< <

Ανάβαση στο Βουτσικάκι

Πάντα οι εξορμήσεις στην περιοχή των Αγράφων παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθότι αποτελεί μία από τις λίγες περιοχές με σπάνια και άγρια ομορφιά. Ο καλύτερος τρόπος για να βάλουμε ένα τέλος στην καλοκαιρινή ραστώνη αλλά και να σηματοδοτήσουμε την επανείσοδό μας στη νέα ορειβατική χρονιά μιας και την περασμένη Κυριακή είχαμε το ξεκίνημα του νέου μήνα, δε θα μπορούσε να ήταν κάτι άλλο πέρα από την ανάβαση σε μία από τις κορυφές της περιοχής και συγκεκριμένα στο Βουτσικάκι.

Η διαδρομή γνώριμη. Με κατεύθυνση τον ορεινό όγκο της Ανατολικής Αργιθέας και έπειτα από περίπου τριάντα λεπτά, από το Μουζάκι, φτάνουμε στα Πετρίλια. Ενα ειδυλλιακό χωριό που απλώνεται σε μεγάλη έκταση και αποτελείται από αρκετούς οικισμούς. Τα γραφικά σπίτια, οι μοναδικές εκκλησίες, το υπέροχο ελατόδασος  αλλά και το διεθνές μονοπάτι Ε4 που διασχίζει το χωριό είναι μερικά μόνο από τα χαρακτηριστικά του.

Αφήνουμε πίσω μας τα Πετρίλια και παίρνουμε τον χωματόδρομο που θα μας οδηγήσει στη θέση “Τρία Σύνορα” και σε ελάχιστη απόσταση από τα πρώτα χωριά της Ευρυτανίας, όπως το Τροβάτο και τα Βραγγιανά. Η σχετικά καλή κατάσταση του δρόμου δεν ταλαιπωρεί ιδιαίτερα τα οχήματά μας ενώ οι συνορειβάτες της παρέας, μας μαρτυρούν ότι η μετακίνηση το χειμώνα είναι εξαιρετικά δύσκολη έως αδύνατη.

Έπειτα από την απαραίτητη προετοιμασία ξεκινάμε την ανάβαση, ενώ σε σύντομο χρονικό διάστημα προσεγγίζουμε την κορυφογραμμή του βουνού. Μέχρι στιγμής ο ρυθμός μας είναι πολύ καλός και παρόλο που ο ήλιος βρίσκεται ψηλά, τα ελάχιστα σύννεφα που έχουν δημιουργηθεί σε συνδυασμό με το ελαφρύ βοριαδάκι, κάνουν τις συνθήκες ιδανικές. Σε ορισμένα σημεία κινούμαστε πιο χαμηλά από την κορυφογραμμή, αφήνοντας πίσω μας κορυφές των 1700 και 1800 μέτρων.  Σε μεγάλο μήκος της διαδρομής, τα αγκαθάκια των φυτών μας δημιουργούν μια μικρή δυσφορία υπενθυμίζοντάς μας παράλληλα πόσο αφιλόξενο μπορεί να γίνει μερικές φορές το βουνό.

Δεν χρειαστήκαμε παρά μόνο τρεις ώρες περίπου ώστε να πλησιάσουμε το τριγωνομετρικό που είναι εγκατεστημένο στα 2154 μέτρα. Δυστυχώς, η όλο και αυξανόμενη νέφωση δεν διευκολύνε την παρατήρηση των γύρω κορυφών.  Ένα μικρό τμήμα της λίμνης Πλαστήρα είναι ορατό από την κορυφή ενώ τα Πετρίλια αλλά και ο Καρβασαράς φαίνονται πεντακάθαρα. Λίγο πιο κάτω από την κορυφή του, στη θέση “Εννέα Βρύσες” πηγάζει ο Πετριλιώτης ποταμός, ο οποίος διασχίζοντας το χωριό καταλήγει δυτικότερα στον Αχελώο. Καράβα, Ντελιδήμι, Καζάρμα, Πέντε Πύργοι, Φλυτζάνι, είναι λίγες μόνο από τις κορυφές που μπορεί να παρατηρήσει κανείς. Ατέλειωτο και συναρπαστικό το ορεινό ανάγλυφο που απλώνεται μπροστά μας, ακόμη και με τις υπάρχουσες συνθήκες.

Ακολουθούμε την ίδια διαδρομή για την επιστροφή ενώ το μεσημέρι μας βρίσκει σε ένα καφενείο των Πετρίλιων, απολαμβάνοντας διάφορους μεζέδες αλλά και την παραδοσιακή συνταγή των Αγραφιωτών , το τσαλαφούτι, το οποίο παρασκευάζεται από αιγοπρόβειο γάλα, αρμεγμένο τον τελευταίο μήνα του καλοκαιριού και διατηρώντας πλήρη λιπαρά.

Vutsikaki9 Vutsikaki15 Vutsikaki16 Vutsikaki19 Vutsikaki25voutsikakiSatSateliteN

Have your say