< <

Χειμερινή ανάβαση στην Λουπάτα

Ο ορεινός όγκος του Αυγού ξεκινά ακριβώς πάνω από τον Ασπροπόταμο με την κορυφή Τσούκα και συνεχίζοντας με κατεύθυνση περίπου Α-Δ καταλήγει στον Πορταϊκό ποταμό. Οι σημαντικότερες κορυφές του είναι το Αυγό (2146 μ.) η Μαρόσα ή Όρνιο (2020 μ.) και η Λουπάτα (2060 μ.) Αυτές ονομάζονται και «Μπασιάρικα» που σημαίνει εκκλησιαστική περιουσία, όπως ήταν παλιότερα.
Οι κορυφές συνδέονται με θρύλους της περιοχής όπως εκείνος που διηγούνται στο Νεραϊδοχώρι: Ζούσαν κάποτε στο χωριό δυο πλουσιοκόριτσα, η Μαρία και η Νεράιδα. Όταν μπήκαν κλέφτες στο χωριό με σκοπό να τις αιχμαλωτίσουν για να ζητήσουν λύτρα, αυτές κατέφυγαν στις δυο αντικριστές κορφές, τη Νεράιδα (Μπουντούρα) και τη Μαρόσα που έχουν τώρα τα ονόματα των κοριτσιών. Όταν οι κλέφτες έφυγαν, τα κορίτσια δεν επέστρεψαν, αφού είχαν χαθεί στα δύσβατα βουνά. Λένε όμως οι ντόπιοι, πως τις φεγγαρόλουστες βραδιές, το τραγούδι τους φτάνει μέχρι το χωριό.
Η Λουπάτα είναι η νότια απόληξη του ορεινού συγκροτήματος του Αυγού. Δασωμένη στο ανατολικό της τμήμα, απόκρημνη και γυμνή στο ανατολικό, όπως και ολόκληρο το συγκρότημα εξάλλου. Ένας αυχένας την ενώνει με το Μαυροπούλι. Νοτιότερα, μαχαίρι το φαράγγι του Πορταϊκού, χωρίζει την Πίνδο από τα Άγραφα. Είναι μια κορυφή που προτιμάμε κυρίως τον χειμώνα, έχοντας πραγματοποιήσει πολυάριθμες αναβάσεις.
Η παγερή μέρα προμήνυε ατμόσφαιρα κρυστάλλινης καθαρότητας και ορατότητα απεριόριστη, γεγονός που επαληθεύτηκε μόλις φτάσαμε στο υψηλότερο σημείο του χωματόδρομου που ενώνει τα Στουρναρέικα με Βλάχα – Περτούλι – Νεραϊδοχώρι στη θέση «Καλογερομάντρι», πάνω από τα Στουρναρέικα . Η λίμνη του Μέγδοβα αναδύεται μέσα από τις πρωινές ομίχλες. Γαλαζωπές οι κορυφές των Αγράφων, ακίδες που τρυπούν τον ουρανό.
Αφήνουμε τον χωματόδρομο που οδηγεί στο πυροφυλάκιο και ανεβαίνουμε την πλαγιά. Μικρές οι κλίσεις, το χιόνι άφαντο. Μυστήριος ο φετινός χειμώνας. Πριν από το πυροφυλάκιο, μια απότομη ανηφοριά, το τέλος της οποίας σημαδεύεται όχι με χιόνι, αλλά με πάγο. Με αρκετή προσπάθεια, φτάνουμε στο πλάτωμα, μπροστά στο πέτρινο οίκημα που ερειπωμένο μένει αχρησιμοποίητο εδώ και δεκαετίες να αγναντεύει τα νερά του Αμβρακικού. Όσο και αν φαίνεται απίστευτο, ένα άνοιγμα ανάμεσα στο τείχος των κορυφών που απλώνονται δυτικά επιτρέπει τη θέα μέχρι το Ιόνιο τις όμορφες, καθαρές μέρες σαν και τη σημερινή.
Από εδώ και πάνω, το χιόνι είναι πλέον γυαλί, απαγορευτικό για όσους δεν έχουν μαζί τους κραμπόν. Οι λίγοι που διαθέτουν τον εξοπλισμό, με αρκετή προσπάθεια, θα καταφέρουν να φτάσουν στις δίδυμες κορυφές της Λουπάτας και από εκεί να κατεβούν στην τρίτη και χαμηλότερη με το τριγωνομετρικό κολωνάκι. Από εκεί η κατάβαση είναι πολύ ευκολότερη αφού το χιόνι απουσιάζει παντελώς.

IMG_4693_2 IMG_4717 Lupata4 Lupata17 Lupata20loupataSatΕκτελέστε το διανεμόμενο αρχείο

1 comment

  1. Μερικές ακόμη φωτογραφίες από την ανάβαση στη Λουπάτα…

    https://onedrive.live.com/redir?resid=FCB234F68B917981!30361&authkey=!APvFymLzXGpmBzY&ithint=folder%2cJPG

Have your say