< <

Το φαράγγι της Καλυψους στον Κίσσαβο

Βρισκόμαστε περίπου στα μέσα του καλοκαιριού και δυστυχώς μέχρι στιγμής ο σύλλογός μας δεν είχε καταφέρει να συνδυάσει το βουνό με την θάλασσα, αφού όπως όλοι γνωρίζουμε ο συνδυασμός αυτών των δύο, αποτελεί την καλύτερη επιλογή. Η εξόρμηση της Κυριακής στο φαράγγι της Καλυψούς αποτέλεσε την ιδανική ευκαιρία για να κάνουμε και μπάνιο σε μία από τις κοντινές παραλίες της περιοχής.

Το φαράγγι της Καλυψούς είναι ένα από τα ωραιότερα φαράγγια της χώρας αλλά αποτελεί και έναν από τους πιο ενδιαφέροντες προορισμούς ειδικά στους οπαδούς του canyoning. Βρίσκεται καλά κρυμμένο στην Ανατολική πλευρά του Κισσάβου και η προσέγγισή του μπορεί να γίνει από τα χωριά Κόκκινο Νερό ή Καρύτσα. Αν και ο αρχικός μας προγραμματισμός ήταν να κάνουμε μια μικρή σε διάρκεια πορεία (συνολικής διάρκειας μίας ώρας) τροποποιήσαμε λίγο την διαδρομή έτσι ώστε να περπατήσουμε λίγο περισσότερο.

Αφήνουμε τα αυτοκίνητα στο Κόκκινο Νερό και ξεκινάμε την πεζοπορία από υψόμετρο περίπου 100 μέτρων. Ακολουθούμε το χωματόδρομο που ενώνει το Κόκκινο Νερό με την Καρύτσα και μετά από 15-20 λεπτά πορείας μπαίνουμε στο σηματοδοτημένο μονοπάτι που θα μας οδηγήσει σε κάποιες από τις εννέα λίμνες με τους αντίστοιχους καταρράκτες. Κινούμαστε μέσα σε πυκνή δασώδη βλάστηση αποτελούμενη από φτέρες, καρυδιές και καστανιές. Μετά από μία ώρα περίπου ήπιας πεζοπορίας συναντάμε και πάλι τον χωματόδρομο ενώ από πληροφορίες που αλιεύσαμε από άλλους πεζοπόρους που επέστρεφαν ήδη, μάθαμε ότι υπολείπονταν ακόμη μισή ώρα για τον τελικό μας προορισμό. Αφήνουμε τον χωματόδρομο πίσω μας και συνεχίζουμε στο σηματοδοτημένο μονοπάτι. Αν και στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής υπήρχε αρκετή σκίαση το χαμηλό υψόμετρο στο οποίο κινούμασταν έκανε την ζέστη αφόρητη, έτσι η προσέγγιση μας σε μία από τις βάθρες σε υψόμετρο περίπου 600 μέτρων, φάνταζε στα μάτια μας σαν μια μικρή όαση ξεκούρασης και στιγμών δροσιάς.

Η αυτοσχέδια κούνια που είχε τοποθετηθεί σε μικρό ύψος από την λίμνη καθώς και το σχοινί που υπήρχε αντιδιαμετρικά της λίμνης, προφανώς από προηγούμενους πεζοπόρους, αποτέλεσαν μια μικρή πρόκληση για όσους ήθελαν να βουτήξουν στα παγωμένα νερά. Λίγα μέτρα πιο πάνω, συναντάμε την δεύτερη λίμνη και η οποία συνοδεύεται από έναν υπέροχο καταρράκτη.

Η παραμονή μας στο μαγευτικό αυτό σημείο διήρκησε περίπου μία ώρα στην διάρκεια της οποίας συναντήσαμε ένα ζευγάρι οπαδών του canyoning, συνοδευόμενο από τον καλύτερο φίλο του ανθρώπου, ένα πανέμορφο λαμπραντόρ, το οποίο δεν έχασε την ευκαιρία και δίχως δισταγμό πήδηξε στην λίμνη. Συνειδητοποιήσαμε ότι τελικά η επισκεψιμότητα του φαραγγιού πρέπει να είναι μεγάλη, αφού έπειτα από λίγο, αφίχθη και μια μικρή ομάδα νεαρών προσκόπων με σκοπό την εξερεύνηση της διαδρομής και την επαναπροσέγγιση από περισσότερα μέλη.

Ακολουθούμε το ίδιο μονοπάτι για την επιστροφή αδημονώντας να φτάσουμε στην κοντινότερη παραλία. Το ραντεβού δίνεται για την παραλία της Παλιουριάς κοντά στο Κόκκινο Νερό. Τελικά, επιβεβαιώνεται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο η άποψη ότι, το ιδανικό γιατρικό μετά από μια πεζοπορία αποτελεί το μπάνιο στη θάλασσα. Φυσικά, το επιστέγασμα της όμορφης αυτής ημέρας δε θα μπορούσε να είναι κάτι άλλο πέρα από την επίσκεψη μας σε κοντινό μεζεδοπωλείο για την απόλαυση θαλασσινών μεζέδων και ροφημάτων.

KIssavos4 KIssavos7 KIssavos10 KIssavos11 KIssavos26

Have your say