< <

Στον αχλαδιά από το “ρέμα της χήρας”

Ο Πορταϊκός ξεκινά το σύντομο ταξίδι του από την Παλαιοκαρυά, τροφοδοτούμενος από τα νερά των ρεμάτων που σχηματίζονται στις πλαγιές του Αχλαδιά, της Γκρόπας και της Καραβούλας. Ένα από αυτά τα ρέματα ακολουθήσαμε στην πρόσφατη πορεία μας. Πρόκειται για το «ρέμα της χήρας» που συναντά τον Πορταϊκό στο ύψος της Μέσης Παλαιοκαρυάς.

Ένα ξύλινο γεφυράκι καβαλάει τις όχθες του Πορταϊκού και μας οδηγεί δεξιά της κοίτης του ρέματος. Έχουμε μπροστά μας έναν ατέλειωτο λιθότοπο. Το νερό τρώει τις πλαγιές των βουνών μεθοδικά και υπομονετικά. Χαλίκια, πέτρες και κοτρώνια σπαρμένα σε όλη την κοίτη υποδηλώνουν την φοβερή δύναμη του νερού. Από αυτά είναι χτισμένα τα σπίτια και τα καλύβια στην αριστερή όχθη. Ερειπωμένα τα περισσότερα, παρατημένα από τους ανθρώπους που αναζήτησαν αλλού μια καλύτερη μοίρα για αυτούς και τα παιδιά τους. Είναι σκληρή η ζωή σε αυτόν τον τόπο, όσο σκληρά και τα λιθάρια που κατεβάζει το ρέμα.
Βγαίνουμε αντίκρυ και συνεχίζουμε σε μικρά λιβάδια, αφού ο χωματόδρομος κόπηκε από τα νερά. Περνάμε μπροστά από καλύβια και κατεβαίνουμε ξανά στον χωματόδρομο. Τα πόδια μας δοκιμάζονται πάνω στις κροκάλες. Αναζητάμε κάποιο μονοπάτι που θα κάνει την πορεία μας λιγότερο κουραστική.

Βαδίζουμε τώρα κάτω από την θεόρατη πλαγιά της Καραβούλας. Στο βάθος, το διάσελο που ενώνει Καραβούλα και Αχλαδιά, ο πρώτος στόχος μας. Χιονισμένος, σε υψόμετρο 1500 μέτρων, χωρίζει Παλαιοκαρυά και Αργιθέα.

Πατάμε τα πρώτα χιόνια μετά από συνολική πορεία δυο ωρών. Στρίβουμε τώρα δεξιά, ακολουθώντας την πορεία του χωματόδρομου που καταλήγει ψηλότερα, στο «μαντρί της χήρας». Δεξιά, η ψηλότερη κορφή του βουνού και αριστερά ο στόχος μας, μια ανώνυμη κορυφή, 5 μόλις μέτρα χαμηλότερη. Στο βάθος, ο σχηματισμός του Αυγού τυλίχτηκε σε γκρίζο πέπλο καταιγίδας.

Ανεβαίνουμε απότομα στη ράχη που ενώνει τις δυο κορυφές. Για πότε σκοτείνιασε και ξέσπασε ο χιονιάς! Άνεμος δυνατός σαρώνει τις πλαγιές. Έχουμε ήδη τριών ωρών πορεία πίσω μας, οι συνθήκες δύσκολες, η κούραση συσσωρευμένη. Παρόλα αυτά αποφασίζουμε να συνεχίσουμε για την κορυφή.

Οι χιονοκρύσταλλοι μαστιγώνουν τα πρόσωπά μας, νιώθουμε χιλιάδες βελόνες να μας διαπερνούν. Όλα αυτά ξεχνιούνται μόλις πατήσουμε το πόδι μας στην κορυφή. Κορνίζες παγωμένες  δεξιά και αριστερά, πλαγιές που καταλήγουν σε γκρεμούς. Ελάχιστος ο χρόνος παραμονής μας εδώ, όσο φτάνει για μερικές φωτογραφίες. Με φόντο τα μαύρα σύννεφα, έντονο κοντράστ στο ολόλευκο τοπίο.

Η επιστροφή μας συνοδεύτηκε από βροχή ακατάπαυστη. Ήταν  η δεύτερη μέρα της άνοιξης, μιας άνοιξης ακριβοθώρητης.

Axladias19Axladias1 Axladias7 Axladias16  Axladias20

Have your say