< <

Χειμερινή ανάβαση στην Τριγγία

Η ανάβαση στην Τριγγία είναι πάντα μια σπουδαία εμπειρία. Το βουνό που υψώνεται ανάμεσα σε Κρανιά – Κλεινοβό – Παλαιοχώρι – Αμάραντο είναι ένας μοναδικός ορειβατικός προορισμός λόγω μορφολογίας, που καθορίζει και την ιδιαίτερη πανίδα και χλωρίδα του. Τον χειμώνα, όταν τα χιόνια σκεπάζουν τις πλαγιές της η ανάβαση γίνεται δύσκολη και απαιτεί μεγάλα αποθέματα δύναμης και υπομονής.

Εκκίνηση από τον παγωμένο Κλεινοβό (Κλεινός), δεύτερη μέρα του νέου χρόνου σε μια εκτός προγράμματος εξόρμηση. Ο χωματόδρομος που συνεχίζει πάνω από το χωριό είναι καθαρισμένος από το χιόνι μέχρι το εργοστάσιο εμφιάλωσης νερού. Από εδώ πρέπει να συνεχίσουμε με τα πόδια. Η απόσταση μεγάλη, όπως και η υψομετρική διαφορά. Θα προχωρήσουμε όσο γίνεται. Η μέρα είναι δική μας για να την χαρούμε.

Το χιόνι λευκό, απάτητο, αντανακλά το φως ενός πρωινού διάφανου. Οι μπότες μας βυθίζονται στη λευκή πούδρα. Με κόπο ξαναβγαίνουν για να βουλιάξουν πάλι στο επόμενο βήμα. Ένας μπροστά για να ανοίγει πέρασμα και πίσω οι άλλοι. Οι ρόλοι εναλλάσσονται τακτικά.

Στην πρώτη ανηφόρα τα πρώτα λαχανιάσματα. Μικρές στάσεις για ξεκούραση, και πάλι στον ρυθμό του επικεφαλής. Στο δασόριο απλώνονται τα ορεινά λιβάδια της Τριγγίας. Εδώ που γεννιέται το Κλεινοβίτικο ρέμα, μέτρα ολόκληρα σωρεύεται το χιόνι σκεπάζοντας καλύβες και μαντριά. Ένα τείχος κορυφών κλείνει  το οροπέδιο από δυτικά μέχρι τα 1900 μέτρα. Είναι το κομμάτι που πρέπει να ξεπεράσουμε για να βρεθούμε στα αλπικά λιβάδια και από εκεί στις ψηλότερες των κορυφών. Επιλέγουμε να σκαρφαλώσουμε από το βόρειο άκρο ακολουθώντας μια διαδρομή απροσπέλαστη όταν δεν έχει χιόνι, λόγω της μεγάλης κλίσης. Όχι ότι τώρα είναι εύκολη βέβαια, απλά το χιόνι βουλιάζει και μας κρατά όρθιους.

Ξεπερνώντας το τελευταίο παγωμένο κομμάτι της διαδρομής βγαίνουμε στο πάνω οροπέδιο. Ένα κοπάδι πέρδικες που αναπαύονται στον λιθοσωρό πετάει ξαφνιασμένο. Η χαρά που φτάσαμε ως εδώ συνοδεύεται από ανακούφιση, αφού τα δύσκολα είναι πλέον πίσω μας.

Ο ήλιος ήδη μεσουρανεί σε έναν κόσμο φτιαγμένο αποκλειστικά από λευκό και γαλάζιο. Η πορεία μας νότια στην άσπρη έρημο. Κατά τόπους ο άνεμος ξεγύμνωσε τις πέτρες ευκολύνοντας την προσπάθειά μας. Παρά το υψόμετρο όμως, το χιόνι βουλιάζει προσθέτοντας στην κούραση της μακράς πορείας.

Η διαδρομή μας περνά από τα αλπικά βοσκοτόπια και τα μαντριά στο υψόμετρο των 2000 μέτρων (από τα ψηλότερα της χώρας μας) και συνεχίζει νοτιότερα. Ήδη ξεπροβάλλουν οι κορυφές των Τζουμέρκων και της Κακαρδίτσας. Και βορειότερα ο Λάκμος, η Αστράκα, η Γκαμήλα, ο Γράμμος, το Καϊμάκτσαλαν. Η τέλεια διαύγεια επιτρέπει την απεριόριστη θέα ιδίως  προς τα βόρεια. Είναι αυτή κυρίως που μας οδήγησε ως εδώ, σε μια εξαντλητική πορεία 9 ωρών.

Είναι πλέον σούρουπο όταν επιστρέφουμε στην αφετηρία μας. Τα φώτα έχουν ήδη ανάψει στον Κλεινοβό.

triggia14 triggia26 triggia32 triggia34 triggia39

Have your say