< <

Στην σκιά του Ολύμπου. Τίταρος

Ο Τίταρος ένα σχετικά άγνωστο βουνό στις νότιες απολήξεις των Πιερίων και δυτικά του Ολύμπου είναι ο προορισμός μας αυτή την Κυριακή αφού η μεγαλύτερη διαδρομή για τη Δυτική Μακεδονία αναβλήθηκε .

Σαν φτωχός συγγενής του Ολύμπου μοιάζει λοιπόν ο Τίταρος με τα 1834 μέτρα της μεγάλης κορυφής «Μικρό Φλάμπουρο» και τα 1823 μέτρα για την δεύτερη. Και στις δυο κορυφές ανεβήκαμε, αφού η ανάβαση ακολουθούσε την κορυφογραμμή που συνδέει και τις δυο, παρέα με τους φίλους ορειβάτες από τη Βέροια που τυχαία συναντήσαμε.

Η θέα είναι καταπληκτική, μπροστά μας ξεπροβάλλουν επιβλητικά οι πανύψηλες κορυφές του Ολύμπου που μέσα στην καταχνιά, στο μουντό χρώμα του πρωινού στέκονται πίσω μας καθώς ανηφορίζουμε στις πλαγιές του Τίταρου. Η πορεία προς της κορφές απολαυστική παρά το δυνατό αέρα που μας ταλαιπωρεί στη γυμνή κορυφογραμμή, αλλά η εκπληκτική θέα προς τα Πιέρια και τα τεράστια δάση είναι εντυπωσιακή.

Οι διαδρομές που ξεδιπλώνονται στα όμορφα λιβάδια του Τίταρου είναι πανέμορφες. Σάπκα ονομάζουν οι ντόπιοι τα αχανή αλπικά βλαχολίβαδα του Τίταρου. Από ψηλά αγναντεύουμε τις όμορφες διαδρομές για μοτοσικλέτα ή για τετρακίνητα αυτοκίνητα όπως Λιβάδι –Καστανιά, ή Λιβάδι –Φτέρη, κ.α. που αξίζει να επισκεφτεί κανείς από την άνοιξη και μετά.

Μπορεί η ομορφιά του Τίταρου να επισκιάζεται από την επιβλητική παρουσία του Ολύμπου αλλά ο κάθε τόπος έχει τις ομορφιές του που δένονται με την πολύχρονη παρουσία του ανθρώπου. Στις πλαγιές του είναι κτισμένο αμφιθεατρικά με τα παλιά και καινούργια σπίτια του ένα από τα ομορφότερα χωριά της περιοχής και ένα από τα γνωστότερα βλαχοχώρια της Ελλάδος, το Λιβάδι Ολύμπου που θα έπρεπε κανονικά να ονομάζεται Λιβάδι Τίταρου αλλά είπαμε ποσό επιβλητική είναι η παρουσία του Ολύμπου σε αυτή την περιοχή.

Οι Λιβαδιωτες λοιπόν, βλάχοι στην καταγωγή, ασχολήθηκαν με την κτηνοτροφία και φημίζονται για τη μεγάλη παραγωγή σε κρέας και τυροκομικά, στο πρόβειο κεμπάπ καθώς και στα περίφημα «σκουτιά», τα ρούχα από μαλλί των ζώων. Ασχολήθηκαν όμως και με το εμπόριο και έγιναν περίφημοι έμποροι μεταφέροντας τα προϊόντα τους στη Δυτική Ευρώπη. Μάλιστα ήταν τόσο μεγάλη η παραγωγή που οι Λιβαδιώτες συνεργάζονταν με έμπορους από το χωριό Καλαρρύτες για να στέλνουν τα σκουτιά τους στην Τεργέστη. Ήταν και καλοί ποιμένες αλλά και επαναστάτες όπως οι φοβεροί κλεφταρματωλοί Λαζέοι ή όπως ο πασίγνωστος επαναστάτης Γιωργάκης Ολύμπιος (στην πλατεία του χωριού σώζεται το πατρικό του σπίτι).

Στην πλατεία του χωριού (με τον πανάρχαιο πλάτανο από το 1788) θα βρείτε ταβέρνες-καφενεία όπου μαζεύονται οι Λιβαδιώτες θα τους ακούσετε να μιλούν βλάχικα. Στις χασαποταβέρνες του χωριού θα βρείτε καλοψημένο κοκορέτσι, κεμπάπ μυρωδάτο, σπληνάντερο, κατσίκι στη σούβλα, τραχανά παϊδάκια, πικάντικα λουκάνικα, βλάχικο τυρί και πατάτες από αυτές που καλλιεργούν οι Λιβαδιώτες.

Μην ξεχάσετε να δείτε τις τρεις σημαντικές εκκλησίες του χωριού:

Την κοίμηση της Θεοτόκου (1886), τον Άγιο Κωνσταντίνο (1884) και τους Αγίους Αναργύρους (1760).

Have your say