< <

Στο φαράγγι της Παλαιοκαρυάς

Άιντε άιντε τι γινόταν αυτές τις μέρες που ήταν ο καιρός της επιστροφής των κοπαδιών με τους νοικοκυραίους προς τα χειμαδιά περνώντας το μήκος των στενών της Παλιοκαρυάς…

Να βλέπεις να ξεκαμπάν κοπαδαριές και κουνάκια στις λάκκες τις Παλικαρίτικες, ν’ αχολογάν τα κυπροκούδουνα, δίγλωσσα και τρίγλωσσα ν’ αστράφτουν και να γυαλοκοπούν τα στολίδια και τα μπιχλιμπίδια στα σαμάρια και στα καπίστρια …

Και πάνω απ΄ τα φορτώματα, απ τις μεριές, χρωματιστές φλοκάτες, μαντανίες, χαράμια και άλλα παραόμορφα σκεπάσματα φτιαγμένα με μεράκι και επιδεξιοσύνη.

Η στράτα στενή και κουδελωτή και τα «χοντρικά» στη γραμμή το ένα πίσω στ άλλο καραβάνια απόκληρα να κατεβαίνουν τα στενά της Παλαιοκαρυάς.

Ήταν δύσκολο και αναγκαστικό το πέρασμα σε όλο το μήκος του φαραγγιού. Αριστερά να υψώνονται οι ορθοπλαγιές της Καραβούλας και του Αχλαδιά και δεξιά οι πλαγιές της Γκρόπας. Στο βάθος να κυλούν πότε ήσυχα και πότε αφρισμένα τα νερά του ποταμού.

Σ’ αυτόν τον τόπο δοκιμάστηκαν και ταλαιπωρήθηκαν παλιότερα σχεδόν όλοι οι κάτοικοι των χωριών του τέως δήμου Κοθωνίων που αποτελούνταν από 15 χωριά της ορεινής περιοχής της Πίνδου.

Εκεί βρεθήκαμε και περπατήσαμε καμιά δεκαπενταριά νοματαίοι της Κυριακή που πέρασε γνωρίζοντας τα δύσκολα περάσματα των χρόνων των παλιών…

Have your say