< <

Στους Δομολίτες των Άλπεων

Ορειβατική αποστολή στους Δολομίτες των Άλπεων πραγματοποίησε από 8 έως 19 Αυγούστου 2013 ο Ορειβατικός Σύλλογος Φυλής Αττικής. Σ’ αυτήν συμμετείχε και ο γράφων Ιωάννης Ξηρός, τρικαλινός αλπινιστής και μέλος του Συλλόγου Πεζοπορίας Ορειβασίας Τρικάλων (ΣΠΟΡΤ).
Μετά από ένα κουραστικό θαλάσσιο ταξίδι Πάτρα-Ηγουμενίτσα-Τεργέστη είχαμε την πρωτοφανή για όλους μας εμπειρία μίας… νυκτερινής ξενάγησης σε ευρωπαϊκή πόλη, την Τεργέστη εν τω μέσω της νυκτός, την 4η πρωινή. Πραγματικά αξέχαστη.
Οι Δολομίτες είναι μία τεράστια περιοχή μεταξύ της βόρειας ιταλικής ακτής και των αυστριακών συνόρων, την οποία οι Ιταλοί ονομάζουν Alto Adige και οι Αυστριακοί  Sudtirol (Νότιο Τυρόλο). Ιστορικοί λόγοι επιβάλλουν την διαφορά. Το Alto Adige-Sudtirol είναι ιταλική επαρχία, πλην όμως κατοικείται κατά 70% από άτομα γερμανικής καταγωγής και το υπόλοιπο 30% είναι Ιταλοί λατινικής-ρωμαϊκής και κάποια άλλη εθνότητα, τους Ladini. Η γερμανική καταγωγή των κατοίκων ανάγεται από την εποχή των Οστρογότθων, οι οποίοι κατά τον 5ο αιώνα κατέκλυσαν την Ιταλία και τα βόρεια Βαλκάνια, μέχρι τον ερχομό και άλλων γερμανικών φυλών. Μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο περιήλθαν στην Ιταλία, πλην όμως ακόμη και σήμερα ομιλούν γερμανική διάλεκτο και τα σχολεία στο Alto Adige χωρίζονται σε γερμανικά, ιταλόφωνα και Ladini.
Οι ίδιοι οι Δολομίτες είναι μια ιδιαίτερη και μοναδική περιοχή των Άλπεων, προστατευμένη από την Unesco και μια επίσκεψη οποιουδήποτε εκεί θα τον πείσει για τους λόγους. Το ανάγλυφο είναι μοναδικό στον κόσμο. Τα όρη έχουν ύψος μέχρι τα 3.350μ. (κορυφή Marmolada) και είναι στην πραγματικότητα βράχοι τεραστίων διαστάσεων αιχμηρής πρόσβασης και κατάληξης, σχεδόν κάθετοι, συμπεπλεγμένοι με άλλους βράχους που θυμίζουν είτε καμινάδες, είτε δόντια σαρκοβόρων, μεγάλου ύψους και διαφορετικών όγκων, πράγμα πέραν ακριβούς περιγραφής. Ο δολομίτης είναι πέτρωμα της περιοχής που περιέχει μαγνήσιο με αντοχή στην διάβρωση του νερού και του πάγου μεγαλύτερη των άλλων πετρωμάτων.
Η πρώτη εξόρμηση της ομάδας ήταν διαρκείας οκτώ ωρών την 11η Αυγούστου και περιελάμβανε κυκλωτική πεζοπορία του όρους Tre Cime. Είναι τοπίο εκπληκτικής ομορφιάς με δολομιτικά όρη και αλπικές λίμνες και στο βάθος πυκνά δάση πευκοειδών. Ήταν Κυριακή και μας δόθηκε η ευκαιρία να διαπιστώσουμε για μια ακόμη φορά τον τρόπο ζωής των Ευρωπαίων, οι οποίοι κατά εκατοντάδες με τα παιδιά και τα κατοικίδιά τους κατέκλυσαν τα μονοπάτια και τα καταφύγια των Δολομιτών για ορειβασία και ποδηλασία, έναν τρόπο ζωής τόσο διαφορετικό από τον ελληνικό (χωρίς άλλα σχόλια).
