< <

Η Μεγάλη διάσχιση του Σμόλικα

Ήταν κάτι που το σχεδιάζαμε εδώ και πολύ καιρό.

Μια διάσχιση του Σμόλικα από ανατολικά προς τα δυτικά, από την Σαμαρίνα έως το Κεράσοβο, στον ίσκιο των μεγάλων κορυφών του δεύτερου σε ύψος βουνού της χώρας μας. Μια πορεία που καλύπτει το μεγαλύτερο κομμάτι ενός εντελώς ιδιαίτερου ορεινού όγκου, τόσο διαφορετικού από τους υπόλοιπους.

Η τελευταία Κυριακή του Ιουλίου ξεκίνησε μάλλον δυσοίωνα, αφού μας ξύπνησε ο ήχος της μπόρας πάνω στις σκηνές μας. Κάτω από την διαρκή απειλή της βροχής θα γινόταν ολόκληρη η πορεία μας, γεγονός που της έδωσε ιδιαίτερο χαρακτήρα.

Το μονοπάτι ξεκινά πάνω από το γήπεδο της Σαμαρίνας και διασχίζει ένα πυκνό πευκοδάσος. Είναι τμήμα του εθνικού μονοπατιού Ο3 που ξεκινά από το Νεστόριο και φτάνει στα Γιάννενα μετά από 140 χλμ. Η άρτια σήμανσή του ευκολύνει την προσπάθειά μας.

Σοφά μελετημένο ώστε να περιορίζει την κλίση της πλαγιάς, μας οδηγεί σε μια ώρα στην πηγή «Σουρωτήρι», μια από τις λίγες του βουνού, που κατά τα άλλα έχει άφθονα νερά όλο τον χρόνο. Η ροή τους όμως είναι επιφανειακή λόγω της ηφαιστειογενούς σύστασης των πετρωμάτων του που δεν επιτρέπει την απορρόφηση τους.

Έτσι δημιουργούνται άπειρα ρεύματα που κατακερματίζουν τις πλαγιές οδηγώντας τα νερά κυρίως προς την πλευρά του Αώου νότια και δευτερευόντως προς τον Βουρκοπόταμο, παραπόταμο του Σαραντάπορου, βόρεια.

Η ανατολή μας βρίσκει στο δασόριο, στα 2100 μ. Είμαστε κάτω από την κορυφή Καπετάν Τσεκούρας (υψ. 2216 μ.). Δεξιά μας το Μπογδάνι (υψ. 2236 μ.) και απέναντι, μακριά, οι δίδυμες κορυφές της Μόσιας (υψ. 2544 μ. και 2600 μ.), οι δεύτερες σε ύψος του συγκροτήματος. Μας χωρίζει η βαθιά κοιλάδα της Βάλια Κίρνα, στον πάτο της οποίας καταλήγει ο καταρράκτης που κρέμεται από την πρώτη Μόσια.

Περνώντας πάνω από το χείλος της κοιλάδας φτάνουμε στο οροπέδιο από όπου ξεκινά το ρέμα Αρκουδάλωνα. Η κοίτη του προσφέρει έναν εναλλακτικό τρόπο προσπέλασης του Κεράσοβου που θα αγνοήσουμε για χάρη της πολύ μακρινότερης προγραμματισμένης διαδρομής που περνά από την θέση «Σκάλα», κάτω ακριβώς από την Μόσια.

Η κορυφή είναι 50 μέτρα ψηλότερα και δεν θα χάσουμε την ευκαιρία της μοναδικής θέας που προσφέρει προς την οροσειρά της Τύμφης. Είναι το ανατολικό μέτωπο του πλέον εντυπωσιακού ορεινού συγκροτήματος της χώρας μας. Μια σύντομη ανάπαυλα και κατεβαίνουμε προσεκτικά την απόκρημνη Σκάλα για να καταλήξουμε στην μικρή αλπική λίμνη στο υψόμετρο των 2350 μ. που τροφοδοτείται από τα χιόνια.

