< <

Βάλια Κάλντα, Λίμνες Φλέγγας

Η Βάλια Κάλντα. Ένας τόπος μυθικός. Ένας βασικός λόγος για να αγαπήσεις το βουνό και την ορειβασία ή για να τα μισήσεις εφ όρου ζωής. Εξαρτάται από το τι θα βιώσεις στη «Ζεστή Κοιλάδα» που για να λέμε την αλήθεια, δεν είναι καθόλου μα καθόλου ζεστή, αφού θεωρείται μια από τις ψυχρότερες περιοχές της χώρας. Καλός εξοπλισμός λοιπόν, ιδιαίτερα για την περίπτωση της διανυκτέρευσης, για να μην υποφέρει κάποιος στη δύστροπη κοιλάδα. Σίγουρη πρόγνωση του καιρού είναι η δεύτερη συμβουλή, αν και αυτό είναι σχετικό, αφού εδώ οι προγνώσεις δεν είναι πάντα ασφαλείς λόγω του μικροκλίματος. Είναι και ο χώρος τέτοιος – περίκλειστος από ψηλές κορυφές, οφιολιθικά πετρώματα – που του δίνει το προνόμιο της μεγάλης συχνότητας των κεραυνών. Αυτό είναι σαφές στα πρώτα κιόλας χιλιόμετρα προς την κοιλάδα, από τα κεραυνόπληκτα πεύκα που προϊδεάζουν για τη συνέχεια.

Ο χωματόδρομος που ξεκινά από τη θέση «Τίζα» λίγο μετά το Περιβόλι Γρεβενών συνεχίζει βατός για 12 χλμ περίπου μέχρι τη θέση «Σταυρός». Η σχετική ταμπέλα οριοθετεί την είσοδο στον πυρήνα του Εθνικού Δρυμού. Δεξιά κατευθυνόμαστε για το Αρκουδόρεμα, αριστερά για Κρανιά και Μηλιά Γρεβενών. Εδώ αφήνουμε τα οχήματα πλην εκείνων που θα μεταφέρουν τον απαραίτητο εξοπλισμό για την κατασκήνωση, στο χώρο της οποίας φτάνουμε μετά από μιας ώρας κατηφορική πορεία ακολουθώντας μονοπάτι χωρίς σήμανση. Είναι ένα ξέφωτο δίπλα σε μαντρί, με πηγή σε κοντινή απόσταση. Βρισκόμαστε στο κέντρο της κοιλάδας, πάνω από το Αρκουδόρεμα. Γύρω μας ένας κύκλος πανύψηλων κορυφών που αφήνουν τρία μόνο περάσματα – Σαλατούρες: Του Σταυρού στα βόρεια, της Μηλιάς στα νότια και του Παπαγιάννη στα ανατολικά.

Με το σούρουπο το κρύο γίνεται αισθητό καθώς και η υγρασία – άλλο ένα χαρακτηριστικό του τόπου. Σύμμαχός μας ο δυνατός αέρας που φυσώντας ολονυχτίς περιόρισε το ποσοστό της. Έτσι, για πρώτη φορά στα τόσα χρόνια που βρισκόμαστε εδώ, ξυπνήσαμε βλέποντας τις σκηνές μας στεγνές. Ευκαιρία λοιπόν να τις μαζέψουμε αφού οι κορυφές είναι ανταριασμένες και προμηνύουν την βροχή.

Απτόητοι θα ξεκινήσουμε για τον σκοπό της εξόρμησής μας, τις αλπικές λίμνες στη ρίζα της κορυφής Φλέγγας. Είναι μια πορεία τρεισήμισι ωρών σε ένα από τα υποβλητικότερα τοπία του Ελληνικού χώρου. Ακολουθώντας πορεία παράλληλη με το ρέμα το διασχίζουμε, αφού το ξύλινο γεφυράκι είναι πεσμένο, φτάνουμε στον χωματόδρομο και στρίβουμε αριστερά μέχρι την αρχή του μονοπατιού που σημαδεύεται με ξύλινη πινακίδα. Διαβαίνουμε το γεφύρι που φτιάχτηκε ψηλά πάνω από τη ροή του Αρκουδορέματος, ώστε να μην παρασύρεται από τα νερά και ανηφορίζουμε μέσα σε πυκνό δάσος μαυρόπευκων. Εντυπωσιακά δέντρα ύψους δεκάδων μέτρων με κορμούς ευθυτενείς, πολλοί με τα σημάδια των κεραυνών πάνω τους, άλλοι ξεροί και απογυμνωμένοι, ξασπρισμένοι από τα χιόνια και τις βροχές.
Στην τελευταία πηγή της διαδρομής γεμίζουμε τα παγούρια και συνεχίζουμε ανηφορικά προσπερνώντας συστάδες αγριολούλουδων. Πολλά είναι ενδημικά λόγω κλίματος, εδάφους και γεωγραφικής απομόνωσης. Δεξιά μας το Αυγό (υψ. 2177 μ.), η κορυφή του χάνεται στα σύννεφα. Τα ίχνη μιας μεγάλης πυρκαγιάς είναι αποτυπωμένα στους κορμούς των πεύκων. Κάποιοι κείτονται καταγής εμποδίζοντας το πέρασμά μας.

Η πορεία συνεχίζεται σε αμιγές δάσος οξιάς παράλληλα με το ρέμα του Αρκουδόλακου μέχρι τα αλπικά λιβάδια, στα 1850 μέτρα. Το καταπράσινο τοπίο, διάστικτο από λούτσες και λιμνούλες βρίσκεται σε  πλήρη αντίθεση με τις απόκρημνες, σκουρόχρωμες κορυφές. Για να φτάσουμε στις λίμνες πρέπει να ανεβούμε στην αριστερή ράχη, ανάμεσα στα ρόμπολα. Από το ψηλότερο σημείο του αυχένα, η θέα προς το Αρκουδόρεμα και την Ζεστή Κοιλάδα είναι μοναδική.

Ένα δεκάλεπτο κατηφορικής πορείας και φτάνουμε στον προορισμό μας. Οι παγετωνικής προέλευσης λίμνες τροφοδοτούνται από τα νερά ενός ρέματος που πηγάζει λίγο πιο πάνω. Σε υψόμετρο 1960 μέτρων η πρώτη, τροφοδοτεί με νερά τη δεύτερη, είκοσι μέτρα χαμηλότερα. Λίμνες ολιγοτροφικές και οι δυο, αλλά βιότοποι του αλπικού τρίτωνα και της κιτρινοβομβυκίνας (είδος πολύ μικρού βάτραχου) που προστατεύονται από οδηγία της ΕΕ. Δίπλα στα νερά της δεύτερης λίμνης, ακλόνητο στέκει εδώ και χίλια χρόνια το αρχαιότερο ρόμπολο του δρυμού με κορμό διαμέτρου 2 μ.

Κάποιοι θα συνεχίσουν μέχρι την κορυφή Φλέγγας (υψ. 2157 μ.) Οι υπόλοιποι ξεκουραζόμαστε δίπλα στο νερό, ξεγελώντας πρόχειρα την πείνα μας. Το έπαθλο της επιστροφής είναι αρνί ψημένο κλέφτικα από τον μαιτρ του είδους που περιμένει στον χώρο της κατασκήνωσης. Θανάση, για μια φορά ακόμα, από βάθους καρδιάς σε ευχαριστούμε.

flega2 flega5 flega26 flega29 flega33 flega38 flegasat

Have your say