< <

Το ταξίδι στη Ρουμανία του Σ.Π.Ο.Ρ.Τ.

Μια βδομάδα μακριά από τα καθημερινά τετριμμένα. Μια βδομάδα στο άγνωστο εξωτερικό…Έστω και στον γειτονικό, αλλά σε άλλον τόπο.Η εκδρομή υπόσχονταν την αλλαγή των καθημερινών και συνηθισμένων παραστάσεων…Ήταν η χαρά της αναχώρησης.

Μεγάλη η προσμονή για ένα “οδοιπορικό” που περιλάμβανε περιήγηση στα διατηρητέα αξιοθέατα της χώρας η οποία γνώρισε μεγάλες πολιτικές ανατροπές στο πρόσφατο παρελθόν αλλά και ορειβατική δράση, στα βουνά που συνδέθηκαν με τον μύθο του Δράκουλα… Στα Καρπάθια.

Το βράδυ του Σαββάτου 18 Αυγούστου ένα γεμάτο λεωφορείο ξεκίνησε από τον συνηθισμένο τόπο των συναντήσεων μας, τον Σιδηροδρομικό Σταθμό της πόλης με κατεύθυνση τα σύνορα της γειτονικής Βουλγαρίας…Με ολιγόλεπτες στάσεις στην Λάρισα και την Θεσσαλονίκη απ΄ όπου πήραμε μαζί μας φίλους του Συλλόγου…Ταξιδεύοντας όλη την νύχτα φτάσαμε στον Δούναβη και πλέοντας με μια πλωτή πλατφόρμα μαζί με καμιά δεκαπενταριά νταλίκες βρεθήκαμε στην Κραϊόβα (Craiova) της Ρουμανίας το μεσημέρι της Κυριακής 19 Αυγούστου. Από το απόγευμα της μέρας γίναμε κοινωνοί της ζωής των κατοίκων μιας μεγαλούπολης συναντώντας νεόνυμφα ζευγάρια στην κεντρική πλατεία μέχρι και σε γαμήλιο γλέντι στο νέο-γοτθικό Hotel Minerva όπου με ιδιαίτερη ευγένεια μας υποδέχτηκε ο γαμπρός.

Κυβερνείο, Δημαρχείο, ο ναός της Αγίας Τριάδας των Ουνιτών και της Αγίας Παρασκευής όπου ο νεωκόρος μίλησε με τους βλαχόφονους της ομάδας μας ήταν μερικά από τα στιγμιότυπα που απαθανατίσαμε καταλήγοντας στο Καφέ “El Greco” για ένα δροσιστικό ποτό…Δίπλα μας, στο Εθνικό Θέατρο νεολαίοι περίμεναν στο μεσημβρινό λιοπύρι τον τοπικό Star σε μια τηλεοπτική παραγωγή Talent Sow…

Στο ξεκίνημα της νέας εβδομάδας (Δευτέρα 19 Αυγούστου) διαπιστώσαμε ιδίοις όμασσι ότι ο λόγος που ονομάστηκε ή άνω πόλη του Σιμπίου (Sibiu) πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης για το έτος 2007 ήταν η κτιστή κληρονομιά του…

Η Piata Mare, η πρώτη χυτοσιδηρή γέφυρα της Ρουμανίας (Γέφυρα του Ψεύτη 1859), η Piata Mica, η Ευαγγελική Αρχιεπισκοπή (1448), ο Ορθόδοξος Μητροπολιτικός Ναός της Αγίας Τριάδος (1902), πλατεία Huet και ένα σωρό αλλά όμορφα σημεία της πόλης απασχόλησαν τις φωτογραφικές μηχανές και τα Video.

Tο βραδάκι καταλήξαμε στο ορειβατικό ορμητήριό μας που ήταν το χωριό Sambata de Sus, στους πρόποδες των Καρπαθίων, μακρινό φέουδο της οικογένειας Constantine Bracoveanu το όνομα του οποίου φέρει και η ιερά Μονή της Παναγίας που ίδρυσε ο ίδιος το 1697 και αναστηλώθηκε με χρήματα Ελλήνων επιχειρηματιών το 1993. Δειπνήσαμε αργά, σε διπλανή από την Μονή, Ταβέρνα της οποίας η σερβιτόρος γνώριζε τα ελληνικά από τις καλοκαιρινές δουλειές της, στα νησιά μας.

Πριν χαράξει η μέρα της Τρίτης 21 Αυγούστου μια εικοσαμελής αλλά ανομοιογενής ομάδα ορειβατούσαμε στην ανάντη του ποταμού (ενώ η άλλη ομάδα περιηγήθηκε την όμορφη πόλη Sighisoara).

Το σούρουπο της ημέρας μας βρήκε και πάλι στο τόπο της πρωινής αφετηρίας να συναντιόμαστε με εκείνους που προτίμησαν τον τουρισμό από την ορειβασία και το βράδυ δειπνούσαμε όλοι μαζί στην τραπεζαρία του ξενοδοχείου σαν μια οικογένεια, όπου είχαμε και τις πρώτες ενδοοικογενειακές γκρίνιες.

Την Τετάρτη 22 Αυγούστου περάσαμε από το Bran στο οποίο υπάρχει πύργος χτισμένος πάνω σε έναν βράχο του λοφίσκου της περιοχής που οι Ρουμάνοι τον “δείχνουν” ως κατοικία του Δράκουλα ενώ δεν έχει καμιά σχέση με την πραγματικότητα.

