< <

Κόζιακας – κορυφή Αστραπή (1.901 μέτρα)

Με σύμμαχο τον καλό καιρό και πλέον χωρίς κανέναν ενδοιασμό, ακυρώνουμε την προγραμματισμένη πορεία της περασμένης Κυριακής και ετοιμαζόμαστε για ανάβαση στην κορυφή του Κόζιακα για την τοποθέτηση του βιβλίου κορυφής.
Το παγερό πρωινό θα μας βρει στα λιβάδια Περτουλίου δίπλα από το χιονοδρομικό κέντρο. Με το θερμόμετρο να δείχνει μόλις -4 βαθμούς κελσίου κάτω από το μηδέν και με την έντονη υγρασία που επικρατεί στο οροπέδιο, βρισκόμαστε αντιμέτωποι μ’ένα παραμυθένιο σκηνικό όπου ένα παχύ στρώμα πάχνης έχει καλύψει τα πάντα, δίνοντας έτσι μια έντονη γεύση χειμώνα στο ηλιόλουστο πρωινό.

Περνάμε το ξύλινο γεφυράκι και συνεχίζουμε στο δασικό δρόμο, τον οποίο όμως πολύ σύντομα θα εγκαταλείψουμε. Κινούμαστε σε γνώριμα μονοπάτια μέσα σε πανύψηλα έλατα. Αφήνουμε το κοφτό μονοπάτι αριστερά μας και αφού περάσουμε το βραχώδες πέρασμα μετά από πορεία περίπου μιάμισης ώρας, θα βρεθούμε στο μαντρί. Εκεί μας περιμένουν ήδη τα υλικά (ιδιοκατασκευή για το βιβλίο, τσιμέντο, κ.λ.π.) και τα απαιτούμενα εργαλεία. Η επιτυχία μιας τέτοιας πρωτοβουλίας στηρίζεται στην συλλογική προσπάθεια. Έτσι λοιπόν, το κάθε μέλος επωμίζεται το φορτίο που του αναλογεί για το τελευταίο κομμάτι της διαδρομής , το τέλος της οποίας θα μας βγάλει στην κορυφή.

Μικρή στάση στο καταφύγιο και πλέον απομένουν περίπου 200 μέτρα υψομετρική ως την «Αστραπή». Η πορεία από ‘δω και στη συνέχεια γίνεται σε χιόνι, ευτυχώς καλής ποιότητας που δεν μας δημιουργεί ιδιαίτερα προβλήματα. Φτάνοντας επιτέλους στην κορυφή, η πρώτη μας έγνοια είναι να ξεκουραστούμε για λίγο, αφού στη συνέχεια μας περιμένει δουλειά. Η χαμηλή συννεφιά που απλώνεται σαν ένα κατάλευκο σεντόνι πάνω απ’ την πεδιάδα δημιουργεί ένα φανταστικό τοπίο, όπου λίγες φορές έχουμε την ευκαιρία να θαυμάσουμε αλλά και να επιβεβαιωθούμε για άλλη μια φορά για το μεγαλείο της φύσης. Παρ’όλα αυτά, η ατμόσφαιρα από την κορυφή είναι κρυστάλλινη και το βλέμμα μας χάνεται πολύ μακριά. Ο Όλυμπος, στέκεται κατάλευκος και προκλητικός, ο Βόρας, ο Σμόλικας, τα Τζουμέρκα, τα Άγραφα, τα Βαρδούσια, ο Παρνασσός είναι μερικές μόνο από τις κορυφές που μπορούμε να αντικρύσουμε. Όπου και να γυρίσει το μάτι μας, συναντά κορυφές.

Πολύ γνωστές ή λιγότερο, πανύψηλες ή πιο κοντές, μικρή σημασία έχει άλλωστε. Από τη Μακεδονία ως την Ήπειρο και από τη Θεσσαλία ως την Στερεά η θέα είναι εντυπωσιακή και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να περιγραφεί σε τούτες τις γραμμές. Σύντομα όμως, η ηρεμία που μας προσφέρει το τοπίο θα διακοπεί αφού ο αρχικός μας σκοπός παραμένει. Οι πιο έμπειροι αρχίζουν την δουλειά, ενώ οι πιο νέοι παρακολουθούν, προσπαθώντας να αποτυπώσουν την κάθε λεπτομέρεια ώστε κάποια μέρα να μπορέσουν και οι ίδιοι να αναλάβουν και να φέρουν εις πέρας παρόμοιες πρωτοβουλίες. Το μεταλικό κουτί της κατασκευής, θα φιλοξενήσει μέσα του το βιβλίο κορυφής, προστατευμένο καλά για χρόνια από τα στοιχεία της φύσης. Ένα βιβλίο στο οποίο θα αποτυπωθούν οι εντυπώσεις και τα βιώματα, ορειβατών και μη, που ο δρόμος τους για κάποιο λόγο, θα τους οδηγήσει σε αυτή την κορυφή.

Και εκεί ψηλά, στην κορυφή του Κόζιακα στα 1.901μέτρα, αφήνοντας πρώτοι το στίγμα μας και εγκαινιάζοντας τις πρώτες σελίδες του βιβλίου, με το μελάνι της ψυχής μας αλλά και με την ελπίδα ότι οι σελίδες του θα γεμίσουν σύντομα, παίρνουμε τον δρόμο της επιστροφής.

Εκτελέστε το διανεμόμενο αρχείο

Have your say