< <

Στον παγωμένο Κίσσαβο

Βρισκόμαστε στην θέση «Κάναλος», σε υψόμετρο 1600 μέτρων, 400 περίπου μέτρα κάτω από τον Προφήτη Ηλία, την ψηλότερη κορυφή του Κισσάβου. Ολόκληρη η βόρεια πλαγιά δεν είναι παρά ένα κομμάτι πάγου που κατάπιε κάθε λεπτομέρεια του εδάφους. Στην ράχη της ανεβαίνουμε προσεκτικά αναζητώντας σημεία λιγότερο ολισθηρά που στηρίζουν τον βηματισμό μας.

Πέρα από την ορειβασία, η σημερινή ανάβαση προσφέρει μια ευκαιρία σπάνιας αισθητικής απόλαυσης. Συχνές στάσεις λοιπόν για να αποτυπώσουμε της χειμωνιάτικης φύσης το μεγαλείο. Απέναντί μας ο Όλυμπος, τόσο κοντινός που δεν έχουμε παρά να απλώσουμε τα χέρια μας για να αγκαλιάσουμε τις κορυφές του.

Και το Αιγαίο. Το μεγάλο πέλαγος απλώνεται μέχρι εκεί που φτάνει η ματιά μας. Βαθύ μπλε που αντιπαλεύει το άσπρο του χιονιού. Η ανάσα της θάλασσας πάγωσε στα κλαδιά δέντρων και θάμνων μετατρέποντάς τα σε έργα τέχνης μοναδικά. Πάνω τους γυαλίζουν οι ακτίνες του ήλιου που σκαρφάλωσε ήδη την ράχη και συνεχίζει να ψηλώνει μοιράζοντας ανοιξιάτικες υποσχέσεις. Αυτές που αμφισβητεί ο άνεμος. Ορμητικός, σαρώνει την πλαγιά, σηκώνει σύννεφο το χιόνι κρύβοντας το φως. Άθυρμα στα χέρια του τα κορμιά μας, αλλά όσο μπορούμε τον αντιπαλεύουμε. Τουλάχιστον ως το εγκαταλειμμένο κτίριο του ΟΤΕ να φτάσουμε, καταφύγιο να βρούμε στους ρημαγμένους χώρους του.

Στην άκρη του διάσελου το κτίσμα, έρμαιο στις διαθέσεις του καιρού. Αυτό το γκρίζο σκέλεθρο που μας διώχνει μακριά τις υπόλοιπες εποχές του χρόνου, τώρα είναι τόπος καταφυγής αλλά και κάτι παραπάνω. Ο πάγος σκέπασε τους φαγωμένους τοίχους, τις σκουριασμένες σιδεριές, τις γκρεμισμένες σκάλες. Μεταμόρφωσε ο χιονιάς το ταπεινό ερείπιο σε αστραφτερό παλάτι. Και μόνο για αυτό το θαύμα άξιζε τον κόπο να φτάσουμε ως εδώ. Τα ρημαγμένα παράθυρα καδράρουν το πέλαγος. Η Λήμνος,  Θάσος, οι Σποράδες. Η λευκή απόληξη του Άθω, μια προσευχή στην γραμμή του ορίζοντα. Την θέση των από καιρό σπασμένων τζαμιών πήραν παγοκρύσταλλοι αστραφτεροί. Εδώ, στο δώμα των θαυμάτων, θα ετοιμαστούμε για το υπόλοιπο της διαδρομής προσαρμόζοντας κραμπόν στα άρβυλά μας που θα κάνουν την πορεία ασφαλέστερη.

Σύννεφα ταξιδεύουν πάνω από την κορυφή και χάνονται προς την πλευρά της θάλασσας. Το πιο μικρό μετεωρίζεται πάνω από τον αστραφτερό καθρέπτη της Κάρλας.   Έχοντας τον άνεμο αντίπαλο, κάνουμε μικρές στάσεις για να επωφεληθούμε από τις λίγες στιγμές που η έντασή του χαμηλώνει. Μια ράχη ομαλή αλλά εντελώς παγωμένη και φτάνουμε στη βάση του κώνου. Κάπως απάνεμη αυτή η πλαγιά, λιγότερο παγωμένη. Παίρνοντας θάρρος συνεχίζουμε φτάνοντας σύντομα στην κορυφή για να σημάνουμε την καμπάνα δίπλα στο τριγωνομετρικό. Στο πρώτο χτύπημα ο πάγος που τυλίγει το σήμαντρο γίνεται χίλια κομμάτια που σκορπίζει ο άνεμος παντού.

Υποχωρώντας χαμηλότερα, αναζητάμε την είσοδο του υπόσκαφου ναού που θάφτηκε κάτω από το χιόνι. Σκάβοντας με τα πιολέ  μόλις που καταφέρνουμε να φτιάξουμε ένα μικρό άνοιγμα, σα – ίσα για να επιβεβαιώσουμε την θέση του.
Πάνω στην κορυφή ελάχιστα μας επιτρέπει ο αέρας να παραμείνουμε. Μόνο για κάποιες αναμνηστικές φωτογραφίες και λίγες κλεφτές ματιές ολόγυρα.

Υποχωρώντας χαμηλότερα, αλαργεύουμε το βήμα μας. Στο αποκορύφωμα της μέρας, η έξοχη διαύγεια καταργεί τις αποστάσεις. Βουνά και κάμποι, θάλασσας και ακρογιαλιές, χωριά και πολιτείες, όλα σήμερα χωρούνε στην παλάμη μας.

Kissavos016 Kissavos028 KIssavos44 KIssavos48 KIssavos53 KIssavos75

Have your say