< <

Στον μαραθώνιο του Εδιβούργου

Πολιτιστικό και αθλητικό ταξίδι στην Σκωτία πραγματοποίησε από 23 ως 27 Μαΐου 2013 ο Σύλλογος δρομέων «Απόλλων» Αττικής υπό τον πρόεδρο αυτού Κων/νο Σάμιο με σκοπό την συμμετοχή στον Διεθνή Μαραθώνιο του Εδιμβούργου. Στην αποστολή συμμετείχε και ο γράφων, μέλος του ΣΠΟΡΤ και ταξιδευτής του κόσμου Ιωάννης Ξηρός. Μετά την προσγείωση στο αεροδρόμιο Heathrow του Λονδίνου ακολούθησε πεντάωρη διαδρομή με τρένο μέχρι το Εδιμβούργο, όπου η δεκαμελής ομάδα είχε την ευκαιρία να απολαύσει μια υπέροχη θέα της αγγλικής υπαίθρου, καταπράσινης και διάστικτης από λιμνούλες και ποτάμια, στολισμένης με αισθητικά άλση και χωριά.

Το Εδιμβούργο, πανέμορφη πόλη, αρχαία πρωτεύουσα των Σκώτων με επιβλητικά μεσαιωνικού τύπου κτίρια, κατασκευασμένα με γκρίζα πέτρα, γοτθικού ρυθμού. Εκεί βρίσκεται το Εθνικό Κοινοβούλιο των Σκώτων και το περίφημο κάστρο του Εδιμβούργου, πόλος έλξης χιλιάδων επισκεπτών, όπου φυλάσσεται η παρακαταθήκη της ιστορίας της Σκωτίας. Η επόμενη μέρα (24 Μαΐου) ήταν αφιερωμένη στην σκωτική ύπαιθρο και στον τρόπο ζωής των ντόπιων. Μια υπέροχη ολοήμερη εκδρομή στα διάσημα Highlands (Χάιλαντς) στην βόρεια περιοχή της Σκωτίας, την χώρα των θρύλων. «I have nine Greeks behind me, I’ ll need a gun» είπε την ατάκα του ο αστειολόγος οδηγός, αντιδρώντας έξυπνα στην ελληνική φλυαρία μας. Το ταξίδι όμως ήταν μια βουτιά στην ιστορία κατά την ημέρα εκείνη.

Η κεντρική και νότια Σκωτία είναι περιοχές πεδινές με κλασσικά ευρωπαϊκά πεδινά πράσινα και εντόνως καλλιεργούμενα τοπία. Τα Highlands όμως δεν είναι έτσι. Η περιοχή είναι κυρίως ορεινή – ημιορεινή με εναλλασσόμενες περιοχές ποταμών, λιμνών, δασών, ακόμα και αρκτικής τούνδρας, χαμηλής ποώδους βλάστησης καφεκίτρινου χρώματος. Τα βουνά δεν ξεπερνούν τα 1340 μ. πλην όμως είναι επιβλητικά και πετρώδη. Βαθιές χαράδρες χαράσσουν τα τοπία με λίμνες και ποτάμια ανάμεσά τους, δίνοντας την εικόνα μιας χώρας απίστευτης ομορφιάς, εξηγώντας ταυτόχρονα την απομόνωση, τον εθνικισμό και τον χαρακτήρα των Σκώτων. Αξέχαστη εμπειρία η διαδρομή με πλοίο στην λίμνη των θρύλων Loch Ness με το κάστρο Urquart να δεσπόζει επ’ αυτής. Σημειωτέον ότι τα διάσπαρτα στην Σκωτία κάστρα είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με την ιστορία της.

Η επόμενη μέρα (25 Μαΐου) ήταν για τον γράφοντα ημέρα ανάβασης σε ένα άλλο εθνικό σύμβολο της Σκωτίας, το επιβλητικό όρος Ben Nevis, το Big Ben των Σκώτων. Όρος ύψους 1340 μ. με βάση εκκίνησης το μονοπάτι Pony Path, 3 χλμ από την όμορφη κωμόπολη Fort William στην οποία έφτασα με τρένο στις 12.10’ μμ από το Εδιμβούργο. Η ανάβαση την οποία πραγματοποίησα με όση ταχύτητα μπορούσα διήρκεσε 3 ώρες, όμως η ανάγκη να προλάβω το τελευταίο τρένο των 5.30 μμ με ανάγκασε να εγκαταλείψω στα 1050 μ. το τελευταίο 1/3 της διαδρομής (με υψόμετρο εκκίνησης τα 20 μ.) και να κατεβώ κυριολεκτικά τρέχοντας προς το Fort William σε 1.30’ Αυτά συμβαίνουν. Σημειώνω πάντως ότι σ’ αυτό το πετρώδες επικλινές βουνό ευχάριστη έκπληξη μου προκάλεσαν οι εκατοντάδες (ναι, εκατοντάδες) Σκώτοι ορειβάτες που ανέβαιναν το εθνικό βουνό της Σκωτίας σε σημείο να θυμίζει λεωφόρο σε ώρα αιχμής.

