Το Τρύπιο Λιθάρι είναι σημείο αναφοράς για τον Κόζιακα. Πρόκειται για ένα από τα λίγα σημεία επικοινωνίας των δυο πλευρών του βουνού, ανατολικής και δυτικής που καθώς είναι στενό και δύσβατο, αποτελεί ισχυρό τοπόσημο. Σαν τέτοιο δεν μπορεί να λείπει από τα προγράμματα των ορειβατικών συλλόγων που οργανώνουν δράσεις στον Κόζιακα και ιδιαίτερα πολύωρες διασχίσεις του βουνού.

Η διαδρομή ξεκινά από το ψηλότερο σημείο του οικισμού της Κόρης (900 μ.) μέσα σε πυκνό δάσος βελανιδιάς αρχικά και στη συνέχεια σε αρχαίο δάσος οξιάς τόσο πυκνό που κρύβει το φως. Εκεί που τελειώνει αυτό, εμφανίζονται τα έλατα, αραιά στην αρχή, για να καταλήξουν σε πυκνό δάσος πιο πάνω. Από εδώ και πέρα η διαδρομή είναι πάρα πολύ ανηφορική και δύσκολη λόγω της βλάστησης και του πετρώδους εδάφους. Χρειάζεται προσοχή στα σημεία  που το μονοπάτι χάνεται μέσα σε δέντρα θάμνους και κλαδιά. Βαδίζουμε αριστερά κοντά στον βράχο. Δεξιά μας κυλάει ένα ποτάμι από μεγάλα λιθάρια.

Μετά από 2.15’ συνολικής πορείας φτάνουμε στο άνοιγμα που κορνιζώνει το γαλάζιο του ουρανού, μια φυσική αψίδα που σχηματίζεται από τη διάβρωση των ασβεστολιθικών πετρωμάτων, με άνοιγμα περίπου 10 μέτρων. Αυτό που από την Κόρη μοιάζει με την τρύπα μιας βελόνας και που έδωσε την ευκαιρία στους κατοίκους των χωριών στα ριζά του βουνού να πλάσουν μύθους για τον σχηματισμό του όπως αυτόν που μιλάει για το φίδι του Γοργογυρίου.

«Στη γιορτή τ᾽  Άη Δημήτρη. Κάθε χρόνο πανηγύριζε  κι ένα πελώριο φίδι κατέβαινε απ᾽ τον Κόζιακα κι έτρωγε πάντα τον πρώτο του χωριού. Έτσι ο χορός χαλούσε και την άλλη χρονιά δεν τολμούσε κανείς να χορέψει. Μια χρονιά στον περίβολο της εκκλησιάς φάνηκε μια γυναίκα με γλυκειά φυσιογνωμία να έχει στη μασχάλη  ρόκα με το γνέμα και είπε στους Γοργογυριάτες να χορέψουν και κανείς δεν πρόκειται να πάθει κακό. Ύστερα απ᾽ τη διαβεβαίωση αυτή ένα παλληκάρι του χωριού, γιομάτο πίστη στα λόγια της γυναίκας, έτρεξε και μπήκε στο χορό. Το φίδι παραμόνευε, κρυμμένο πιο πάνω, κατηφόρισε με γρηγοράδα για να φάει το παλληκάρι, αλλ᾽ η γυναίκα με υψω­μένη την ρόκα, το κυνήγησε. Έντρομο το φίδι πήρε το δρόμο και φτάνοντας πιο ψηλά, τρύπησε το μεγάλο βράχο, που κλειούσε το δρόμο του. Από τότες το μέρος που πέρασε το φίδι, ανοίγοντας τρύπα, λέγεται Τρύπιο Λιθάρι. Οι Γοργογυριάτες ᾽ξηγήσανε πως η γυναίκα που έκαμε τον άθλο ήταν η Παναγία».

Πηγή: https://www.trikalafocus.gr

Το αεράκι που έρχεται από τον κάμπο περνά από το άνοιγμα και μας δροσίζει. Δεν είμαστε παρά μικρά λιθαράκια, αόρατα για όσους κοιτούν το Τρύπιο Λιθάρι από την πλευρά της Κόρης.

__________________ Άρθρα στην ίδια Περιοχή __________________

Kοπή της πίτας στο Κοτρώνι Από την μονή Βυτουμά στην Διάβα Από το Γενέσι στα Ανταλλάξιμα Στην Κίσσα από την Κορομηλιά Κόζιακας: Κόρη -Τρύπιο Λιθάρι – Αστραπή Φράκταλς στον Κόζιακα Σε μονοπάτια άγνωστα Ανεπανάληπτος χιονισμένος Κόζιακας Από την Πύλη στο οροπέδιο Κρανιάς και από εκεί στο Κοτρώνι Στον Κόζιακα ξανά Κόζιακας – κορυφή Αστραπή (1.901 μέτρα) Ο Σ.Π.ΟΡ.Τ. Στην 3η Θεσσαλική συνάντηση Ο Κόζιακας των χρωμάτων Στα σπήλαια του Κόζιακα Μια πεζοπορία στα χιόνια Κόζιακας – κορυφή Τσόκι Παπαδιάς (1.526 μ.) Στο μοναστήρι του Αγ. Βησαρίωνα Από την Κόρη στον Κόζιακα Βιβλίο κορυφής Κόζιακα από 5/9/2009 έως 18/7/2010 Στο δάσος της Χουτιάνας Από το Ξυλοπάροικο στην Κόρη Στις πλαγιές του Κόζιακα Στην Κίσσα του Κόζιακα Γενέσι Στο δάσος Περτουλίου με βροχή Στο δάσος του Περτουλίου Διάσχιση Ελάτη – Βρύση Μπέη – Οροπέδιο Κρανιάς – Κοτρώνι Κόζιακας- Μονοπάτι…φαγωμένο Διάβα – Κορομηλιά – Κρύα Βρύση Ανεβαίνοντας στον χιονισμένο Κόζιακα Από το Βυτουμά στην Κορομηλιά Στον Κόζιακα με χιόνι