< <

Στο μονοπάτι βρύση Ιτάμου – Αμάραντος

Προορισμός των μελών του Συλλόγου Πεζοπορίας Ορειβασίας Τρικάλων την Κυριακή 21 του Νοέμβρη ήταν ο Ιταμος, έπειτα από πρόσκληση του Ελληνικού Ορειβατικού Συλλόγου Καρδίτσας. Δεν ήμασταν, όμως, οι μόνοι φιλοξενούμενοι. Φιλοξενούμενοι ήταν και φίλοι από το Βόλο. Σκοπός της πρόσκλησης ήταν τα εγκαίνια  σηματοδότησης του μονοπατιού Βρύση Ιτάμου- Ίταμος (1489 μ.) – Αμάραντος.

Τόπος συνάντησης για τα μέλη και τους φίλους του συλλόγου ήταν το καθιερωμένο πλέον σημείο: ο σταθμός των τρένων. Αφού οδηγήσαμε περί της μιας ώρας αφήνοντας πίσω μας το Παλαιοζογλόπι φτάσαμε στο σημείο συνάντησης που δεν ήταν άλλο από τη βρύση Ιτάμου. Η θερμή υποδοχή του Παντελή και των υπολοίπων  μελών του συλλόγου της Καρδίτσας  μας έκαναν να αισθανθούμε αμέσως άνετα και οικεία.

Μετά από λίγη ώρα όντας έτοιμοι μπήκαμε στο ανηφορικό μονοπάτι που θα μας οδηγούσε στην κορυφή του Ιτάμου. Το μονοπάτι απλώνεται στο δάσος  στο οποίο κυριαρχεί το δέντρο ίταμος.  Εξού και η ονομασία της κορυφής. Οι πιο έμπειροι και γνώστες  των ειδών της χλωρίδας της περιοχής πληροφόρησαν  τα νεότερα μέλη καθώς και τα άτομα που για πρώτη φορά επιχειρούσαν μια πορεία σε δάσος για την ποικιλία της χλωρίδας της περιοχής. Οι λάτρεις των μανιταριών δεν άφησαν ανεκμετάλλευτη την ευκαιρία  και σιγά-σιγά ο εκλεκτός και νοστιμότατος μεζές εξασφαλίστηκε για το μεσημεριανό κρασάκι.

Αρχηγοί της πορείας στο νεο – σηματοδοτούμενο μονοπάτι είναι τα μικρά της παρέας. Τέσσερα παιδάκια, μαθητές δημοτικού, που συναγωνίζονταν ποιο θα είναι ο αρχηγός. Η αντοχή τους θαυμάστηκε από όλους αλλά ίσως και  να ζηλέψαμε  και λίγο οι μεγαλύτεροι.

Αφού κάναμε μια στάση στο διάσελο, όπου οι πινακίδες σε στέλνουν από τη μία στην κορυφή του Ιτάμου και από την άλλη στον Αμάραντο, κινήσαμε ξανά για τον τελικό στόχο. Η θέα της λίμνης Πλαστήρα με τα νερά της να λαμποκοπάνε στον ήλιο δεν έπαυε να μας συνεπαίρνει κάθε φορά που γυρίζαμε το βλέμμα μας. Οι φωτογραφικές μηχανές όλων μας απαθανάτισαν το πανέμορφο τοπίο.

Στην κορυφή κάναμε μικρό διάλειμμα για ξεκούραση και ανασύνταξη των δυνάμεων μας για την επιστροφή.
Κατηφορίζοντας τη διαδρομή που ακολουθήσαμε ανεβαίνοντας – με λιγότερο κόπο τώρα- συγκεντρωθήκαμε ξανά στη βρύση.  Ακολούθησαν τα αποκαλυπτήρια της πινακίδας του χάρτη του μονοπατιού από τον πρόεδρο του τοπικού διαμερίσματος. Δεν έλειψε, βέβαια,  και το κέρασμα των γυναικών του συλλόγου της Καρδίτσας. Μανιταρόπιτες, πλαστός, μπατζίνα, χορτόπιτες και άλλα καλούδια νοστιμότατα και χειροποίητα.

