< <

Τίταρος , ο γείτονας του Ολύμπου

Η τελευταία Κυριακή του  Μάρτη δεν έμοιαζε με καμιά άλλη . Ήταν σημαδεμένη από την προηγούμενη χρονιά σε όλα τα προγράμματα των ορειβατικών συλλόγων της Θεσσαλίας . Όλα έγραφαν «1η πανθεσσαλική συνάντηση ορειβατών» στην γενέτειρα ενός αντρειωμένου παλικαριού που προέρχονταν από γενιά τραγουδημένη.

Εκεί μοιράζουν τα φλωριά, και τα καπετανάτα
Του Νίκου πέφτ’ η Ποταμιά, του Χρίστου η Ελασσώνα
ο Τόλιος καπετάνευε στην Κατερίνη εφέτος
και το μικρό Λαζόπουλο πήρε την Πλαταμώνα

Από την γενιά των Λαζαίων και ο ήρωας του ΄21 , Γεωργάκης Ολύμπιος παιδί του βλαχόφωνου Λιβαδίου .

Η επιθυμία των Θεσσαλών ορειβατών για τις τριμηνιαίες συναντήσεις στα βουνά της Θεσσαλίας έλαβε «σάρκα και οστά» . Θα ακολουθήσουν ανάλογες συναντήσεις την τελευταία Κυριακή του Ιουνίου στην Όρθρυ (Γερακοβούνι) , την τελευταία Κυριακή του Σεπτεμβρίου στα Άγραφα (περιοχή λίμνης Πλαστήρα) και θα ολοκληρωθεί ο ετήσιος κύκλος των συναντήσεων με την τελευταία Κυριακή του Νοεμβρίου στα δικά μας Χάσια (πάνω και γύρω από την λίμνη Λογγά) .

Η 1η Πανθεσσαλική  συνάντηση ξεκίνησε με ευθύνη των ορειβατικών Συλλόγων της γειτονικής Λάρισας και με διαδρομή που είχε αφετηρία  το Λιβάδι Ελασσόνας και στόχο την μακρινή κορυφή του Τίταρου στα 1.839 μέτρα του βουνού. Ενώ η παρουσία του  πρωινού Ήλιου υπόσχονταν στους υπερεκατονταπλάσιους ορειβάτες μια «λαμπερή» διαδρομή στην γειτονιά του Ολύμπου (τα μυτίκια του οποίου αντικρίζαμε απέναντι) ωστόσο σε λίγη ώρα η Ομίχλη σκέπαζε τον τόπο με αποτέλεσμα να χάσουμε την Θέαση του τοπίου .

Ένα σμάρι ορειβάτες , άφηναν το ίχνος του άρβυλου στο χιόνι δημιουργώντας «ντορό» που έβρισκαν οι επόμενοι και έβαζαν «φωνή» στο κλειστό από ομίχλη τοπίο προσδιορίζοντας με τον καλύτερο τρόπο την θέση τους στην μακριά ράχη του βουνού.  Πολλά τα στόματα, πολλές και οι κουβέντες που συνόδευαν την μεγάλη παρέα σε όλα τα επίπεδα  της ορειβασίας . Διπλάσια τα πόδια από τα στόματα έδιναν ρυθμό στην κίνηση πάνω στην ράχη  ενώ έσχιζαν το χιόνι μέχρι και την πρώτη κορυφή με το όνομα «Σάπκα» . Από εδώ άρχισαν οι διαρροές . Δύσκολο το επόμενο εγχείρημα καθότι θα έπρεπε πρώτα να κατέβεις στο μεγάλο διάσελο και μετά να ξανανεβείς για να κατακτήσεις τον ορειβατικό στόχο .

Εκεί βρεθήκαμε μετά από τέσσερις ώρες πορείας για να γίνουμε μάρτυρες μιας ιδιότυπης πανθεσσαλικής γιορτής μέσα στην θολή μέρα . Βγήκαν από τους σάκους τα λάβαρα των Συλλόγων , απαθανατίστηκαν κορυφαίες στιγμές . Η κατάβαση δεν ακολούθησε την πορεία της ανάβασης . Αλλάξαμε πορεία . Μια λίμνη που σχηματίζονταν από ανάβρα/πηγή στην ρίζα του βουνού τράβηξε την προσοχή μας , καθότι στο μεταξύ έκανε την δειλή εμφάνιση και ο ήλιος που καθάριζε την θολή ατμόσφαιρα .

Τα πηγαία νερά καταλήγουν στα μεγάλα βοσκοτόπια της περιοχής… Ιδίοις όμμασι διαπιστώσαμε πως δεκάδες χιλιάδες αιγοπρόβατα δημιουργούν μια ικανή συνθήκη του πρωτογενούς τομέα της οικονομίας για να δώσει ζωή στην τοπική κοινωνία κρατώντας στην κωμόπολη των 1200 μέτρων πάνω από 2000 κατοίκους…

Ο επισκέπτης μεταλαβαίνει από το αθάνατο κρασί του ΄21 στην πέτρινη κατοικία του αντρειωμένου παλικαριού που οι ντόπιοι το έκαναν Μουσείο : «Αν σκοτωθώ μη με κλάψεις,γιατί από μωρό παιδί είχα τάξει τη ζωή μου στην Πατρίδα. Τους γιους μου θέλω να τους δώσεις στην Ελλάδα . Η Ελευθερία της Ελλάδος αξίζει κάθε θυσία».

SONY DSC SONY DSC SONY DSC SONY DSC SONY DSC

Have your say