< <

Άγραφα, κορυφή Σκαφίδα

Αν μη τι άλλο, δεν πλήττει κανείς στον δαίδαλο των δασόδρομων που κυκλώνουν το κομμάτι των ΒΑ Αγράφων, έτσι όπως αυτό ξεδιπλώνεται πάνω από τα νερά της λίμνης του Μέγδοβα. Τα εκτεταμένα ελατοδάση κάνουν ακόμα πιο περίπλοκη την κατάσταση, γεγονός που διαπιστώσαμε όσες φορές περιπλανηθήκαμε στην περιοχή. Σχετικά πρόσφατη είναι η οδύσσειά μας (5-3-2011) στις χιονισμένες πλαγιές πάνω από το Ανθοχώρι. Τώρα, μεσούντος του καλοκαιριού, βρεθήκαμε στα ίδια μέρη για μια άτυπη ρεβάνς.

Εκκίνηση λοιπόν από το μονοπάτι που ξεκινά στην έξοδο του Ανθοχωρίου και οδηγεί στους καταρράκτες. Πλακόστρωτο στην αρχή, χαραγμένο παράλληλα με την κοίτη του ρέματος, οδηγεί σε 20’ περίπου στον δεύτερο και τελευταίο καταρράκτη. Νερό αρκετό, παρά την αναβροχιά του Ιούλη. Εδώ το μονοπάτι σταματά. Συνεχίζουμε ανεβαίνοντας απότομα μέχρι να συναντήσουμε τον χωματόδρομο που έρχεται από την Κερασιά. Μια τεράστια ξενοδοχειακή μονάδα χτίζεται στη μέση του δάσους. Τα φορτηγά πηγαινοέρχονται σηκώνοντας σύννεφα σκόνης.

Στην πρώτη διακλάδωση στρίβουμε δεξιά ακολουθώντας μικρότερο δασόδρομο που φτάνει μέχρι το ρέμα. Ανηφορίζοντας, αφήνουμε δεξιά τη διακλάδωση που προσεγγίζει το Ανθοχώρι από τα ΒΑ κάνοντας έναν μεγάλο κύκλο, αφού πρώτα περάσει από το εκκλησάκι του Αγίου Αθανασίου. Πρόκειται για τον δρόμο που δεν βρήκαμε μέσα στα χιόνια του περασμένου Μάρτη, όταν αναγκαστήκαμε να επιστρέψουμε χωρίς να ολοκληρώσουμε την προγραμματισμένη μας πορεία.

Συνεχίζοντας ανηφορικά, αφήνουμε πίσω μας το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου και συναντώντας νέα διακλάδωση στρίβουμε αριστερά. Βαδίζουμε τώρα σε ελατόδασος έχοντας απέναντί μας τις κορυφές της Καζάρμας και του Κουφόλογγου. Πολύ μακρινοί προορισμοί για σήμερα. Η μέρα προχώρησε, ο ήλιος ανελέητος, υπαγορεύει μια πορεία συντομότερη.

Δεξιά μας η κορυφή Σκαφίδα, άγνωστη εντελώς και έξω από τα προγράμματά μας. Ώρα λοιπόν να την γνωρίσουμε. Ανυπόμονοι, αφήνουμε το δρόμο σκαρφαλώνοντας κάθετα μέσα στο πυκνό δάσος. Βγαίνοντας από αυτό μπαίνουμε στη ζώνη της φτέρης και των χαμηλών κέδρων. Ευκαιρία να θαυμάσουμε τα πανέμορφα κόκκινα κρινάκια (lilium chalchedonicum) για πρώτη φορά εφέτος. Λίγο πιο πάνω ανθίζουν οι αμάραντοι (helichrysum) κατά συστάδες. Λουλούδια που αφού ξεραθούν διατηρούν το χρώμα τους για πάντα (sempre vita) θυμίζοντάς μας τον τόπο της συλλογής τους.

Επιτέλους, μετά από τρίωρο περπάτημα προσεγγίζουμε το τριγωνομετρικό της κορυφής. Από το υψόμετρο των 1545 μέτρων δεσπόζει πάνω από το φαράγγι της Οξιάς, αντίκρυ στον Τύμπανο. Η ζέστη πυρώνει τις πέτρες και μας αναγκάζει σε άτακτη υποχώρηση. Συνεχίζοντας στην κορυφογραμμή προς την πλευρά της Καζάρμας και κατεβαίνουμε στο δασωμένο διάσελο. Εδώ ξαναβρίσκουμε τον δασόδρομο και μια ποτίστρα όπου ξεδιψά ένα κοπάδι αγελάδων. Πραγματική απόλαυση το παγωμένο νερό της και ακριβώς στην ώρα που άδειασαν τα παγούρια μας. Υπολείπεται άλλο ένα τρίωρο για την επιστροφή μας στο Ανθοχώρι.

skafida skafida1 skafida4 skafida5 skafidasat

Have your say