< <

Στο far west της Καράβας

Η πρόβλεψη για άστατο καιρό εμπόδισε την επίσκεψη μας στο φαράγγι του Ασπρορέματος των Αγράφων όπως επίτασσε το πρόγραμμα του συλλόγου. Η Καράβα ήταν μια καλή κοντινή λύση που θα γέμιζε το πρωινό της Κυριακής.

Η ανάβαση στην υψηλότερη κορυφή των Αγράφων (2183μ) από το διάσελο του Αγ. Νικολάου δεν είναι μόνο μια κοπιώδης προσπάθεια αλλά και μια σπονδή ιδρώτα στην θερινή αναγέννηση των κορυφών. Η τελετουργική συμμετοχή μας στο όργιο ανάπτυξης της αλπικής χλωρίδας και στην άφιξη των κοπαδιών που για μήνες πια θα συντροφεύουν τις κορυφές.

Τέλος για τους χειμερινούς κυρίαρχους των κορυφών, τους λίγους ορειβάτες και τους πάμπολλους, δυστυχώς, κυνηγούς. Τώρα πια τον λόγο έχουν τα κοπάδια των γιδιών, των προβάτων, των μοσχαριών και των αλόγων. Διάσπαρτα πολύχρωμα στίγματα πάνω στις καταπράσινες πλαγιές της Καράβας, τα ειρηνικά ζώα χώνουν την μουσούδα τους στο παχύ χόρτο, χαίρονται τις θεσπέσιες μυρωδιές που αναδίδει το σιγανό αεράκι και πάνω απ’ όλα απολαμβάνουν την βουνίσια ελευθερία μετά την πολύμηνη καμπίσια σκλαβιά του χειμαδιού.

Καθώς ανηφορίζουμε για την δρακολίμνη της Καράβας αναρωτιόμαστε τι είδος ζώα είναι αυτά εκεί πάνω, κοντά στο διάσελο ανάμεσα στην κορυφή και στο Κλουκουτσάρι, την δεύτερη και βορειότερη κορυφή της Καράβας. Πλησιάζοντας διακρίνουμε όχι ένα αλλά δύο κοπάδια αλόγων. Κανονικά κοπάδια με κυρίαρχο αρσενικό για αρχηγό, φοράδες και πουλάρια. Μόλις αντιλαμβάνονται άνθρωπο, παρά την μεγάλη απόσταση που μας χωρίζει, σπεύδουν να απομακρυνθούν στην ασφάλεια της απέναντι πλαγιάς. Παρακολουθούμε σκηνές που τις γνωρίζουμε μόνο από τα western του Hollywood. Όταν πια περάσαμε την δρακολίμνη και αγκομαχούσαμε στην τελική ανηφόρα του κώνου της κορυφής, τα δύο κοπάδια άλογα ξαναγύρισαν στην λασπουριά της δρακολίμνης. Η ταυτόχρονη άφιξή τους, οδηγεί τα επικεφαλής αρσενικά σε μονομαχία. Για μια στιγμή στυλώνουν τα πίσω πόδια, σηκώνονται στο μπροστινά και σαν μποξέρ ανταλλάσουν κροσέ και ντιρέκτ προς τέρψη των απρόσκλητων θεατών.

Πως βρέθηκαν εδώ τα άλογα; Εκτρέφουν κάποιοι άλογα ή είναι κοπάδια που προήλθαν από αναπαραγωγή εγκαταλειμμένων ζώων; Ερωτήματα προς απάντηση για μελλοντική επιστροφή μας στο Far West της Καράβας.

Μετά δυόμιση ώρες πορείας είμαστε στην κορφή, η ικανοποιητική διαύγεια της ατμόσφαιρας προς τα δυτικά μας δίνει την ευκαιρία να απολαύσουμε την ανεμπόδιστη θέα προς όλες της κορυφές των Αγράφων. Το Μπολρέρο και τους Πέντε Πύργους, την Σβώνη του Παπαδημήτρη και τον Καταραχιά στο νότο. Την Λιάκουρα, την Φτέρη και μακριά στον νοτιοδυτικό ορίζοντα διακρίνουμε το Βελούχι και την Καλιακούδα. Κοντά μας οι άλλοι δύο γιγάντιοι γείτονες της Καράβας, το Βουτσικάκι και το άγριο Ντελιδίμι. Δυτικά το Γαλάτσι και πίσω του τα όρη του Βάλτου. Βορειότερα τα Τζουμέρκα με αρκετές ακόμα χιονούρες, η Κακαρδίτσα, η Πυραμίδα και η Τσουκαρέλα από το Περιστέρι, κοντά μας ο Κοκκινόλακος, το Χατζή, το Αυγό, η Μαρόσα και η Λουπάτα. Πίσω τους η Μπουντούρα και η Τριγγία.

Γύρω μας έχουν στήσει χορό οι κορυφές, πιασμένες ώμο – ώμο και εμείς παίζουμε με την λύρα της φαντασίας χορό πεντοζάλι, στρογγυλοκαθισμένοι στο κέντρο του χορού στην βασίλισσα κορυφή των Αγράφων, την Καράβα.

Have your say