Το μεσημέρι μας βρήκε στο Brasov από το οποίο αποκομίσαμε τις καλύτερες των εντυπώσεων, άλλοι φωτογραφίζοντας τα αρχιτεκτονικά αριστουργήματα του κεντρικού ιστού της πόλης και άλλοι δειπνώντας στο θέρετρο Pojiana που μας θύμισε κάτι από τα Περτουλιώτικα Λιβάδια…

Το βράδυ απολαύσαμε το ποτό μας στην κεντρική πλατεία της δροσερής πόλης ενώ μας δόθηκε η ευκαιρία να συζητήσουμε με τον υπεύθυνο γνωστού γαλακτοκομικού επιχειρηματικού ομίλου των Τρικάλων που δραστηριοποιείται στην Ρουμανία από τον οποίο πήραμε και αρκετές πληροφορίες για την καθημερινότητα των ντόπιων.

Οι ενδιάμεσοι δρόμοι των πόλεων θυμίζουν Ελλάδα περασμένων δεκαετιών…Οι καλλιέργειές τους, κυρίως καλαμπόκι και ηλιόσπορο, άνυνδρες, ξερικές.

Σε πολλά από τα ενδιάμεσα χωριά είδαμε κατά μήκος του δρόμου αγροτικές μονοκατοικίες να υπάρχουν ακόμα και σήμερα Πηγάδια για την άρδευση, ενώ για τις αγροτικές εργασίες χρησιμοποιούν ιππήλατα.

Ένα ευχάριστο και δροσερό πρωινό είχαμε την Πέμπτη 23 Αυγούστου κατά την επίσκεψή μας στην Sinaia όπου μέσα στα έλατα του δάσους βρήκαμε το Παλάτι του Κάρολου (τελευταίου Γερμανού βασιλιά) και στη συνέχεια την ομώνυμη μονή αφιερωμένη στο όρος Σινά στην οποία συναντήσαμε προσκυνητές από τα Γιαννιτσά.

Ο καύσωνας του κάμπου που κατεβήκαμε σε συνδυασμό με την υγρασία του τόπου έγιναν τα δικά μας μαρτύρια στο αφιλόξενο Tarqoviste του αιμοσταγούς ηγεμόνα Vlad Tepes γιου του Dracul Tepes που δημιούργησε και τον τοπικό μύθο του γνωστού σε όλους κινηματογραφικού βαμπίρ.

Ακόμα και το μεσημεριανό φαγητό στη διπλανή από τον Πύργο του Dracul Ταβέρνα ήταν μια δοκιμασία αντοχής στη θερμοπληξία της πλέον καυτής μέρας της εκδρομής…

Το βράδυ φτάσαμε στην πρωτεύουσα της χώρας που είναι χτισμένη στις όχθες του Ντιμπόβιτσα και που αρκετά από τα οικοδομήματά της μιμούνται Παριζιάνικες γωνιές μέχρι…Μιμήθηκαν ακόμα και την αψίδα του θριάμβου (Arcul di Triumf).

Εντυπωσιακή η Βουλή (Σπίτι του Λαού κατά τον Τσαουσέσκου) το οποίο είναι το δεύτερο μεγάλο κτήριο στον κόσμο μετά τον Λευκό Οίκο με δομημένη επιφάνεια 365 χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων…Η Ελληνική εκκλησία Σταυρουπόλεως που θεμελιώθηκε το 1724, επί των ημερών του Νικολάου Μαυροκορδάτου.

Στο Βουκουρέστι βρήκαμε μέχρι και “Ελληνική” Ταβέρνα στην οποία ενώ υπήρχαν τοιχογραφίες από Αιγαιοπελαγίτικα νησιά και η μουσική υπόκρουση συνοδεύονταν από μπουζούκια ωστόσο κανένας από τους ιδιοκτήτες της Ταβέρνας δεν σκάμπαζε τα Ελληνικά.

Η Παρασκευή 24 Αυγούστου ήταν η ημέρα όπου άρχιζε το τέλος αυτής της όμορφης περιήγησης…Ένα μεγάλο ταξίδι καθότι μακρινό όπου από την ώρα που μπήκαμε στα Βουλγάρικα σύνορα με σκοπό να φτάσουμε στη Σόφια μέχρι και που να βγούμε από την χώρα είχαμε δυο τροχαίους “ελέγχους”.

Φτάσαμε στην Βουλγαρική πρωτεύουσα αργά το βράδυ και θυμηθήκαμε τις συνήθειες των Τρικάλων, η σίτιση της ομάδας έγινε από Pitsaria με Delivery όπου η κάθε οικογενειακή πίτσα είχε δώρο μια ζεστή μπύρα με γεύση λεμονιού…

Το Σάββατο 25 Αυγούστου περιηγηθήκαμε την Σόφια (για δεύτερη φορά φέτος για εκείνους που συμμετείχαν στην Μαρτιάτικη εκδρομή στο χιονοδρομικό του Borovets) όπου ορισμένοι είχαν την ευκαιρία να ασκήσουν τα καταναλωτικά τους “δικαιώματα”…

Ένα μακρύ ταξίδι με τις απαραίτητες στάσεις για τον “τροχαίο έλεγχο” και τον καφέ, φτάσαμε το βράδυ στο ίδιο σημείο από όπου είχαμε ξεκινήσει το προηγούμενο Σάββατο…Αλλάζοντας φιλιά, χειραψίες, τηλέφωνα και mail για να μη χαθεί η επικοινωνία από μια ομάδα που είχε τις γκρίνιες της αλλά που στο τέλος όλα τα σκέπασε μια γλυκιά ανάμνηση.

 18-25/8

Have your say