< <

Στο φαράγγι που “Πάντα Βρέχει”

Η προκαθορισμένη από το πρόγραμμα εκδρομή ήταν ταυτόχρονα και μια απόδραση από τον καύσωνα που επικρατούσε σε όλη τη χώρα. Πιο επίκαιρη επιλογή δεν θα μπορούσε να υπάρξει. Ήδη κατά τη διαδρομή μας προς τη Δομνίστα, όπου και κατασκηνώσαμε, ήμασταν πιο ευνοημένοι από όσους δεν κατάφεραν να μας ακολουθήσουν, γιατί μεγάλο μέρος της διαδρομής γίνεται σε αρκετά μεγάλο υψόμετρο και μέσα σε δάση ελάτης.

Το ποτάμι ο Κρικελλοπόταμος. Τα βουνά η Καλιακούδα από τη μία και ένα σωρό κορυφές του Παναιτωλικού απ΄ την άλλη. Αυτή τη φορά όμως, επτά χρόνια μετά την πρώτη επίσκεψή μας, βρήκαμε το τοπίο λίγο διαφορετικό. Εργασίες διαπλάτυνσης του δρόμου που συνδέει τη Δομνίστα και τα Ροσκά (και ίσως φτάσει μέχρι τα Δολιανά) διεξάγονται και ας ελπίσουμε ότι δεν θα επιδράσει αρνητικά στην περιοχή. Αυτό βέβαια επαφίεται και στην σωστή συμπεριφορά των επισκεπτών. Τώρα ο δρόμος για τα Δολιανά (που βρίσκονται στη νότια πλαγιά και απότομης πλαγιάς της Καλιακούδας) δεν περνάει μέσα από τον Κρικελλοπόταμο αλλά μια γέφυρα μπέλεϊ εξασφαλίζει καλύτερα τη διάβαση αυτοκινήτων, πεζοπόρων και ζώων. Αξιοπερίεργη ήταν και η απουσία ανθρώπων. Ανέλπιστο αλλά όλο το τοπίο ήταν στη διάθεσή μας. Ελάχιστες παρέες εμφανίζονταν σποραδικά.

Σε κάθε διήγηση της εκδρομής ο ανυποψίαστος ακροατής πάντα αναρωτιέται μα πως Πάντα Βρέχει; Απλούστατα πάνω από τους κατακόρυφους βράχινους τοίχους κυλάνε ρέματα, των οποίων η πτώση στο στενό του φαραγγιού δημιουργεί καταρράκτες σημαντικού ύψους. Έτσι, ενώ ήδη βρισκόμαστε στο νερό, ένα σύνολο καταρρακτών δίνει την εντύπωση έντονης βροχόπτωσης.

Γεμάτο ζωή το σκοτεινό φαράγγι, αφού κατά την επίσκεψή μας ίσως ενοχλήσαμε την ησυχία κάποιων νυχτερίδων, τρομάξαμε κάποια άκακα νερόφιδα, αρκετά ψαράκια, καβούρια και άλλα μικρά ζωάκια που παρακολουθούσαν τις κινήσεις μας.

Το Πάντα Βρέχει μας καλοδέχτηκε και μας πρόσφερε απλόχερα τη δροσιά του. Οι βουτιές και τα γέλια δεν είχαν τελειωμό και η «μετατροπή» των μικρών καταρρακτών σε spa μας αναζωογόνησε. Το μούδιασμα του σώματός μας από το δροσερό νερό μας έδινε για ώρες την εντύπωση ότι είχαμε φυλάξει δροσιά για την επιστροφή στα Τρίκαλα.

pantabrexei2 pantabrexei3 pantabrexei4 pantabrexi1

Have your say