< <

Στις κορυφές της Τριγγίας, Πιτσιλού

Η Τριγγία είναι ένα σχετικά άγνωστο βουνό που μόνο τα τελευταία χρόνια περιλαμβάνεται στα προγράμματα των ορειβατικών συλλόγων. Προσωπικά, το ανακάλυψα το Μάη του 1993 και εντυπωσιάστηκα από το πλήθος των αγριολούλουδων που σαν πολύχρωμο χαλί σκέπαζαν τα αλπικά λιβάδια. Κάτω από το χιόνι που έλιωνε οι κρόκοι πρόβαλλαν τα ευαίσθητα άνθη τους. Το Κλεινοβίτικο ρέμα κυλούσε ορμητικό και παγωμένο. Τα πρόβατα μόλις είχαν ανέβει στα μαντριά. Από τότε, πολλές φορές επανήλθα στο βουνό αυτό. Κατασκήνωσα στα λιβάδια του, περπάτησα στις χιονισμένες πλαγιές του, βράχηκα σε ξαφνικές μπόρες. Όταν ακούω το όνομά του όμως έχω πάντα στο μυαλό τον παράδεισο που πρωτοαντίκρυσα.
Η Τριγγία ανήκει στην ευρύτερη περιοχή του Ασπροποτάμου και κατέχει το βόρειο τμήμα της Νότιας Πίνδου. Δυτικότερα υπάρχουν τα βουνά Καπ Γκρας και Νεράιδα (Μαρόσα) από τα οποία χωρίζεται με τα ρέματα Κατουνίτσα και Σκάλα και ενώνεται με τον αυχένα Γκολέμα στα 1600 μ. Νοτιότερα χωρίζεται από τον Κόζιακα με το Κλεινοβίτικο ρέμα. Στα βόρεια χωρίζεται από τη Μοράβα με το Σκληνασιώτικο ρέμα και ενώνεται με τον αυχένα της Κιάτρα Μπράστα.
Ψηλότερη κορφή του βουνού είναι η Τριγγία (2204 μ). Ανατολικά από αυτή είναι οι κορυφές Μπερετούλα (2035 μ), Δίκορφο (2096 μ), Γκιόναλη (1913 μ), Πιτσιλού (1917 μ).
Στους πρόποδές του βουνού προφυλαγμένα τα χωριά Κλεινοβός, Παλαιοχώρι και Κρανιά, αποτελούν ορμητήριο προς τις κορυφές του.
Πάνω από τα 1700 μ δεν υπάρχουν δέντρα, αλλά εκτεταμένα αλπικά λιβάδια, ενώ σε χαμηλότερα υψόμετρα ιδίως προς την πλευρά της Κρανιάς υπάρχουν δάση ελάτης και βελανιδιάς.
Την προηγούμενη Κυριακή, με οδηγούς τα μέλη του Συλλόγου Ορειβασίας Μετεώρων – Ασπροποτάμου επιχειρήσαμε την πρόσβαση από τον αυχένα της Κιάτρα Μπράστα (υψ. 1410 μ) από όπου ξεκινά χωματόδρομος που καταλήγει στον Κλεινοβό. Στόχος μας η Πιτσιλού, η βορειοανατολικότερη κορυφή της Τριγγίας. Η ευκολία της διαδρομής και οι ιδανικές καιρικές συνθήκες συγκέντρωσαν στην αφετηρία ένα πλήθος είκοσι ορειβατών.
Ακολουθώντας το χωματόδρομο φτάσαμε στους πρόποδες της κορυφής από όπου ακολουθήσαμε ένα ανηφορικό μονοπάτι μέσα στο δάσος. Βγαίνοντας στο ξέφωτο απέμεινε πλέον ένα μικρό ανηφορικό κομμάτι μέχρι την κορυφή.
Εδώ, βρισκόμαστε ακριβώς πάνω από τον Κλεινοβό και κάτω από τις ψηλότερες κορυφές Μπερετούλα και Δίκορφο. Διακρίνουμε χαμηλά τους μαιάνδρους του ξεραμένου πλέον Κλεινοβίτικου ρέματος. Η αυξημένη ορατότητα μα δίνει την ευκαιρία να απολαύσουμε τη θέα της Κακαρδίτσας και του Περιστερίου αλλά και των μακρινότερων βουνών Φλέγγας και Γκαμήλα.
Ο ψυχρός φθινοπωρινός αέρας μας αναγκάζει να αναζητήσουμε κάποιο απόμερο σημείο για να φάμε και να ξεκουραστούμε.
Επιστρέφουμε ενώ πυκνά σύννεφα σκοτεινιάζουν τον ουρανό και απειλούν με βροχή.

Have your say