< <

Στη μαγεία του «ΠΑΪΚΟΥ»

Στις αμπελοφυτεμένες πλαγιές της Γουμένισσας ανηφορίζουμε μεσημέρι Σαββάτου, αγναντεύοντας τη φημισμένη «Πολιτεία του κρασιού» με την ωραία πλατεία και τα γραφικά παμπάλαια σπίτια. Ο αέρας του Πάικου μας χαϊδεύει δροσερά στο πρόσωπο καθώς ανηφορίζουμε στο φιδίσιο δρόμο προς το Γρίβα και την Καστανερή, τα πανέμορφα αυτά χωριά τα πνιγμένα στο πράσινο, με τα φημισμένα κάστανα και το ωραίο ντόπιο κρασί. Η θέα απέραντη μέχρι τον ορίζοντα, στα πόδια μας απλώνεται όλη η κεντρική Μακεδονία .

Ο δρόμος συνεχίζει ανηφορικός μέσα από τις υπεραιωνόβιες καστανιές, τις πανύψηλες οξιές με τα υπέροχα χρώματα του φθινοπώρου και μέσα από μια εκπληκτικής ομορφιάς ασφάλτινη διαδρομή 12 χιλ. που είναι αδύνατο κανείς να αντισταθεί στη γοητεία των χρωμάτων χωρίς να σταθεί για λίγο να απολαύσει τη μαγεία της φύσης. Φτάνουμε στο Μεγάλο Λιβάδι, το περίφημο βλαχοχώρι της Μακεδονίας σε υψόμετρο 1200 μ. που καμία σχέση δεν έχει με το πριν 10 χρόνια φρικτό λασποχώρι, με ελάχιστους κατοίκους, έρημους δρόμους, παράθυρα και πόρτες σφραγισμένες. Σήμερα ο ιστορικός αυτός οικισμός από τους σημαντικότερους βλαχόφωνους ανακάμπτει.

Στη θέση της παλιάς παγερής εγκατάλειψης, καινούργια πλατεία, ασφαλτοστρωμένοι δρόμοι, ταβέρνα, λουλουδιασμένες αυλές, στοιβαγμένα ξύλα, καπνοί στις καμινάδες, και ένας πολύ ωραίος κοινοτικός ξενώνας που εγκαινιάστηκε τον Ιούνιο του 2001.

Το Μεγάλο Λιβάδι αποτελεί αυτοκέφαλη κοινότητα με σημερινό κοινοτάρχη τον Φώτη Κιλιπιρι έχει μεταμορφωθεί μετά και την ολοσχερή καταστροφή του από τα στρατεύματα κατοχής τον Οκτώβριο του 1944. Η ανασυγκρότηση της κοινότητας προχωρά με γρήγορους ρυθμούς που έχουν αλλάξει ριζικά την εικόνα του χωριού σε έναν θαυμάσιο προορισμό για όλες της εποχές του χρόνο και αφετηρία για την ανάβαση στις κορφές του Πάικου, εκείνο όμως το έργο που προβλέπεται να δώσει ζωή και πολιτισμό στην περιοχή αυτή είναι το πολιτιστικό κέντρο Μείζονος βλαχόφωνου Ελληνισμού «Αναστάσιος Καβαλιώτης» προς τιμή του ιδρυτού της Ακαδημίας της Μοσχόπολης. Το κτίριο θα είναι τριώροφο παραδοσιακό, με βιβλιοθήκη, εκθεσιακό χώρο και θα προβάλει την τοπική ιστορία του βλαχόφωνου Ελληνισμού της περιοχής .

Ένα άλλο σημαντικό στοιχείο της περιοχής είναι η καλλιέργεια της πατάτας σε μια έκταση 4500 στρεμμάτων που φημίζεται για την ποιότητά της, από το Υπουργείο Γεωργίας με βάση ολοκληρωμένες προτάσεις για τη συνολική ανάπτυξη του Πάικου προτείνονται δυο σημαντικές δράσεις που αφορούν τοπικά προϊόντα. Η πρώτη την παραγωγή και τυποποίηση της πατάτας «Προϊόν Γεωγραφικής Ένδειξης «(Π.Γ.Ε). Η δεύτερη την τοπική επεξεργασία του παραγόμενου πρόβειου γάλακτος με την παραγωγή του «Μπάτζιου» του τοπικού παραδοσιακού τυριού.

