< <

Μια άλλη πλευρά του Ολύμπου

Ο Όλυμπος είναι ένας τεράστιος ορεινός όγκος που υψώνεται απότομα πάνω από τα νερά του Αιγαίου, με πλήθος κορυφών που ξεπερνούν τα 2000 μ. Οι επιβλητικές αυτές κορυφές με πιο γνωστές το Μύτικα και το Στεφάνι αποτελούν κάθε χρόνο στόχο χιλιάδων ορειβατών, Ελλήνων και ξένων.

Όλυμπος δεν είναι όμως μόνο οι κορυφές. Είναι και τα πυκνά δάση, η σπουδαία πανίδα και η χλωρίδα του, τα ρέματα και οι καταρράκτες του, οι εκκλησιές και τα μοναστήρια στις παρυφές του.

Στην προσπάθειά μας να γνωρίσουμε την άγνωστη σε εμάς ΒΑ πλευρά του, αφιερώσαμε ένα διήμερο για τη διαδρομή Αγία Τριάδα – Κρεβάτια – Παπά ρέμα. Τέλος Αυγούστου, με το βοριαδάκι να καθαρίζει την ατμόσφαιρα και να προαναγγέλλει το Φθινόπωρο, ακολουθούμε το δρόμο Λιτόχωρο – Δίον – Βροντού για να καταλήξουμε στη θέση Άγιοι Απόστολοι. Από εδώ ξεκινούν πλήθος διαδρομές: Κλεφτόβρυση –Σπηλιά Γιαγκούλα, Πετρόστρουγκα – Οροπέδιο των Μουσών, Παπά Αλώνι, Κρεβάτια, Αγία Κόρη – καταρράκτες.

Αφιερώνουμε το απόγευμα στη γνωριμία της περιοχής. Επισκεπτόμαστε το μοναστήρι της Αγίας Τριάδας που ορθώνεται σαν πύργος στην έξοδο του φαραγγιού του ρέματος Παπά. Στο βάθος, οι τελευταίες ακτίνες του ήλιου χρωματίζουν ρόδινες τις κορυφές της Σκούρτας και του Προφήτη Ηλία. Στο γυμνό πεδίο της Παλιάς Βροντούς τα ερείπια των σπιτιών ταράζουν την ηρεμία του τοπίου. Πεσμένα πλατανόφυλλα σημαδεύουν το τέλος του καλοκαιριού. Στο βάθος η θάλασσα. Οι ακτές της Πιερίας, η Χαλκιδική, η Θεσσαλονίκη. Έχει μια γλύκα και μια μελαγχολία αυτό το απόγευμα.

Κατασκηνώνουμε δίπλα στο Παπά ρέμα που τώρα είναι ξερό, αφού λίγο πιο πάνω κρατάνε το νερό για αρδευτικούς σκοπούς. Το μεγάλα λευκά λιθάρια στην κοίτη του μαρτυρούν την ανοιξιάτικη ορμή του.

Το πρωί της επομένης ακολουθούμε το μονοπάτι για το καταφύγιο στη θέση «Κρεβάτια» που σημαδεύεται με κόκκινα – κίτρινα σημάδια. Είναι μια εύκολη διαδρομή 75′ μέσα σε θαμνώδη βλάστηση αρχικά που στη συνέχεια δίνει τη θέση της σε οξιές και έλατα. Συντηρημένο μονοπάτι σε βραχώδες έδαφος με ξύλινα υποστηρίγματα στα σημεία που φεύγει το χώμα. Το καταφύγιο είναι χτισμένο πρόσφατα σε ένα μεγάλο πλάτωμα, στο υψόμετρο των 1000 μ. Από εδώ ξεκινά η διαδρομή για Μπαρμπαλά και από εκεί για τις ψηλότερες κορφές του Ολύμπου και η διαδρομή για Παπά ρέμα- Παπά Αλώνι. Ακολουθούμε τη δεύτερη, που σημαδεύεται με κίτρινα – μπλε σημάδια και κατεβαίνουμε σε βαθιά χαράδρα. Δίπλα σε χαρακτηριστικά δέντρα και θάμνους συναντάμε τακτικά ετικέτες με το όνομα του είδους και την περιγραφή του. Είναι μια πολύ όμορφη δουλειά του συλλόγου της Βροντούς που μας εντυπωσίασε. Ένα πραγματικό μάθημα φυσικής ιστορίας που θα προσπαθήσουμε να μιμηθούμε. Μαύρη πεύκη, ελάτη, οξιά, βελανιδιά, οξύκεδρος, αγριοκουμαριά, αγράμπελη, μέχρι και η δηλητηριώδης μπελαντόνα.

Μετά από 90′ κατηφορικής κυρίως πορείας φτάνουμε στην αρχή του ρέματος Παπά. Καθώς κατεβαίνει από τις πλαγιές της Σκούρτας σκάβει τον ασβεστόλιθο δημιουργώντας φυσικές μπανιέρες και καταρράκτες. Αφού δροσιστούμε στα νερά του ανηφορίζουμε για την κορυφή Παπά Αλώνι. Μπαίνουμε τώρα σε ένα από τα πυκνότερα δάση που περπατήσαμε ποτέ. Από τα φυλλώματα της οξιάς και των υδρόφιλων θάμνων ελάχιστο φως περνά. Παχύ στρώμα φύλλων σκεπάζει το μονοπάτι. Σε 15′ συναντάμε τη διακλάδωση για Βροντού και ακολουθούμε τα κόκκινα – κίτρινα σημάδια που θα μας οδηγήσουν σε 2 ώρες στην αφετηρία μας. Είναι ένα από τα ομορφότερα μονοπάτια του Ολύμπου, που κινείται δεξιά, ψηλά πάνω από το Παπά ρέμα, μέσα σε πυκνότατη βλάστηση. Συχνά βρίσκουμε παρακάμψεις του μονοπατιού που υποθέτουμε ότι καταλήγουν στο ρέμα, τη βοή του οποίου ακούμε χαμηλά κάτω από τα πόδια μας.

Μετά από συνολική πορεία 5 ωρών έχουμε συμπληρώσει έναν μεγάλο κύκλο γύρω από τη χαράδρα του ρέματος Παπά.

Όλη η κούραση της πορείας χάνεται μόλις βουτάμε στα δροσερά νερά του Αιγαίου. Είναι άλλωστε ακόμα καλοκαίρι.

Have your say