Την Κυριακή 26 Μαΐου έλαβε χώρα ο μαραθώνιος αγώνας του Εδιμβούργου. Κλασσικές εικόνες μαραθώνιου δρόμου, χιλιάδες λαού εκατέρωθεν της διαδρομής των 42 χλμ που επευφημούσαν τους δρομείς, τέλεια οργάνωση. Ο γράφων βέβαια δεν έλαβε μέρος σε αυτόν λόγω της προηγούμενης ορειβασίας. Κλείνοντας το σημείωμα οφείλω να αναφέρω ολίγα τινά για την σκωτική ιστορία. Αρχαίο κελτικό φύλο με ιρλανδική προέλευση κατέκτησε την Σκωτία πριν από 1500 χρόνια νικώντας του Πίκτους. Ο εκχριστιανισμός τους σήμαινε γι αυτούς, ως συνήθως, είσοδο στον πολιτισμό. Οι Ρωμαίοι ονόμασαν την Σκωτία Καληδονία (το τέρμα της γης). Η φεουδαρχία και οι πρώτες κωμοπόλεις (bourghs) άρχισαν από το 1100 και μετά ενώ ήδη Σκανδιναβοί και Γάλλοι ιππότες είχαν έλθει στο βασίλειο των Σκώτων φέρνοντας μαζί τους και πολιτιστικές επιρροές.

Το 1286 ο Εδουάρδος Α’ της Αγγλίας εισβάλλει στην Σκωτία, αλλά μέχρι τα μέσα του 14ου αιώνα οι Σκώτοι απέκτησαν την ανεξαρτησία τους από τους Άγγλους. Η δυναστεία των Στιούαρτ με κυριότερη εκπρόσωπο την Μαρία, σύγχρονη της Ελισάβετ Α’ της Αγγλίας (16ος αιώνας) οδήγησε την Σκωτία στην Αναγέννηση. Ο 1603 ο Τζέιμς ΣΤ’ της Σκωτίας κληρονόμησε τον αγγλικό θρόνο και το 1707 με την Ενωτική Πράξη τα κοινοβούλια Αγγλίας και Σκωτίας συνενώθηκαν σχηματίζοντας έτσι το Ηνωμένο Βασίλειο, επίσημη ονομασία της Βρετανίας έως και σήμερα. Οι πραγματικοί λόγοι όμως της ένωσης, πέραν των συνήθων δυναστικών συγγενειών ήταν καθαρώς πρακτικοί και ισχύουν έως και σήμερα. Η ηρωική, πλην όμως μικρή, φτωχή και μακρινή Σκωτία είχε ανάγκη ενώσεως με το ισχυρό και ναυτικό αγγλικό βασίλειο με τις ισχυρές προοπτικές του. Σε αντάλλαγμα, οι άγγλοι μπορούσαν να βασιστούν σε ένα σώμα πολεμιστών, απαράμιλλης πολεμικής τέχνης και ισχύος, απαραίτητο για την επέκτασή τους. Η στρατιωτική ιστορία των Χαϊλάντερς παντού όπου πάτησε βρετανικό πόδι, συμπεριλαμβανομένων των Ναπολεόντειων και των Παγκοσμίων πολέμων είναι άξια ύψιστου σεβασμού και αναγνωρίσεως. Η δημιουργία της αποικιοκρατικής βρετανικής αυτοκρατορίας θα ήταν αδύνατη χωρίς την στρατιωτική αρετή των Χαϊλάντερς, αυτό ήταν το μυστικό της επιτυχίας της. Ισχυρές τάσεις ανεξαρτησίας υπάρχουν ακόμα στη Σκωτία, πλην όμως η εκτίμηση του γράφοντος είναι ότι η χώρα ουδέποτε θα αποσχιστεί από την Αγγλία. Οι  λόγοι της ένωσης του 1707 ισχύουν ακόμα. Σε κάθε περίπτωση, συνιστώ ένα ταξίδι στην χώρα των θρύλων και των ηρώων.

Ιωάννης Ξηρός.

 Scotland1 Scotland2

Have your say