< <

Χειμερινή ανάβαση στην Τριγγία

Η Τριγγία είναι ένα βουνό που ξεχωρίζει στην ευρύτερη περιοχή του Ασπροποτάμου με το ύψος και τον όγκο του. Στην ουσία είναι ένα κομμάτι του μεγάλου ορεινού συγκροτήματος που ξεκινά από το Δοκίμι βόρεια και καταλήγει στη Νεράιδα νότια, περιλαμβάνοντας και το Κάπ Γκρας δυτικότερα.

Δυτικά, το Σκληνασιώτικο ρέμα χωρίζει την Τριγγία από το Δοκίμι ενώ βορειοδυτικά ο αυχένας «Κιάτρα Μπροάστα» ενώνει τα δυο βουνά. Ο αυχένας «Γκολέμη» χωρίζει την Τριγγία από τις κορυφές της Νεράιδας που φαίνονται πιο απόκρημνες. Γύρω από αυτήν είναι κτισμένα χωριά κυρίως κτηνοτρόφων όπως ο Αμάραντος, η Κρανιά, ο Κλεινοβός (Κλεινός) και το Παλαιοχώρι.

Το βουνό είναι γυμνό πάνω από το υψόμετρο των 1700 μέτρων ενώ έχει εκτεταμένα υποαλπικά και αλπικά λιβάδια που στηρίζουν παραδοσιακά την κτηνοτροφία. Εντελώς διαφορετική είναι η εικόνα του Δοκιμιού οι ήπιες πλαγιές του οποίου σκεπάζονται με εκτεταμένα δάση οξιάς κυρίως. Και αν στο Δοκίμι χαίρεσαι να περπατάς, στην Τριγγία καμαρώνεις το σκαρφάλωμα στις πανύψηλες κορφές της.

Σαν ορειβατικός προορισμό, η Τριγγία δεν αποτελεί συχνό στόχο του ορειβατικού κοινού καθώς είναι απομονωμένη και δύσκολα προσπελάσιμη τους χειμερινούς μήνες, αλλά παραμένει για τον σύλλογό μας ένας έξοχος προορισμός, ιδιαίτερα όταν φορά το λευκό της ένδυμα, ή νωρίς την άνοιξη που το πράσινο των λιβαδιώβ κερδίζει μέρα με τη μέρα τη μάχη με το χιόνι. Τότε το βουνό παίρνει τη λαμπρότερη θωριά του, έτσι όπως το βλέπουμε απο τη βορειοανατολική πλευρά του, έχοντας σαν αφετηρία τον Κλεινοβό.

Από εδώ ξεκινά και η προσφατη, εκτός προγράμματος ανάβαση του συλλόγου μας, τη δεύτερη μέρα των Χριστουγέννων. Από τα 850 μέτρα του χωριου στα 1450 του μικρού καταφυγίου και από εκεί στα 1700 του μεγάλου οροπεδίου όπου γεννιέται το Κλεινοβίτικο ρέμα. Εδώ η στάση επιβάλλεται αφού η τοποθεσία είναι τόσο όμορφη, που μόνο με τις πηγές του Αχελώου στον Λάκμο μπορεί να συγκριθεί. Η βουκολική εικόνα του γαλαζοπράσινου ρέματος που στριφογυρίζει στο λιβάδι αντίκρυ στην τραχιά μεγαλοπρέπεια του πέτρινου στεφανιού που σχηματίζουν οι κορυφές. Ένα μέρος μοναδικό, ανώτερο κάθε περιγραφής.

Από εδώ και πέρα η πορεία γίνεται έντονα ανηφορική στο κακοτράχαλο σώμα του βουνού. Κάπου ψηλότερα συναντάμε τον άνεμο. Δυνατός και παγωμένος, μας αναγκάζει να επιστρατεύσουμε ότι ζεστότερο διαθέτουμε. Κάθε σημείο του σώματός μας εκτεθειμένο, παγώνει στο λεπτό. Το χιόνι, αν και έγινε πλέον κρύσταλλο, δεν μας δημιουργεί πρόβλημα αφού είναι ελάχιστο και μπορούμε να το παρακάμψουμε.

Μετά από τρεις περίπου ώρες πορείας προσεγγίζουμε την κορυφή που από τα 2204 μέτρα του υψομέτρους της προσφέρει θέα πανοραμική. Από την Τύμφη μέχρι τα Βαρδούσια και από τον Όλυμπο έως τα Τζουμέρκα. Δεν μπορούμε όμως να χαρούμε την παραμονή μας αφού ο άνεμος μας αναγκάζει να επισπεύσουμε την κάθοδο.

Επιλέγουμε τώρα κατεύθυνση βορειοανατολική που περνάει δίπλα από τις ψηλές κορφές του βουνού για να συναντήσει ήπια τον χωματόδρομο που φτάνει ως τα αλπικά λιβάδια. Μια μακρινότερη διαδρομή αλλά εξίσου απολαυστική με την ανάβαση.

Have your say