Την Δευτέρα 12 Αυγούστου η ομάδα πραγματοποίησε την πρώτη ανάβαση της αποστολής. Η κορυφή Lagazuoi με ύψος 2.780μ. είναι μια από τις γνωστότερες των Δολομιτών. Κατά την διάρκεια του 1ου Παγκ. Πολέμου ήταν στρατηγικό πέρασμα, απαραίτητο και για τους Αυστριακούς που ήθελαν να κρατήσουν την περιοχή μέχρι την Βενετία και για τους Ιταλούς που ήθελαν να την κατακτήσουν. Το Lagazuoi σκάφτηκε εξ ολοκλήρου από την βάση μέχρι την κορυφή του και από τις δύο πλευρές και στις απόκρημνες πλαγιές του ανοίχτηκαν πολυβολεία.
Ο γράφων μαζί με άλλους πέντε προτίμησαν να κάνουν αυτήν ακριβώς την διαδρομή μέσα από τα έγκατα του βουνού ανεβαίνοντας μια υψομετρική διαφορά 650μ. μέσα από το τούνελ προς την κορυφή, χρησιμοποιώντας τις ξύλινες σκάλες με κράνος και φακούς κεφαλής. Τέτοια ανάβαση δεν ξανακάναμε στην ορειβατική ζωή μας, ήταν  πραγματικά κάτι ανεπανάληπτο. Μετά από 2 ώρες ανάβαση μέσα στο τούνελ φτάσαμε στην κορυφή (2.780μ.) την 11:30 π.μ. και ακολούθησε κατάβαση από το κανονικό μονοπάτι.
Την Τρίτη 13 Αυγούστου η ίδια ομάδα των πέντε ατόμων, συμπεριλαμβανόμενου του γράφοντος και με ντόπιο Ιταλό οδηγό βουνού πραγματοποίησαν το σημαντικότερο κομμάτι της αποστολής: Την ανάβαση στην θρυλική Marmolada, την βασίλισσα των Δολομιτών, η οποία με τα 3.343 μέτρα της είναι η υψηλότερη κορυφή του Νοτίου Τυρόλου.  Πεδίο δύσκολο, πετρώδες, βραχώδες και στο μεγαλύτερο μέρος του με μόνιμο παγετώνα που απαιτεί άπειρη προσοχή και εμπειρία. Το δυσκολότερο τμήμα ήταν η αναρρίχηση επί του βραχώδους περάσματος περίπου 200 μέτρων, όπου οι Ιταλοί είχαν τοποθετημένο μόνιμο συρματόσχοινο, επί του οποίου προσαρμόζαμε τις ασφάλειες για την ανάβαση-κατάβαση. Η ανάβαση άρχισε από τα 2.626μ. και φθάσαμε στην κορυφή στις 12:00π.μ. Η όλη προσπάθεια διήρκεσε 6 ώρες, έγινε γρήγορα, διότι περί τις 15:00 το βουνό έκλεισε από σύννεφα και ομίχλη και έπρεπε να βιασθούμε. Η ημέρα έκλεισε με διανυκτέρευση στην πόλη Bolzano. Το Bolzano δεν ευρίσκεται στους Δολομίτες, αλλά από εκεί αρχίζουν οι Ανατολικές Ιταλικές Άλπεις. Εκεί το τοπίο είναι κλασσικά αλπικό με πλούσια δάση, λίμνες και ποτάμια στα χαμηλά υψόμετρα, καταπράσινες πλαγιές στα ενδιάμεσα και βραχώδεις κορυφές με μεγάλους παγετώνες ψηλά με υψόμετρα πάνω από τα 3.000 μέτρα.
Ακριβώς έτσι ήταν το όρος Semilaun το οποίο ανέβηκε ο γράφων με την ίδια ομάδα των πιστών τεσσάρων συντρόφων. Το Semilaun απαίτησε 6 ½ ώρες σκληρής ανάβασης και κατάβασης και η πορεία άρχισε από την 10:30 της 14ης Αυγούστου από τα 1.780μ. την 14:00 τερματίσαμε την ανάβαση στα 3.150μ. και κατεβήκαμε, αφού θαυμάσαμε τον τεράστιο εντυπωσιακό παγετώνα του Semilaun που κατέβαινε από την κορυφή σαν ποτάμι πάγου και πέτρας. Αυστηροί περιορισμοί του χρόνου και η υπόλοιπη ομάδα των άλλων 20 ατόμων που έπρεπε να φύγει δεν μας επέτρεψαν να συνεχίσουμε για την κορυφή των 3.400 μέτρων. Κατά το βράδυ επιστρέψαμε στο Bolzano.
