< <

Δυτικά Άγραφα – Φτέρη

Το ξεκίνημα ενός διήμερου στα Δυτικά Άγραφα το περασμένο Σαββατοκύριακο μας βρήκε όλους δυνατούς και με πολύ όρεξη για να ξανοιχτούμε πρώτα στο τουριστικό μέρος της διαδρομής μας και στη συνέχεια να καταλήξουμε στο χώρο κατασκήνωσης, κάτω από τις ψηλές κορυφές των δυτικών Αγράφων. Την περιοχή αυτή αποτελούν η Φτέρη, η Λιάκουρα, το Λούτσι και άλλες εντυπωσιακές κορυφές.

Παίρνοντας τον ορεινό δρόμο Μουζάκι – γέφυρα Κοράκου – Βραγγιανά – Κέδρα – Ραφτόπουλο κατευθυνόμαστε προς τις λίγες ομαλές κοιλάδες που φωλιάζουν δίπλα στην κοίτη του Αχελώου και των ρεμάτων που καταλήγουν σε αυτόν. Η διαδρομή μας συνεχίζεται πότε μέσα από κάποιες κατηφοριές μιας ράχης και πότε μέσα από ισιάδια για να φτάσουμε στο περίφημο πέτρινο γεφύρι της Τέμπλας. Εκεί το θέαμα είναι φοβερό, τα νερά του Αχελώου είναι γκρίζα και σκοτεινά από τις τελευταίες καταρρακτώδεις βροχές που σχηματίζουν λίμνες κατακλύζοντας τις ελάχιστες γεωργικές εκτάσεις.

Συνεχίζουμε κατευθυνόμενοι στη γέφυρα της Τατάρνας, περνώντας από μικρά χωριουδάκια και οικισμούς. Κάπου στα ενδιάμεσα συναντάμε το Γρανιτσιώτικο ρέμα. Εδώ σχηματίζεται φαράγγι όπου τρέχουν τα νερά του Γρανιτσιώτη έτσι όπως κυλάνε από τις ψηλές κορφές των Δυτικών Αγράφων.

Φτάνουμε στη γέφυρα της Τατάρνας. Αυτή ενώνει τις δύο πλευρές ενός μακρινού και στενού σχηματισμού φιόρδ της λίμνης των Κρεμαστών. Εδώ, πάνω από τα νερά της λίμνης μένουμε αρκετή ώρα μαγεμένοι από τον πλούτο των εικόνων. Απέναντι μας, σε έναν σχηματισμό γλώσσας μέσα στη λίμνη βρίσκεται το ιστορικό μοναστήρι της Τατάρνας.

Η διαδρομή μας σχηματίζεται για λίγο δίπλα στη λίμνη και με κατεύθυνση βορεινή. Περνάμε από τα πανέμορφα χωριά Βούλπη, Λιμέρι, Γρανίτσα. Φτάνουμε στο Λιθοχώρι. Από εκεί θα γίνει η ανάβασή μας την επόμενη μέρα στην πανύψηλη Φτέρη (2126 μ.) Σε όλη αυτή τη μαγευτική διαδρομή και σε αυτά τα υψόμετρα κυρίαρχο στοιχείο βλάστησης παραμένει το πουρνάρι που ανάλογα με τις τοπικές εδαφικές και κλιματολογικές συνθήκες αντικαθίσταται ή συμπληρώνεται από γαύρο και όλους τους σκληρόφυλλους θάμνους της μεσογειακής μακκίας βλάστησης (φυλίκι, κουμαριά, αγριοκουμαριά, ρείκια, λαδανιές και ασφάκες). Λίγες ελιές υπάρχουν στις παρυφές της λίμνης των Κρεμαστών.

Το σούρουπο μας βρίσκει να αναζητάμε καταφύγιο για να ξημερώσουμε. Η βαριά συννεφιά και τα μακρινά αστραπόβροντα κατέληξαν σε καταρρακτώδη βροχή και χαλάζι που μας κράτησαν για μια ώρα μέσα στα αυτοκίνητά μας. Το όλο κλίμα μας κάνει να πάρουμε γρήγορα αποφάσεις. Οι λίγοι κάτοικοι του Λιθοχωρίου μας προτείνουν να μας φιλοξενήσουν στα σπίτια τους. Η λύση δόθηκε από το πρόεδρο του τοπικού συμβουλίου τον κύριο Νώντα Κατσιάβα που μας άνοιξε το σχολείο του χωριού για να διανυκτερεύσουμε.

Την άλλη μέρα με το φως του αυγερινού ξεκινήσαμε για τον οικισμό «Γκαραγκούνικα». Εκεί αφήσαμε τα αυτοκίνητά μας και αρχίσαμε να ανεβαίνουμε ελισσόμενοι κοντά στο δρόμο που οδηγεί στις πάνω στάνες. Το πρώτο φως του ήλιου έλουζε τις ράχες και τα γούπατα σχηματίζοντας εικόνες απείρου κάλους. Από διάφορα σημεία, κοπάδια με πρόβατα και γίδια κατευθύνονται βιαστικά για τα ψηλότερα σημεία βοσκής. Πιο μακριά, ένα κοπάδι αλόγων μας κοιτούσε περίεργο. Δεξιότερα και πριν πάρουμε την τελευταία διαδρομή προς τις κορφές, μια ομάδα ορειβατών έχουν κατασκηνώσει από την προηγούμενη μέρα. Όπως μας είπαν, η χθεσινή μπόρα τους ταλαιπώρησε αρκετά.

Προχωρώντας για τα τελευταία μέτρα της ανάβασης, η προσπάθειά μας γίνεται επίπονη αφού η μεγάλη κλίση της πλαγιάς δύσκολα μας αφήνει να προχωρήσουμε. Ο χρόνος περνά και τα πρώτα σύννεφα δείχνουνε απειλητικές διαθέσεις. Πρέπει να αποφασίσουμε να βρεθούμε το συντομότερο σε ασφαλές μονοπάτι επιστροφής προς τα αυτοκίνητά μας.

Have your say