Ναι, αυτό το πανύψηλο βουνό διατηρεί τα χιόνια του ακόμα και το καλοκαίρι. Σχηματίζονται έτσι μικρές καταπράσινες οάσεις στα σημεία όπου υπάρχει έστω και λίγο χώμα πάνω από τους σερπεντινικούς σχηματισμούς. Ένα μεγάλο κοπάδι πρόβατα βόσκει γύρω από την στρογγυλή λίμνη υπό το άγρυπνο βλέμμα του τσομπάνου που κινείται σαν αστραπή από κορυφή σε κορυφή.

Τι είναι ετούτος πάλι; Άνθρωπος ή ξωτικό; Την μια στιγμή δίπλα μας και την άλλη δεκάδες μέτρα ψηλότερα ή χαμηλότερα, φωνάζει, σφυρίζει, σιγοντάρει το βήμα των ζωντανών του.

Βγαίνουμε στο διάσελο δίπλα από την δεύτερη Μόσια με την κατάμαυρη όψη και στρίβουμε δεξιά ανηφορίζοντας στο πέρασμα του «Λαιμού». Ισορροπούμε στο πέτρινο τείχος μεταξύ ουρανού και γης. Μοναδική αίσθηση. Δυόμισι χιλιάδες μέτρα πάνω από τα επίγεια. Τα χρώματα της ώχρας εναλλάσσονται με τα χαλκοπράσινα κάτω από τον εκτυφλωτικό ήλιο δημιουργώντας ένα απόκοσμο σκηνικό, μοναδικό στο είδος του. Να γιατί το βουνό αυτό έχει οπαδούς παθιασμένους.

Αν και η προσέγγιση της ψηλότερης κορυφής (υψ. 2631 μ.) είναι πλέον μια εύκολη υπόθεση, προτιμάμε να κατεβούμε χαμηλότερα, κυκλώνοντας το βουνό από το νότιο μέρος του.

Από ψηλά διακρίνουμε την μονάκριβη του Σμόλικα, την καρδιόσχημη Δρακόλιμνη. Σε υψόμετρο 2100 μέτρων, σε ένα καταπράσινο οροπέδιο, είναι από μόνη της ένας λόγος ανάβασης στον Σμόλικα. Στην επιφάνειά της ταξιδεύουν τα σύννεφα κυνηγημένα από τον άνεμο που κυματίζει το ψηλό χορτάρι.Η μαγεία των νερών αιχμαλωτίζει τον χρόνο και σε κάνεις να ξεχνάς τον προορισμό σου.

Το μακρινό Κεράσοβο απαιτεί τρίωρη κατάβαση μέσα στο μοναδικής ομορφιάς δάσος ρόμπολων, μαυρόπευκων και οξιάς. Ένα μονοπάτι μοναδικό που ποτέ μέχρι τώρα δεν είχαμε την ευκαιρία να περπατήσουμε. Η κατεύθυνση του είναι συνεχώς βόρεια και καλύπτει υψομετρική διαφορά 1200 μέτρων. Μια πηγή στην αρχή και μια στο μέσο της διαδρομής προσφέρουν άφθονο, παγωμένο νερό.

Απομεσήμερο πλέον, μετά από πορεία 11 ωρών και αφού διανύσαμε 24 χιλιόμετρα ανεβοκατεβαίνοντας φαράγγια και κορφές, φτάνουμε στο Κεράσοβο (Αγία Παρασκευή). Όλοι κοιμούνται μετά το γλέντι. Τα καφενεία κλειστά. Θα αναζητήσουμε την δροσιά και την ξεκούραση στην Σαμαρίνα, αφετηρία του ταξιδιού μας. Στην σκιερή πλατεία της, το καλοκαίρι δεν είναι παρά ένας μύθος.

Εκτελέστε το διανεμόμενο αρχείο

Have your say