Ο Ήλιος χαμηλώνει αργά στον ορίζοντα οι κορφές του Πάικου χάνονται σιγά- σιγά και αχνοφέγγουν τα πρώτα φώτα του χωριού καθώς το αγναντεύουμε από ψηλά. Το αεράκι δυναμώνει, το τζάκι του κοινοτικού ξενώνα μας περιμένει εκτός αυτών που θα διανυκτερεύσουν στην ύπαιθρο. Ο ουρανός σαν πολυέλαιος ξάστερος και λαμπερός προμηνύει μια θαυμάσια μέρα. Απέραντο και μεγαλοπρεπές, φιλικό και ανθρώπινο το Πάικο περιμένει να οδηγήσει τα βήματα μας σε δρόμους, μονοπάτια και τοποθεσίες.

Έτσι πρωί με το χάραμα η συντροφιά αφήνει το Μεγάλο Λιβάδι και χάνεται στους πανέμορφους χωματόδρομους του βουνού με στόχο τη κορυφή του (1650 μ). Η ανάβαση εύκολη με τον ήλιο δειλά-δειλά να ξεπροβάλει στο ορίζοντα. Το θέαμα των βορείων γειτόνων εντυπωσιακό (Πίνοβο-Τζένα-Καιμακτσαλάν) σε παράταξη σαν συνοριακοί φρουροί, πεντακάθαροι, μας χαιρετούν και μας προκαλούν για την επόμενη φορά. Σαν χειροποίητο περσικό χαλί μοιάζουν τα δάση του Πάικου μπροστά στα μάτια μας. Το Πάικο μας γοήτευσε, μας έδειξε την ομορφιά του, τώρα προετοιμάζεται για το βαρύ χειμώνα όπως οι βόρειοι γείτονες του. Θα ακολουθήσουν μήνες χειμερινής λευκής σιωπής ώσπου την άνοιξη οι άνθρωποι που ζουν εδώ θα αρχίσουν να καλλιεργούν ξανά τη γη, να ανεβάζουν τα ζώα τους, να ξαναζωντανεύουν τον τόπο. Τώρα μια βιασύνη διακρίνει τους ανθρώπους να προλάβουν τον καιρό. Τα σπίτια κλείνουν σιγά-σιγά, οι πατάτες φορτώνονται στις πλατφόρμες των τρακτέρ, ετοιμάζονται για της αγορές της Μακεδονίας. Μόνο λίγοι μετανάστες σπάζουν τη σιωπή του τοπίου, δουλεύοντας στα χωράφια και στις οικοδομές. Αχόρταγοι από την μεγαλοπρέπεια του τοπίου αποφασίζουμε επιστροφή από την παραλίμνια διαδρομή της Βεγορίτιδος χαλαρώνοντας, θαυμάζοντας την απογευματινή εικόνα της λίμνης

Για να πάρετε μια καλή γεύση από το Πάικο, κάνοντας την πιο αντιπροσωπευτική, όμορφη, εξωτική και σχετικά εύκολη διαδρομή, ξεκινήστε από την γραφική Γουμένισσα και αφού περάσετε τα χωριά Γρίβα, Καστανερή κατευθυνθείτε στο Μεγάλο Λιβάδι. Μην ξεχάσετε να κάνετε μια βόλτα στα γραφικά δρομάκια της Γουμένισσας. Και βέβαια να δοκιμάσετε ντόπιο ονομασίας προέλευσης κρασί, αφού στη Γουμένισσα βρίσκεται ένας από τους διασημότερους και ιστορικότερους αμπελώνες της Μακεδονίας

  ΔΙΑΜΟΝΗ

Για τους μυημένους η ύπαιθρος στα εκπληκτικά δασικά κτίρια που είναι διάσπαρτα σε όλο το Πάικο

Για τους μη μυημένους στη Γουμένισσα στο Ξενοδοχείο «Δημοσθένης» (2343041302),στα Μεγάλα Λιβάδια στον κοινοτικό ξενώνα «Μοσχόπολις Λιβαδιων « (2343025045)

 

Have your say