αυτή που φαίνεται από το ακριτικό χωριό του Αγίου Γερμανού.

Μη γελαστείτε και ρωτήσετε τους ντόπιους. Ούτε γνωρίζουν το βουνό, ούτε και ασχολούνται. Δουλειά τους είναι τα φασόλια, ο πλούτος της περιοχής. Φτάνει για να θρέψει τα όνειρα τα ταπεινά των λίγων, ελάχιστων ανθρώπων που ζουν στα μισοέρημα χωριά. Είναι ο ίσκιος των δύσκολων καιρών που βαραίνουν ακόμα τον τόπο, είναι και τα νερά τα σκοτεινά της Πρέσπας, είναι και ο κόσμος ο απέναντι.

Πρωί Σαββάτου στο κέντρο του χωριού. Το κρύο είναι αισθητό. Όψιμος χειμώνας, σημείο των καιρών. Ανασυγκρότηση και συνεχίζουμε λίγο ψηλότερα, εγγύτερα στον στόχο μας. Αρκετά βατός ο χωματόδρομος, χωρίς λάσπες και νεροφαγώματα. Στα 7 χιλιόμετρα από το χωριό σταματάμε έχοντας την κορυφή αριστερά μας. Επιλέγουμε την προσπέλαση από δεξιά κάνοντας έναν ολόκληρο κύκλο για να βγούμε στη βάση της.

Τα πρώτα πανσεδάκια έπιασαν ήδη θέση στα σημεία που τα χιόνια υποχώρησαν και ο ήλιος ζεσταίνει το χώμα. Ανεβαίνουμε την πλαγιά ισορροπώντας στον πάγο. Χτυπώντας τα άρβυλα σκαλίζουμε στην επιφάνειά του μικρά πατήματα, ίσα για να περάσουμε. Η πορεία δυσκολεύει εκεί που το παγωμένο υπόστρωμα καλύπτεται με πρόσφατο χιόνι.

Στη βάση της κορυφής το κρύο μας αναγκάζει να επιστρατεύσουμε ότι πιο ζεστό έχουμε. Παρόλα αυτά τα δάχτυλα των χεριών μας υποφέρουν. Ακόμα και η φωτογράφηση γίνεται δύσκολη. Τώρα βουλιάζουμε στο χιόνι μέχρι το γόνατο. Χιόνι χθεσινοβραδινό που ο άνεμος σώρευσε, σμίλεψε, δημιουργώντας μορφές και σχήματα.

Ο ήλιος κρύφτηκε, το κρύο δυνάμωσε. Είμαστε πια στην κορυφή. Στο υψομετρικό κολωνάκι, η μεγάλη πυραμίδα των συνόρων με χαραγμένα πάνω της τα αρχικά των δυο χωρών. Η Ελλάδα και η Γιουγκοσλαβία, μια ανάμνηση πλέον. Στα πόδια μας οι Πρέσπες και ο στενός λαιμός που τις ενώνει. Στο βάθος, βόρεια, η ψηλότερη κορφή του συγκροτήματος, χαμένη στην αντάρα μιας χιονοθύελλας που προς τα εδώ κοντοζυγώνει.

Ας επιστρέψουμε λοιπόν στη θαλπωρή και στην ασφάλεια του καφενείου στον Άγιο Γερμανό. Λίγη ξεκούραση, ένας μικρός απολογισμός της πορείας μας και το απόγευμα ας το αφιερώσουμε στον κόσμο των λιμνών.

Βαρνούντας Βαρνούντας3 Βαρνούντας10 Βαρνούντας55JpegΒαρνούντας_ΔSateliteN

Have your say