< <

Χατζή, το δικό μας βουνό

Πέρασαν χρόνια από τότε που πρωτοσημαδέψαμε το μονοπάτι που ξεκινά από την Μεσοχώρα και οδηγεί στην κορυφή του Χατζή. Το δικό μας μονοπάτι, στο δικό μας βουνό, το άγνωστο εκείνη την εποχή. Ήταν ιδέα του Γιάννη Γιαννούλα, ιδρυτικού μέλους του νεοσύστατου συλλόγου μας με βαθιά γνώση του βουνού και των ιδιαιτεροτήτων του. Με προσωπική δουλειά και μόχθο έφτιαξε ταμπέλες και πινακίδες με τις οποίες ζώσαμε το βουνό. Στη συνέχεια δημοσιεύσαμε την διαδρομή και την κοινοποιήσαμε σε όλους τους ορειβατικούς συλλόγους. Έτσι το βουνό απέκτησε την προβολή και την αίγλη που του αξίζει σαν του πιο αλπικού της περιοχής.

Πρόκειται για ένα ορεινό συγκρότημα με διεύθυνση Δ-Α. Τριγυρίζεται από την ροή του Αχελώου δυτικά και νότια, το ρέμα Αρέντας ανατολικά και το ρέμα του Βαθυρρέματος βόρεια. Έτσι, προκύπτει ένας απομονωμένος ορεινός όγκος με ψηλές, αποσαθρωμένες κορυφές. Εκτός από την ψηλότερη ομώνυμη κορυφή, ξεχωρίζουν ο Αλαμάνος (υψ. 1875 μ.) η Βρωμερή (υψ. 1945 μ.) και η Τρύπα. Στις υπώρειές του κυριαρχούν τα ελατοδάση ενώ ψηλότερα φυτρώνουν κέδρα και θάμνοι. Στην αλπική ζώνη, μικρά οροπέδια στηρίζουν τις ορεινές βοσκές.

Ιδανική εποχή για την ανάβαση είναι τα μέσα ή το τέλος της άνοιξης, τότε που τα χιόνια διατηρούνται ακόμα στο μεγάλο λούκι κάτω από την ψηλότερη κορυφή ενώ χαμηλότερα αμέτρητες πρίμουλες χρυσίζουν στο καταπράσινο χορτάρι. Αργότερα το Χατζή φανερώνει ένα πρόσωπο πέτρινο και σκληρό καθώς ο ήλιος πυρπολεί τα βράχια και τις πέτρες, στερεύει τις πηγές και κάνει δύσκολο το έργο του πεζοπόρου. Αυτός είναι ο λόγος που περιλαμβάνουμε τη διαδρομή στο ανοιξιάτικο πρόγραμμά μας συνδυάζοντάς την πάντα με επανασηματοδότηση του μονοπατιού επειδή οι δριμείς χειμώνες καταστρέφουν την σήμανση σε πολλά σημεία.

Η τελευταία μας εξόρμηση είχε και κάποιο χαρακτήρα πανηγυρικό  αφού συνέπεσε με τα 10 χρόνια από την πρώτη σηματοδότηση. Φτιάξαμε λοιπόν μια μεταλλική ταμπέλα με χαραγμένο πάνω της το σχεδιάγραμμα των κορυφών του βουνού, έτσι όπως φαίνονται από το διάσελο όπου θα την τοποθετούσαμε. Εμπνευστής και κατασκευαστής της ο Γιάννης που είχε και την βαριά (στην κυριολεξία) ευθύνη της μεταφοράς και τοποθέτησής της. Η εργασία σηματοδότησης ξεκίνησε από το απόγευμα του Σαββάτου με το άνοιγμα του κομματιού Μεσοχώρα – οικισμός «Σπίτια» που είχε κλείσει λόγω της βλάστησης. Επίπονη διαδικασία που χρειάστηκε ώρες δουλειάς. Ανταμοιβή, το βραδινό φαγοπότι και η διανυκτέρευση στον οικισμό.

Το πρωί της Κυριακής με την έλευση και των υπολοίπων μελών έγινε η σήμανση του δεύτερου τμήματος. Αυτό ξεκινά από τον οικισμό και παρακάμπτοντας τον χωματόδρομο ανεβαίνει στην Μαλόραχη με την μοναδική θέα στις δυτικές κορυφές, ιδιαίτερα στην ψηλότερη, που σαν γιγάντιο δόντι φαίνεται απροσπέλαστη.
Στο τέλος της ράχης συναντάμε τον χωματόδρομο στη θέση «Μορτζούλα». Από εδώ συνεχίζουμε νότια μέχρι το διάσελο. Είναι η θέση όπου θα στήσουμε την ταμπέλα για να δείχνει σε όποιον φτάνει ως εδώ το ανάγλυφο του βουνού. Ακολουθεί μικρή κατάβαση σε λάκκα με εποχιακό νερό και αμέτρητα αγριολούλουδα. Η γλυκύτητά του δημιουργεί έντονη αντίθεση με τον φοβερό βράχο της κορυφής που υψώνεται πίσω του.
Ανεβαίνουμε σε πετρώδη ράχη δεξιά από το λούκι συνεχίζοντας την σήμανση. Κάπου εδώ βρίσκουμε τους πρώτους νάρκισσους, λεπτεπίλεπτα και σπάνια αγριολούλουδα. Η διχάλα του μονοπατιού για Αλαμάνο – Βρωμερή και λίγο πιο πάνω το βιβλίο εντυπώσεων όπου καταγράφουμε την παρουσία μας. Ακολουθεί το δυσκολότερο κομμάτι της διαδρομής στο χιόνι με πολύ μεγάλη κλίση. Εδώ είναι που δοκιμάζονται οι αντοχές μας. Στο τέλος του στρίβουμε αριστερά και προσεγγίζουμε την κορυφή από το νότιο τμήμα της. Με θέα τις κορυφές των Τζουμέρκων και των Αγράφων θα πάρουμε μερικές ανάσες, όσες μας επιτρέπουν τα σύννεφα, μαύρα και απειλητικά, που συρρέουν από την πλευρά του Αχελώου.

Η κατάβαση από το χιονισμένο λούκι είναι μια εμπειρία περισσότερο διασκεδαστική παρά δύσκολη. Έχουμε φτάσει πια στον οικισμό όταν ξεσπά η μπόρα. Προστατευμένοι και ασφαλείς απολαμβάνουμε την συνέχεια της φιλοξενίας των ευγενικών μας οικοδεσποτών.  Αισθανόμαστε λοιπόν την ανάγκη να ευχαριστήσουμε θερμά τις κυρίες Αγγελική και Ελένη Γιαννούλα καθώς και την οικογένεια του Γιάννη Γιαννούλα που μας εξασφάλισαν την διαμονή και ετοίμασαν τόσα νόστιμα εδέσματα για χάρη μας.

xatzi4 xatzi17 xatzi29 xatzi39 xatzi46 xatzisat

Have your say