< <

Από τους μαρτυρικούς Λιγκιάδες στο Μιτσικέλι

Αν η λίμνη Παμβώτιδα είναι το σημείο αναφοράς για την πόλη των Ιωαννίνων, το Μιτσικέλι είναι ο ίσκιος της, ο ακοίμητος φρουρός της. Πρόκειται για όχι ιδιαίτερα ψηλό βουνό, στενό και επίμηκες (μήκος 40 χλμ) που κλείνει την περιοχή του Ζαγορίου από τα νοτιοδυτικά καταλήγοντας στο ύψος της Εγνατίας οδού από όπου ξεκινά το συγκρότημα του Λάκμου. Στις παρυφές του βρίσκονται πολλά χωριά με κυριότερα το Πέραμα, τους Λιγκιάδες, την Περίβλεπτο, τις Καρυές, τους Ασπράγγελους, την Ελάτη και το Δίκορφο.

Η ασβεστολιθική του σύσταση και η χαμηλή βλάστηση δεν επιτρέπει την παρουσία παρά ελάχιστων πηγών στο νότιο τμήμα του. Υπάρχουν όμως μεγάλα υπόγεια ρεύματα κοντά στο χωριό Κρύα από τα οποία υδρεύεται η πόλη των Ιωαννίνων. Αντίθετα, στο βόρειο τμήμα του βουνού υπάρχουν πολλές πηγές και ρέματα.

Αυτό το γυμνό βουνό που βλέπουμε σήμερα, είναι ένα άριστο παράδειγμα των επιβαρυντικών συνεπειών της ανθρώπινης επέμβασης στη φύση. Έως τον 19ο αιώνα ήταν καταπράσινο, αλλά η ξύλευση, η υπερβόσκηση και οι πυρκαγιές (με τελευταία αυτήν του 2007) κατέστρεψαν το μεγαλύτερο μέρος της βλάστησης.

Το Μιτσικέλι λοιπόν επιλέξαμε για την ανάβαση της περασμένης Κυριακής με αφετηρία το χωριό Λιγκιάδες. Είναι ένας παραδοσιακός οικισμός σε υψόμετρο 950 μ. Έχει περίπου 100 κατοίκους και απέχει συνολικά 13 χλμ. από τα Γιάννενα. Μπαίνοντας στο χωριό διακρίνουμε τη μονή Αγίου Γεωργίου, σπουδαίο πνευματικό κέντρο της Ηπείρου τον 17ο αι. Ιδρυτής της θεωρείται ο λόγιος και κληρικός Βησσαρίων Μακρής, ο οποίος πέθανε στη μονή το 1699.

Το χωριό θεωρείται μαρτυρικό διότι στις 3/10/1943 οι Γερμανοί κατακτητές εκτέλεσαν όποιους από τους κατοίκους έβρισκαν μπροστά τους, τους υπόλοιπους τους έβγαλαν από τα σπίτια τους, τους μάζεψαν στην πλατεία, άρπαξαν ότι πολύτιμο βρήκαν, μετά τους έβαλαν ξανά μέσα στα σπίτια τους και στη συνέχεια έβαλαν φωτιά με αποτέλεσμα να τους κάψουν όλους ζωντανούς. Στη μνήμη των 86 νεκρών ανεγέρθηκε μνημείο.

Όταν τελείωσε ο πόλεμος όσοι γλίτωσαν από την καταστροφή προσπάθησαν να ξαναφτιάξουν τα νοικοκυριά τους δίνοντας ξανά ζωή στους Λιγκιάδες. Αναμφισβήτητα το μεγάλο ατού του χωριού είναι η καταπληκτική θέα στην Παμβώτιδα.

Η ζέστη της ημέρας και το γυμνό πεδίο μας ανάγκασαν να ξεκινήσουμε την πορεία μας από ψηλότερα. Ακολουθώντας τον ασφαλτόδρομο φτάσαμε πάνω από το ορειβατικό καταφύγιο του ΕΟΣ Ιωαννίνων στη θέση «Βρύση Παλαιοχώρι» στα 1290 μέτρα υψόμετρο. Από εδώ ακολουθήσαμε το μονοπάτι που κινείται με νότια κατεύθυνση και σήμανση με κόκκινη μπογιά πάνω στις πέτρες (αλήθεια τον χειμώνα που το χιόνι σκεπάζει τα βράχια τι γίνεται;)

Έχοντας δεξιά μας το πανόραμα της λίμνης και της αμφιθεατρικά χτισμένης πόλης συνεχίσαμε στο γυμνό πετρώδες έδαφος μέχρι το τέλος της πλαγιάς, απέναντι από το πανύψηλο συγκρότημα του Λάκμου και το μακρινότερο σύμπλεγμα Κακαρδίτσας και Τζουμέρκων. Από εδώ στραφήκαμε βόρεια έχοντας δεξιά μας τις λευκές κορυφές της Τύμφης και του Σμόλικα.

Εύκολη σχετικά πορεία μέχρι την ψηλότερη κορυφή, στα 1810 μέτρα. Το αεράκι μετρίαζε τη ζέστη και μας επέτρεψε να παρατείνουμε την παραμονή μας τόσο, όσο να χορτάσουμε τη θέα που προσφέρει  το σημείο προς όλες τις κατευθύνσεις.

Mitsikeli12 Mitsikeli10 Mitsikeli7 Mitsikeli5 Mitsikeli1

Have your say