< <

Ανάβαση στο Καντήλι (Στρουγγίτσα)

Στο βορειοκεντρικό τμήμα της Εύβοιας βρέθηκαν τα μέλη και οι φίλοι του ΣΠΟΡΤ, στο όρος Καντήλι. Η διαμονή έγινε σε δωμάτια στην Λίμνη Ευβοίας και σε σκηνές. Το βουνό χαρακτηρίζεται από πυκνό και εκτεταμένο πευκοδάσος και μια μεγάλη βραχώδη περιοχή. Η οικολογική σπουδαιότητα της περιοχής οφείλεται στην ποικιλότητα των οικοτόπων, στην καλή κατάσταση των φυλλοβόλων και αειθαλών δασών και την παρουσία αρκετών αρπακτικών πτηνών. Είναι όμως εμφανής, από ψηλά, η μη αποκατάσταση του περιβάλλοντος χώρου των παλιών εγκαταλελειμμένων πια ορυχείων της περιοχής που έχουν γίνει λίμνες.

Ιστορικά το Καντήλι ονομάζεται Μάκιστος. Η μια εκδοχή είναι από το όνομα του γιου του Αθάνατα, Μάκιστο, αδελφό του Φρίξου και η άλλη εκδοχή, οι άποικοι του αρχαίου Μακίστου της Ηλείας έδωσαν το όνομα για να θυμούνται την πατρίδα τους. Είναι άξιον αναφοράς το ότι στην αρχαιότητα στην κορυφή του υπήρχαν σκοπιές φρυκτωριών, είδος οπτικού τηλέγραφου. Κατά την μυθολογία διαμέσου αυτών μεταδόθηκε η είδηση της άλωσης της Τροίας στις Μυκήνες από τους Έλληνες ακολουθώντας τις κορυφογραμμές, Ίδη, Λήμνος, Άθως, Πήλιο, Μάκιστος, Μεσσαπία, Κιθαιρών, Γεράνεια, Αιγιπλακο, Αραχναίο, Ανάκτορα Μυκηνών.

Από ορειβατική σκοπιά η ανάβαση αρχίζει από τον οικισμό Τρούπι 7 χιλ. από το Προκόπι. Από το Τρούπι και με όχημα 4χ4 φτάσαμε στο εκκλησάκι της Ζωοδόχου Πηγής στα 750 μέτρα υψόμετρο που βρίσκεται κάτω από την ψηλότερη κορυφή την Στρουγγίτσα (υψ. 1239 μ). Από εκεί αρχίσαμε την ανάβαση μέσα σε ένα καλοσημαδεμενο μονοπάτι. Η όλη διαδρομή γίνεται σχεδόν μέσα στο δάσος. Τα βράχια του βουνού θυμίζουν Κόζιακα και το μονοπάτι λίγο από Φεγγάρι της Σαμοθράκης.

Κατά την διάρκεια της ανάβασης ακούγαμε βελάσματα και κουδουνίσματα από πρόβατα και κατσίκια σκόρπια και παρ’ ότι έφυγαν από το μαντρί δεν τα έφαγε ο λύκος διότι μάλλον δεν θα υπάρχει. Στην κορυφή παρ’ ότι ένα συννεφάκι ομίχλης μας ταλαιπωρούσε, αν και κουρασμένοι από την ανάβαση, απολαύσαμε αυτό που κάθε ορειβάτης απολαμβάνει, φτάνει να είναι εκεί.

Have your say