< <

Στην παγωμένη Τέμπλα

Από την Νεράιδα της Καρδίτσας ως το Ορειβατικό καταφύγιο στη θέση «Καραμανώλη» απαιτείται πορεία μιας περίπου ώρας, είτε στο χιονισμένο μονοπάτι, είτε στο παγωμένο οδόστρωμα. Μια πορεία που θα μας φέρει στο διάσελο με την απίστευτη θέα τόσο στις κορυφές των Αγράφων, η μεγαλοπρέπεια των οποίων τονίζεται από τον ολόλευκο μανδύα, όσο και στα έντονα γαλάζια νερά της λίμνης του Μέγδοβα. Είναι η διάφανη ατμόσφαιρα εδώ ψηλά στα 1500 μέτρα που φέρνει τόσο κοντά το φυσικό τοπίο, φαινόμενο συνηθισμένο στις κρύες, παγωμένες μέρες του χειμώνα.

Μπροστά υψώνεται η ράχη της Τέμπλας, στόχος της σημερινής εξόρμησης. Μια υψομετρική διαφορά 300 μέτρων που σε κανονικές συνθήκες καλύπτεται γρήγορα. Μια διαδρομή για αρχαρίους, βατή και εύκολη, σήμερα μεταμορφώνεται σε δύσκολη και απαιτητική. Είναι ο άνεμος ο κυριότερος αντίπαλος. Δυνατός και παγωμένος, φυσάει από βορρά σηκώνοντας σύννεφο το χιόνι στις πλαγιές. Είναι αυτός που διαμορφώνει το τοπίο αλλά και την ψυχική μας διάθεση.

Μετά τα πρώτα εύκολα μέτρα κατά μήκος της μικρής χιονοδρομικής πίστας και αφού περάσουμε τα λιγοστά έλατα, αρχίζουν οι δυσκολίες. Στη γυμνή πλαγιά το παγωμένο χιόνι μας αναγκάζει να κατεβούμε χαμηλότερα. Τραβερσάρουμε κατά μήκος του μονοπατιού μαντεύοντας την ύπαρξή του, καθώς είναι θαμμένο κάτω από το χιόνι. Εκτεθειμένη η βόρεια πλευρά δυσκολεύει την περαιτέρω προώθησή μας. Αναζητούμε διέξοδο ψηλότερα, ανεβαίνοντας σε λούκι αρκετά προσβάσιμο.

Φτάνοντας στην κορυφογραμμή δεν μπορούμε να σταματήσουμε ούτε δευτερόλεπτο λόγω του ανέμου. Κατεβαίνουμε χαμηλότερα στην νότια πλευρά, αναζητώντας σταθερά πατήματα. Κάποιος τολμηρός πέρασε από εδώ με ορειβατικά σκι αφήνοντας τα ίχνη του στο χιόνι. Όσο ανεβαίνουμε η πρόσφυση στην παγωμένη πλαγιά μικραίνει. Χρησιμοποιώντας μπατόν και πιολέ βγαίνουμε στην κορνίζα κάτω ακριβώς από την κορυφή. Εδώ, προστατευμένη από τον άνεμο, η ομάδα συγκεντρώνεται για την τελική προσπάθεια.

Η κορυφή βρίσκεται σε φαρδύ διάσελο που ενώνει τον μικρό και σχετικά χαμηλό όγκο της Τέμπλας με το τεράστιο και επιβλητικό Βουτσικάκι. Ένα σημείο ιδανικό για να ρεμβάσει κανείς τον γαλανό καθρέφτη της λίμνης, τα χωριά που απλώνονται στις όχθες της, τις δαντελένιες κορυφογραμμές των Αγράφων. Σήμερα όμως το δικαίωμα αυτό έχει μόνο ο άνεμος. Για ελάχιστα λεπτά μπορούμε να του το αμφισβητήσουμε, ίσα για μια φωτογραφία, γαντζωμένοι από το τσιμεντένιο κολωνάκι της Γεωγραφικής Υπηρεσίας και γρήγορα υποχωρούμε χαμηλότερα.

Επιστρέφουμε από την ασφαλέστερη νότια πλευρά. Πότε κυνηγημένοι από τον άνεμο και τα πυκνά μαύρα σύννεφα που στο διάβα του παρασύρει, πότε αναπαυόμενοι στα προσήλια και απάνεμα σημεία. Αιχμάλωτοι του κόσμου των Αγράφων, στις πιο μεγαλειώδεις στιγμές του.

Templa15 Templa18 Templa21 Templa34 Templa35

Have your say