< <

Τα χιόνια της Καζάρμας

Καζάρμα. Η βορειοανατολικότερη των Αγράφων, ορατή από την πόλη μας, ξεχωρίζει από χιλιόμετρα μακριά. Στα πόδια της η λίμνη του Μέγδοβα, ένας ήρεμος γαλανός καθρέφτης κάτω από την  απόκρημνη ανατολική πλαγιά.  Τούτη η κορυφή ήταν πάντα η πρώτη επιλογή μας όταν τα χιόνια κλείνουν τους δρόμους που οδηγούν σε άλλες, πιο δύσβατες περιοχές. Πάντα την συνδυάζαμε με ημέρες γαλανόλευκες, με ήλιο αστραφτερό και θέα απεριόριστη στο μεγαλείο του Αγραφιώτικου τοπίου. Είναι ένα μάθημα χειμερινού βουνού για τους αμύητους και μια πρόκληση για τους φωτογράφους χειμερινού τοπίου. Πώς να μην τηρήσουμε την παράδοση λοιπόν και να μην επιλέξουμε την Καζάρμα σαν προορισμό  μας στο ανοιξιάτικο διάλειμμα της περασμένης Κυριακής;

Αμέσως μετά το Πευκόφυτο η άγρια φύση των Αγράφων επιβάλλεται με τις απόκρημνες πλαγιές που κάτω από λευκούς μανδύες φαίνονται ακόμα πιο επιβλητικές. Φτάνοντας στο διάσελο του Αγίου Νικολάου, όγκοι χιονιού στοιβάζονται γύρω μας,  έτσι όπως τους παραμέρισε το γκρέιντερ ανοίγοντας τον δρόμο προς τα ενδότερα των Αγράφων.

Αριστερά μας η βορειοανατολική πλαγιά της Καζάρμας, παγωμένη και γι αυτό ευκολοπάτητη. Με το πέρασμα της ώρας ο ήλιος θα μουλιάσει το χιόνι παγιδεύοντας τα βήματα της επιστροφής. Στο πρώτο διάσελο μια στάση για τη θέα της αντικρινής Καράβας και της πανύψηλης κορφής της που κλείνει τον ορίζοντα. Το λευκό καλύπτει τα εξάρματα και τις κοιλότητες τονίζοντας το απέριττο. Ανεβαίνουμε κατακόρυφα στο φρύδι της πλαγιάς αποφεύγοντας το μονοπάτι που παγωμένο καθώς είναι ισορροπεί επικίνδυνα στο πλάι του γκρεμού.

Φτάνουμε στο υψίπεδο όπου την άνοιξη αφθονεί το χορτάρι. Είναι ένα άριστο πεδίο εκτροφής ζώων (δεν είναι τυχαίο το όνομα «Ζυγουρολίβαδο» – εναλλακτικό της Καζάρμας). Εδώ το χιόνι αποδεικνύεται ένα εύπλαστο υλικό, άθυρμα στις διαθέσεις του ανέμου που με περισσή φαντασία τεχνουργεί μορφές απροσδόκητες. Μια θάλασσα πάγου κυματίζει κάτω από τα άρβυλά μας και κομματιάζεται τριζοβολώντας.

Στην προέκταση της πλαγιάς, η κορυφή που στεφανώνεται από το πέτρινο πυροφυλάκιο. Αρμονικό συμπλήρωμα και σήμα κατατεθέν του βουνού. Μια ανάσα πλέον ο προορισμός μας. Το ρημαγμένο οίκημα, καταφυγή στον παγωμένο αέρα. Να αλλάξουμε τα βρεγμένα από το ιδρώτα ρούχα μας, να ξεκουραστούμε για λίγο. Χίλια εννιακόσια μέτρα πάνω από την πεζή μας καθημερινότητα.

Have your say