< <

Βέρμιο: Ιστορικό βουνό

Το Βέρμιο είναι οροσειρά της Μακεδονίας. Καταλαμβάνει τμήμα του Ν. Ημαθίας, του Ν. Κοζάνης και του Ν. Πέλλας. Η ψηλότερη κορυφή του είναι ο Χαμίτης και έχει 2.062μ. υψόμετρο και βρίσκεται κοντά στη Νάουσα.

Στις παρυφές του Βερμίου βρίσκονται οι πόλεις Βέροια, Νάουσα και Έδεσσα και γύρω-γύρω στις όμορφες πλαγιές του ένα σύνολο χωριών, που οι κάτοικοί του ασχολούνται με τις δενδροκαλλιέργειες (ροδάκινα-μήλα) και με τον χειμερινό τουρισμό. Πιο ψηλά στα όμορφα οροπέδια οι κτηνοτρόφοι βόσκουν τα κοπάδια τους από νωρίς την άνοιξη ως αργά το φθινόπωρο. Ιστορικά, το Βέρμιο θεωρείται η πρώτη ιστορική έδρα των Μακεδόνων, απ’ όπου ξεκίνησαν για να κατακτήσουν διαδοχικά και τις άλλες περιοχές της Μακεδονίας.

Στο διήμερο της δραστηριότητας του συλλόγου μας ήταν αυτός ο προορισμός, να βρεθούμε σε αυτές τις πόλεις και να ανηφορίσουμε στις πλαγιές για να γνωρίσουμε και ορειβατικά τις ψηλότερες κορυφές του Βερμίου. Αργά το απόγευμα του Σαββάτου βρεθήκαμε εκεί στον όμορφο δασωμένο τόπο της ανατολικής πλαγιάς του Βερμίου στον τουριστικό οικισμό του Αγ. Παύλου. Βρίσκεται κοντά στο γνωστό χιονοδρομικό κέντρο 3-5 Πηγάδια. Αφού περάσαμε την κρύα νύχτα στα μικρά ζεστά ξύλινα σπιτάκια της επιχείρησης «ΣΦΕΝΔΑΜΟΣ», μετά το πρωινό κατευθυνθήκαμε με τα αυτοκίνητά μας προς το χιονοδρομικό κέντρο, που βρίσκεται πολύ κοντά και μέσα σε πυκνό δάσος οξιάς.

Από εκεί είναι και η αρχή της πορείας προς τις κορυφές του Βερμίου. Αφήνοντας τα αυτοκίνητά μας στο πάρκινγκ του χιονοδρομικού και με τον ορειβατικό εξοπλισμό κατευθυνθήκαμε στη δεξιά μικρή πίστα, που τη συνοδεύουν οι πανύψηλες οξιές. Σύντομα τα μικρά κόκκινα σημάδια στους κορμούς από τις οξιές και η μικρή ταμπέλα μας οδηγούν σε μονοπάτι, που ανηφορίζει σε αυχένα με μικρό ξέφωτο. Από εκεί όλη η πορεία μας είναι ορατή ως τη Μαύρη Πέτρα, με υψόμετρο στα 2.027μ.

Εκεί φτάσαμε σύντομα και με πολύ διάθεση ξεναγηθήκαμε στα τόσα γνωστά βουνά, που μας περιβάλουν στον καθαρό ορίζοντα. Χαμηλότερα στον κάμπο της Πτολεμαΐδας, οι διάσπαρτες καμινάδες των εργοστασίων της ΔΕΗ άφηναν το λευκό πυκνό σύννεφο να συγκεντρώνεται σαν λευκό μανιτάρι.

Συνεχίζουμε τώρα στην πορεία μας προς Ν/Α και περνώντας σε μικρά χορταριασμένα οροπέδια κατευθυνθήκαμε στη ψηλότερη κορυφή με τα 2.062μ., τον Χαμίτη.

Ένας μικρός πέτρινος όγκος του Χαμίτη με το λευκό τριγωνομετρικό δεν χωράει όλους τους ορειβάτες των δύο συλλόγων, που συναντήθηκαν εκεί. Ο σύλλογος της Ορειβατικής Λέσχης Θεσσαλονίκης, που είχε φτάσει πριν λίγη ώρα αποχωρεί και μένουμε για λίγο. Έτσι και εμείς αποχωρούμε για την υπόλοιπη πορεία προς την κορυφή, που καταλήγει ο αναβατήρας του χιονοδρομικού κέντρου. Εδώ το υψόμετρο ξεπερνά τα 2.000μ. Στην άκρη της κορυφής, οι πίστες ξεχωρίζουν κάθετα και απότομα ανάμεσα στη δασωμένη πλαγιά από οξιές. Από ξεκινάμε κι εμείς την κατάβασή μας προς το Χιονοδρομικό Κέντρο. Εκεί βρίσκονται τα αυτοκίνητά μας για την επιστροφή προς την πόλη μας αφού περάσουμε όπως το είχαμε σκεφτεί από τον παλιό δρόμο Βέροιας-Κοζάνης για έναν καφέ στην ορεινή διάβαση της Καστανιάς. Και στη συνέχεια μια σύντομη γνωριμία με το γνωστότερο θρησκευτικό προσκύνημα στην Παναγία Σουμελά, φτάσαμε με το σούρουπο στην πόλη μας.

%ce%b2%ce%ad%cf%81%ce%bc%ce%b9%ce%bf %ce%b2%ce%ad%cf%81%ce%bc%ce%b9%ce%bf1 %ce%b2%ce%ad%cf%81%ce%bc%ce%b9%ce%bf5 %ce%b2%ce%ad%cf%81%ce%bc%ce%b9%ce%bf6 %ce%b2%ce%ad%cf%81%ce%bc%ce%b9%ce%bf7

Have your say