< <

Παρνασσός

Πολλές φορές βάλαμε στο πρόγραμμά μας τον Παρνασσό αλλά για διάφορους λόγους η εκδρομή αναβάλλονταν. Έτσι εκτός προγράμματος θελήσαμε να επισκεφτούμε ένα από τα γνωστότερα βουνά του τόπου μας. Σκοπός μας ήταν να ανεβούμε την πρώτη μέρα στην Λιάκουρα την δεύτερη μέρα στην κορυφή Γεροντόβραχο.

Όμως ο Παρνασσός δικαίωσε για άλλη μια φορά το γνωστό δημοτικό τραγούδι και όταν φτάσαμε σ’ αυτόν όχι απλά συννέφιασε, αλλά και έριχνε καλή βροχή. Με βαριά καρδιά πήγαμε μέχρι το ορειβατικό καταφύγιο Μ. Δέφνερ. Όταν είδαμε ότι ο καιρός άνοιξε, αρπάξαμε την ευκαιρία να ανέβουμε στην κορυφή Γεροντόβραχος. Από το χιονοδρομικό κέντρο στη θέση Σαραντάρι αρχίσαμε την πορεία κατευθείαν προς την κορυφή και απρόσμενα γρήγορα βρεθήκαμε στον Γεροντόβραχο που έχει υψόμετρο 2367 μ. Κάτω από την κορυφή βρίσκεται ένας απύθμενος γκρεμνός ενώ είχαμε καθαρή θέα όλων των κορυφών του Παρνασσού και του κόλπου της Ιτέας. Στα δυτικά ήλιος και σύννεφα μας έδιναν μια θολή εικόνα της Γκιώνας και των Βαρδουσίων. Στη κατάβαση ακολουθήσαμε το σημαδεμένο μονοπάτι που έρχονταν από το καταφύγιο Μ. Δέφνερ και το ακολουθήσαμε από περιέργεια. Η διαδρομή αυτή είναι σαφώς μακρύτερη διότι κάνει πολλά καγκέλια αλλά έχει καλύτερη θέα.

Το βράδυ το περάσαμε στην είσοδο του εθνικού δρυμού στη θέση Βαρκό Δεσπότη όπου μερικά ξύλινα καλυβάκια μας έβγαλαν από τον κόπο να στήσουμε σκηνές. Ο νυχτερινός ουρανός σ’ αντίθεση με το πρωινό, ήταν καθαρός και απολαύσαμε όλους τους αστερισμούς και κυρίως του καλοκαιρινούς όπως του Σκορπιού, του Ζυγού, της Λύρας, του Κύκνου, του Αετού, του Ηρακλή.

Το άλλο πρωί πάλι σύννεφα είχαν σκεπάσει το βουνό. Με καμιά φαντασία δεν θέλαμε να μείνουμε άπραγοι και γι’ αυτό πήγαμε μέχρι το χιονοδρομικό κέντρο στα Κελάρια και περπατήσαμε σιγά-σιγά δίπλα στους πυλώνες του λίφτ περιμένοντας το καιρό να ανοίξει. Γρήγορα είδαμε έναν χλωμό ήλιο να ξεπροβάλει μέσα από τα σύννεφα και πλέον με περισσότερη όρεξη ξεχυθήκαμε προς τις κορυφές. Περάσαμε από το πέτρινο εκκλησάκι του προφήτη Ηλία και δίπλα από τους γκρεμνούς που είδαμε την προηγούμενη μέρα κάτω από τον Γεροντόβραχο. Λίγο παρακάτω σκυλιά-φύλακες κοπαδιών μας ανάγκασαν να κάνουμε μια μεγάλη παράκαμψη. Αγνοήσαμε την Τουμποράχη αριστερά μας, ενώ είδαμε μπροστά μας δελεαστική την κορυφή Τσάρκος (2415 μ). Τελικά αν και μακρύτερα κατευθυνθήκαμε προς τη Λιάκουρα (2455 μ) την ψηλότερη κορυφή του Παρνασσού, που ήταν και ο αρχικός μας προορισμός. Η Λιάκουρα είναι μια εντυπωσιακή κορυφή με δύο μυτίκια λίγο χαμηλότερα. Γύρω από τη βάση της υπάρχουν μερικά σκιάχτρα που βλέποντάς τα από μακριά τα περάσαμε για ανθρώπους.

Γενικά ο Παρνασσός είναι ένα όμορφο βουνό με αρκετές ψηλές κορυφές και πολλούς γεωλογικούς σχηματισμούς, δολίνες, πόλγες, σπήλαια. Στο μέλλον σχεδιάζουμε εκδρομές μέσα στον εθνικό δρυμό του Παρνασσού.

Have your say