Έχοντας γευτεί τις ομορφιές του Ιτάμου και την εκλεκτή μαγειρική αποχαιρετήσαμε τους Καρδιτσιώτες φίλους μας αλλά όχι για πολύ. Μόνο μέχρι  την επόμενη συνάντηση μας.

ΒΡΥΣΗ ΙΤΑΜΟΥ – ΙΤΑΜΟΣ (1489 μ.)

Με την πένα του μικρού μας φίλου Πάρη, ταχτικού συντάκτη των εξορμήσεών μας

Tην Κυριακή 21 Νοεμβρίου ο Ορειβατικός Σύλλογος Καρδίτσας κάλεσε τον Σύλλογο Πεζοπορίας Ορειβασίας Τρικάλων και τον Φυσιολατρικό Όμιλο “ΠΑΝ” Βόλου στην εκδρομή του στον Ίταμο. Έτσι μαζευτήκαμε 42 άτομα, γιατί ο καιρός ήταν πολύ καλός και η διαδρομή εύκολη.

Η πεζοπορία ξεκίνησε στις 9.30 το πρωί από τη Βρύση Ιτάμου (1050 μ.). Όταν αρχίσαμε να ανεβαίνουμε κάποιοι που είχαν έρθει για πρώτη φορά δυσκολεύτηκαν στην ανηφόρα. Συναντώντας ένα λιβάδι σε ένα ξέφωτο κάναμε μια στάση. Εκεί είδαμε και ένα από τα λίγα δέντρα ίταμος που υπάρχουν στην περιοχή. Μετά συνεχίσαμε την ανάβαση από την αριστερή πλευρά του βουνού. Φτάνοντας στην πρώτη κορυφή (1270 μ.) είδαμε την κορυφή που θα ανεβαίναμε. Επίσης από εκεί φαινόταν καταπληκτικά η λίμνη Πλαστήρα και μερικές κορυφές των Αγράφων όπως Μπορλέρο (2016 μ.), Πέντε Πύργοι (2003 μ.), Παπαδημήτρη (1930 μ.) κ.λ.π. Συνεχίσαμε ανεβαίνοντας από τη δεξιά πλευρά του βουνού φτάνοντας στο διάσελο με υψόμετρο 1440 μ.

Εκεί υπάρχει πινακίδα με τις αποστάσεις (κορυφή 200 μ. – Αμάραντος 6.8 km – Βρύση Ιτάμου 2 km). Αυτή είχε τοποθετηθεί στην περσινή εκδρομή του Ε.Ο.Σ.Κ. όταν είχε ξεκινήσει το καθάρισμα και η σηματοδότηση του μονοπατιού. Συνεχίσαμε την ανάβαση προς την κορυφή και 11.30 π.μ.  ήμασταν εκεί. Από υψόμετρο 1489 μ. βλέπαμε τα γύρω βουνά καθώς και τον κάμπο κάτω. Ο καιρός ήταν πολύ καλός, ήλιος, ζέστη και δε φύσαγε καθόλου, οπότε καθίσαμε περίπου μια ώρα για να ξεκουραστούμε και να φάμε κάτι. Το κατέβασμα ήταν πολύ γρήγορο και εύκολο, περίπου 1 ώρα κα ένα τέταρτο.

Στη Βρύση είχε μια έκπληξη. Επειδή ήταν τα επίσημα εγκαίνια σηματοδότησης του μονοπατιού είχαν προσκαλέσει επισήμους και είχε διάφορες πίτες, κρασί, χυμούς λουκούμια και ρακόμελο. Ξαναφάγαμε, ενώ εμείς τα παιδιά (5 συνολικά) συνεχίσαμε το παιχνίδι που είχαμε αρχίσει στην κορυφή.

Πάρις Ριζάς – Πιντζόπουλος

Have your say