< <

Τραπεζίτσα, ανάβαση στο Ροϊδοβούνι

Είναι ο τόπος που πάντα επανερχόμαστε, αυτός που συνδυάζει το ορειβατικό με το περιβαλλοντικό ενδιαφέρον προσφέροντας σπάνια αισθητική απόλαυση. Με πρώτη ύλη την πέτρα, φύση και άνθρωπος, αρμονικά συνεργαζόμενοι, έκτισαν έναν κόσμο μοναδικό. Ταπεινοί προσκυνητές του μεγαλείου του, συχνά επιχειρούμε πεζοπορικές και ορειβατικές διαδρομές στην ευρύτερη περιοχή του Ζαγορίου, όπως αυτή του περασμένου σαββατοκύριακου. Με επίκεντρο την Κόνιτσα και στόχο την δεύτερη σε ύψος κορυφή της Τραπεζίτσας, το Ροϊδοβούνι (υψ. 1980 μ.)  και σκοπό την θέα προς την απόκρημνη ανατολική πλευρά της Τύμφης έτσι όπως υψώνεται πάνω από το φαράγγι του Αώου μέχρι το ύψος των δυόμισι χιλιάδων μέτρων.

Φτάνοντας νωρίς το μεσημέρι του Σαββάτου στην ακριτική κωμόπολη, δεν αφήνουμε το απόγευμα ανεκμετάλλευτο. Παρά την απειλή της βροχής επιχειρούμε μια σύντομη σχετικά πορεία μέχρι τη μονή Στομίου. Για να φτάσουμε στο ιστορικό μοναστήρι ακολουθούμε τον χωματόδρομο που ξεκινά από το πέτρινο γεφύρι – σύμβολο της Κόνιτσας και βαδίζουμε παράλληλα με την κοίτη του Αώου που θέριεψε από τις πρόσφατες βροχές και βροντώντας περνά πάνω από βράχους και λιθάρια τα σκοτεινά νερά του. Ένα στοιχειό της φύσης αναπόσπαστα δεμένο με την εικόνα και την ιστορία του τόπου.

Σύντομα ο δρόμος δίνει τη θέση του σε μονοπάτι που αναζητά ασφαλέστερα περάσματα στις πλαγιές του Λάπατου. Μονοπάτι που ανεβοκατεβαίνει προσφέροντας εξώστες με θέα ανυπέρβλητη στην κοίτη του ποταμού και το στενό άνοιγμα προς την κοιλάδα της Κόνιτσας. Μετά από συνολική πορεία 1.30’  φτάνουμε στην είσοδο του μικρού μοναστηριού που είναι χτισμένο στο στενότερο σημείο του φαραγγιού, ανάμεσα στην Τύμφη και την Τραπεζίτσα.

Η Κυριακή ξημέρωσε ιδανική για την προγραμματισμένη μακρά πορεία στην Τραπεζίτσα. Λίγο έξω από την Κόνιτσα, στον δρόμο για Παλιοσέλι, δίπλα από το εκκλησάκι του Αγίου Αθανασίου, ξεκινά το άριστα σημαδεμένο μονοπάτι. Ακολουθώντας τις κίτρινες και κόκκινες μεταλλικές ταμπέλες, μπαίνουμε σε πυκνό, πανέμορφο πευκοδάσος. Νωπό το χώμα από τη βροχή. Μέσα από τις πευκοβελόνες, άπειρα ξεφυτρώνουν αγριολούλουδα με προεξάρχουσες τις ορχιδέες. Η πρωινή δροσιά μετριάζει την κούραση της έντονα ανηφορικής πορείας. Δεξιά μας ο κάμπος της Κόνιτσας και η πλατιά κοίτη του Αώου που ξεφεύγοντας από το σφιχταγκάλιασμα του φαραγγιού κυλά ασημόχρωμος προς την Αλβανία. Ψηλότερα, τα μαυρόπευκα ομορφαίνουν το τοπίο.

Μετά από δυο περίπου ώρες συνεχούς ανοδικής πορείας συναντάμε μεταλλική πινακίδα με ένδειξη προς τις κορυφές Τραπεζίτσα (ώρες πορείας 1.30’) και Ροϊδοβούνι (ώρες πορείας 4.30’). Το τελευταίο μας ανησυχεί, οι πληροφορίες μας έλεγαν για μικρότερη διάρκεια. Αποφασίζουμε να συνεχίσουμε, αφού το Ροϊδοβούνι είναι για τον σύλλογό μας terra incognita.

Το μονοπάτι σκαρφαλώνει όλο και ψηλότερα για μισή περίπου ώρα και στη συνέχεια στρίβει αριστερά κατηφορίζοντας. Ακολουθεί ένα απόκρημνο πέρασμα που κατεβαίνουμε προσεκτικά επειδή οι πευκοβελόνες γλιστρούν επικίνδυνα. Λίγο αν ξεφύγεις, θα καταλήξεις στα νερά του Αώου, εκατοντάδες μέτρα χαμηλότερα. Πιο κάτω, η μοναδική πηγή στη διαδρομή μας και δίπλα μια καλύβα, πρόχειρο καταφύγιο του Ορειβατικού Συλλόγου Κόνιτσας. Από εδώ και πέρα η διαδρομή μας γίνεται ευκολότερη αλλά και πιο εντυπωσιακή αφού βαδίζουμε έχοντας συνέχεια δεξιά μας τις ορθοπλαγιές της Τύμφης, πότε μέσα στα σύννεφα και πότε έξω από αυτά, σαν νησιά καταμεσής του πελάγους,

Φτάνουμε στην κορυφή μετά από 4.15’ συνεχούς πορείας. Είμαστε πλέον στην άκρη του βουνού, με θέα στην Λάκκα του Αώου και τα χωριά της. Ολόκληρη η ράχη καλύπτεται από εντυπωσιακά ρόμπολα που επεκτείνονται και χαμηλότερα. Είναι από τα πλέον δασωμένα βουνά της χώρας μας η Τραπεζίτσα και αξίζει κάθε κόπο να φτάσεις ως εδώ και να περιπλανηθείς στις ράχες και στις κορυφές της.

Ροϊδοβούνι13 Ροϊδοβούνι12_Gamila Ροϊδοβούνι8 Μονή-Στομίου-Αώος18 Μονή-Στομίου31 Μονή-Στομίου27 Μονή-Στομίου1

Have your say