< <

69η Π.Ο.Σ. στα Βαρδούσια

Στις 18 και 19 Ιουλίου έγινε η Πανελλήνια Ορειβατική Συνάντηση των εραστών του βουνού στα Βαρδούσια.  Στην ορειβατική γιορτή η ομάδα του συλλόγου μας ξεκίνησε νωρίς το πρωί του Σαββάτου για να πάρει μέρος στη συνάντηση.  Τη συνάντηση έχει αναλάβει ο Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος Άμφισσας με τη συμπαράσταση της Ε.Ο.Ο.Α.

Τα Βαρδούσια βρίσκονται ανάμεσα στην Άμφισσα, το Καρπενήσι και τη Λαμία.  Είναι ένα σύμπλεγμα βουνών που περιλαμβάνει το νοτιότερο άκρο της Πίνδου στη Στερεά Ελλάδα.  Είναι το δεύτερο υψηλότερο βουνό της Ρούμελης μετά τη Γκιώνα με ύψος που φτάνει τα 2.495μ. (Κορυφή Κόραξ).

Από τις ελάχιστες οροσειρές που χαρακτηρίζονται από αλπικά τοπία.  Απόκρημνο βουνό με εκτεταμένη αλπική ζώνη, εκτεταμένη επιφάνεια με δάση ελάτης, βελανιδιάς και κέδρων και εκτεταμένους λειμώνες. Κύρια ανθρώπινη δράση η κτηνοτροφία.  Με ορθοπανίδα, κυρίως την πετροπέρδικα, τον γυπαετό, τον χρυσαετό, διπλοσάινο, ξεφτέρι, γερακίνα, σφηκτάρηδες, δεντρογέρακες.  Δε λείπουν οι λύκοι, οι αγριόχοιροι, οι αγριόγατες και περιστασιακά η αρκούδα.  Στο δίκτυο Natura 2000 το βουνό κατατάσσεται με τον κωδικό GR 2450001.

Περνώντας από τη Γκιώνα δε κρύψαμε τη λύπη μας, αλλά και τον μεγάλο προβληματισμό για όσα συμβαίνουν εκεί.  Κατασκηνωτική διαμαρτυρία ορειβατών, συλλόγων, φορέων και φίλων της φύσης.  Προπομποί για την προστασία της φύσης στην Γκιώνα από την ανεξέλεγκτη εξόρυξη βωξίτη και με κεντρικό σύνθημα «Γκιώνα μεγαλείο και όχι λατομείο».  Είναι χρέος μας να ανησυχούμε.  Ο εφιάλτης των καταστροφικών παρεμβάσεων στα βουνά μας δεν έχουν τέλος.
Αφού φτάσαμε στο τελευταίο χωριό Αθανάσιος Διάκος (ή Άνω Μουσουνίτσα), γενέτειρα του ήρωα του 1821 κάναμε στάση στην όμορφη πλακόστρωτη πλατεία του χωριού με τα μεγάλα πλατάνια αδιαπέραστα από τις ακτίνες του ήλιου παίρνοντας μια βαθιά ανάσα και απολαμβάνοντας έναν καφέ.
Η κατασκήνωση των ορειβατών έγινε στη θέση Πιτιμάλικο (1.980μ.) δίπλα από το καταφύγιο, σε ξενοδοχείο χιλίων αστέρων, όπως λένε οι ορειβάτες.  Προωθηθήκαμε μέχρι εκεί από το χωματόδρομο και αφού εγκαταλείψαμε τα αυτοκίνητα, φορτωθήκαμε τα μικρά και τα μεγάλα σακίδια και ανεβήκαμε στο καταφύγιο με τα πόδια για ένα εικοσάλεπτο.
Τακτοποιήσαμε τις σκηνές.  Έγινε η διανομή φαγητού, προσφορά του ΕΟΣ Άμφισσας και το βραδάκι η ανταλλαγή των αναμνηστικών και οι χαιρετισμοί από όλους τους ορειβατικούς συλλόγους της ώρας.
Στο πλαίσιο των παράλληλων εκδηλώσεων έγιναν αναφορές στα περιβαλλοντικά προβλήματα και προβλήθηκε η βραβευμένη ταινία του Τσιαντού με θέμα «οι πρώτες αναβάσεις των ελληνικών ομάδων στο Έβερεστ, την ψηλότερη κορυφή του κόσμου».  Άλλοι είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν από τηλεσκόπια το καθαρό έναστρο ουρανό και άλλοι να διασκεδάσουν γύρω από τη φωτιά και να τραγουδήσουν υπό τους ήχους  της φλογέρας χαλαρώνοντας από τους καθημερινούς, πιεστικούς ρυθμούς της πόλης.
Κυριακή πρωί, το πρωινό ξύπνημα κατά τις 05.00.  Το βράδυ είχε ψυχρούλα και φυσούσε αρκετά.  Μόλις χαράζει.  Η διαδρομή με τη πρώτη ματιά φαίνεται εντυπωσιακή και δύσκολη.  Έτσι αρχίσαμε την ανάβαση στο γυμνό, απόκρημνο και πετρώδες βουνό.  Σήμανση αραιή αλά συνεπής.  Η δυσκολία συνεχίζεται και στην εύρεση του μονοπατιού.  Πολύς κόσμος στη σειρά για να φτάσει και να περάσει τις «πόρτες».
Και από κει, ο Μέγας Κάμπος, ένα λιβάδι καταπράσινο, με μερικές χιονούρες.  Δεν είναι μακριά η κορυφή Κόρακας και τα 2.495μ.  Επιτέλους στην κορυφή.  Έκρηξη χαράς.  Πλημμυρίσαμε υπέροχα συναισθήματα.  Ανεμπόδιστη ματιά, αέρινα διάσελα, όμορφες κορυφογραμμές, καταπράσινα λουλουδιασμένα ξέφωτα.  Στο βάθος διακρίνουμε καθαρά τη γέφυρα Ρίου- Αντιρίου.
Επιστροφή.  Η κατάβαση μάλλον πιο δύσκολη μας φάνηκε και βασανιστική.  Απαιτεί περισσότερη προσοχή και ιδιαίτερη συγκέντρωση.  Το ζωντανό όνειρο σιγά -σιγά  τελειώνει.  Ώρα να τα μαζέψουμε.
Πορεία χαράς ανθρώπων που αγαπούν το βουνό, ονόμασε την ανάβαση κάποιος Βρετανός που βρέθηκε στη συνάντηση.  Είμαι τυχερός που το έζησα, είπε. Και η ομάδα του συλλόγου μας συμφώνησε ότι άξιζε να το ζήσουμε.
Το κείμενο αυτό γράφτηκε για να προτρέψει και άλλους να ασχοληθούν με τη πεζοπορία- ορειβασία.  Να γνωρίσουμε και να αγαπήσουμε την ελληνική φύση.  Να ασχοληθούν με το «παιχνίδι», στην ορεινή φύση.

Have your say