Η ημέρα του Δεκαπενταύγουστου ήταν δύσκολη με εκατοντάδες χιλιόμετρα οδήγησης από το Bolzano μέχρι την Τεργέστη. Η ημέρα άρχισε με επίσκεψη στο μουσείο Otzi όπου εκτίθεται η μούμια ενός ανθρώπου  της εποχής του Χαλκού (6.000π.χ.) που ανευρέθη τυχαία από ζεύγος ορειβατών στο όρος Semilaun το 1991. Το χιόνι και ο πάγος αφαίρεσαν όλα τα υγρά από το σώμα του νεκρού (μάλλον δολοφονηθέντος) και το διατήρησαν σε κατάψυξη για πάνω από 8.000 χρόνια. Το μουσείο παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον τρόπο ζωής, ένδυσης, οπλισμού και διατροφής των ανθρώπων της εποχής εκείνης, ακόμα και για τις παθήσεις που έπασχαν.
Κατά την διαδρομή απολαύσαμε μια υπέροχη και πλήρη θέα της πασίγνωστης λίμνης  Garda, μιας από τις μεγαλύτερες και ωραιότερες της Ευρώπης, η οποία αποτελεί μέρος θερινών διακοπών και θαλασσίων (sic) δραστηριοτήτων για πολλούς. Στην παραλίμνια πόλη Salo είδαμε ένα επιβλητικό τριώροφο νεοκλασικό, το οποίο ήταν το 1943-1945 η έδρα της τελευταίας κυβερνήσεως του Μπενίτο Μουσολίνι, όσο ακόμη υπήρχαν εκεί γερμανοί για να τον προστατεύουν και πριν τον εκτελέσει ο ιταλικός λαός, αυτόν, έναν από τους μεγαλύτερους εχθρούς του Ελληνισμού που τόσα δεινά προξένησε στον τόπο μας.
Η τελευταία ημέρα του ταξιδιού (16 Αυγ.) ήταν αφιερωμένη στην ωραία Τεργέστη (Trieste), γνωστή στην ελληνική ιστορία από την πλούσια ελληνική παροικία κατά την εποχή της Τουρκοκρατίας. Ακόμη υπάρχουν Έλληνες εκεί. Η Τεργέστη δημιουργήθηκε ως ρωμαϊκή πόλη κατά τον 2ο αιώνα π.χ. Οι εισβολές Γερμανών (Γότθων) και αργότερα Σλάβων άλλαξαν την δημογραφία της περιοχής με αποτέλεσμα κατά την περίοδο της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του Γερμανικού Έθνους (900-1.500μ.χ.) να είναι μια πολυεθνική αυτόνομη πόλη. Μετά το 1.500 πέρασε στην κυριαρχία της Αυστρο-Ουγγρικής Αυτοκρατορίας, η οποία ήταν διάδοχος της Αγίας Ρωμαϊκής. Οι Ιταλοί την πήραν οριστικά τον 1945, παρά τις διαμαρτυρίες των Σλοβένων και του Τίτο, οι οποίοι επέμεναν (και μάλλον είχαν δίκαιο) ότι η πόλη ήταν κυρίως σλοβένικη και σλαβόφωνη. Κοσμείται από επιβλητικό κάστρο και ενδιαφέροντα ιστορικά μουσεία και είναι πολύ όμορφη.
Κλείνοντας το σημείωμα απευθύνω ευχαριστίες και συγχαρητήρια στον ΕΟΣ φυλής και στην εικοσιπενταμελή ομάδα για την άψογη εμφάνιση τους στην αποστολή αυτή. Θερμά συγχαρητήρια επίσης αξίζουν οι τέσσερις σύντροφοι  μου που με ακολούθησαν πιστά και αγόγγυστα στις σκληρές αναβάσεις στις οποίες ο αρχηγός της αποστολής με όρισε επικεφαλής, ο Ανδρέας, η Κυριακή, η Λεμονιά και ο Σμολένσκης. Όλοι οι Έλληνες ορειβάτες οφείλουν μια επίσκεψη στους Δολομίτες, όπως οι περισσότεροι Ιταλοί επισκέπτονται τον ημέτερο Όλυμπο. Αξίζει.

Ιωάννης Ξηρός

Dolomites2 Dolomites3 Dolomites4

Have your say