< <

Τζούρτζια η αθέατη

Η Τζούρτζια, το νοτιότερο από τα χωριά της κοινότητας Ασπροποτάμου αποτελεί συχνό στόχο των εκδρομών μας, αφού προσφέρει όμορφες διαδρομές, αλλά είναι και ο γενέθλιος τόπος δραστήριων μελών και φίλων του συλλόγου Πεζοποριας-ορειβασιας Τρικαλων.

Χτισμένο σε υψόμετρο 940 μέτρων, απέχει 90 χλμ από την πόλη μας και είναι σχεδόν αθέατο από το δρόμο, κρυμμένο ανάμεσα στους ορεινούς όγκους της Κακαρδίτσας και της Κουρούνας. Στο κέντρο του χωριού (Μεσοχώρι) δίπλα από την πλακόστρωτη πλατεία, καρδιά του χωριού είναι η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής από την οποία πήρε τον σημερινό του όνομα το χωριό. Μεγάλο πανηγύρι στήνεται εδώ κάθε χρόνο στις 26 Ιουλίου.

Ο Πάνω μαχαλάς έχει όμορφη θέα προς το Τζουρτζιώτικο ρέμα που πηγάζει από τον Καταραχιά και ενώνει τα νερά του με εκείνα του Ασπροποτάμου. Δίπλα στο ρέμα βρίσκεται ο Κάτω μαχαλάς με παλιά πέτρινα σπίτια και λιθόστρωτο δρόμο που καταλήγει στο εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου. Από εδώ ξεκινά το μονοπάτι που κινείται παράλληλα με το ρέμα και οδηγεί στα λιβάδια της Πέτρας σε 2 περίπου ώρες.

Εναλλακτικά, μπορούμε να ακολουθήσουμε τον χωματόδρομο που φεύγει από τον Πάνω μαχαλά και κινείται ΒΔ περνώντας από τα εκκλησάκια της Αγίας μαρίνας και των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου για να καταλήξει στο ίδιο σημείο.

Από εδώ ακολουθώντας την παλιά στράτα των κυρατζήδων, το μονοπάτι περνά δίπλα από τον πανύψηλο Καταραχιά (υψ. 2280 μ.) για να κατέβει στο Ματσούκι. Διατηρείται ακόμα το παλιό λιθόστρωτο σε αρκετά σημεία για να μας θυμίζει τα καραβάνια των εμπόρων που όργωναν την περιοχή μεταφέροντας τα προϊόντα του Ασπροποτάμου σε όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό.

Είναι μια πολύ όμορφη διαδρομή που μας δίνει τη δυνατότητα να περπατήσουμε σε υποαλπικά λιβάδια, ανάμεσα σε πανύψηλες κορφές που διατηρούν μέχρι αργά τα χιόνια τους. Και όταν σταματήσετε στην πετρόκτιστη βρύση του Γκραίκου για να ξεδιψάσετε, λάβετε υπόψη ότι έχει το πιο κρύο νερό του Ασπροποτάμου, αυτό που έκανε τον διψασμένο καμπίσιο (γκραίκος σύμφωνα με την ντοπιολαλιά) να πεθάνει, εδώ στα 1700 μέτρα.

Υπάρχει ένα παλιό έθιμο στην Τζούρτζια, την παραμονή του Δεκαπενταύγουστου, χαράματα, μια μεγάλη ομάδα ντόπιων να φεύγει ακολουθώντας ακριβώς τη διαδρομή αυτή μέχρι το μοναστήρι της Βύλιζας Ματσουκίου όπου φτάνει μετά από κοπιαστική πορεία 8 ωρών. Αφού φάει και κοιμηθείς το μοναστήρι, την επομένη συμμετέχει στο πανηγύρι και επιστρέφει από τον ίδιο δρόμο. Ένα έθιμο που σήμερα έχει ατονήσει δυστυχώς, αφού προέχει η καλοπέραση και όχι το περπάτημα.

Πρόσφατα έγινε γνωστός και ο μεγάλος καταρράκτης ύψους 15 μέτρων περίπου, από σχετικό άρθρο στο περιοδικό «Ελληνικό Πανόραμα». Το «Μαντάνι του Δαίμονα» όπως ονομάζεται είναι καλά κρυμμένο και πρέπει να πάρετε σίγουρες πληροφορίες για το πώς θα φτάσετε μέχρι εκεί. Αν και πολλοί ντόπιοι θα σας περιγράψουν τη διαδρομή, το πιθανότερο είναι να μην τον βρείτε, αφού και αυτοί μάλλον δεν τον έχουν δει ποτέ. Μέχρι να σημαδέψει κάποιος τη διαδρομή, το Μαντάνι του Δαίμονα θα είναι ένας μύθος για πολλούς.

Have your say