< <

Στην Λουπάτα

Η Λουπάτα είναι η νότια απόληξη του ορεινού συγκροτήματος του Αυγού. Δασωμένη στο ανατολικό της τμήμα, απόκρημνη και γυμνή στο ανατολικό, όπως και ολόκληρο το συγκρότημα εξάλλου. Ένας αυχένας την ενώνει με το Μαυροπούλι. Νοτιότερα, μαχαίρι το φαράγγι του Πορταϊκού, χωρίζει την Πίνδο από τα Άγραφα. Είναι μια κορυφή που προτιμάμε έχοντας πραγματοποιήσει πολυάριθμες αναβάσεις τους χειμερινούς μήνες, είτε από τα Στουρναρέικα είτε από το Νεραϊδοχώρι. Συνυφασμένη λοιπόν με το κρύο και τα χιόνια, δεν μπορούσε παρά να είναι η βασική μας επιλογή την προηγούμενη Κυριακή.

Η παγερή μέρα προμήνυε ατμόσφαιρα κρυστάλλινης καθαρότητας και ορατότητα απεριόριστη, γεγονός που επαληθεύτηκε μόλις φτάσαμε στο υψηλότερο σημείο του χωματόδρομου που ενώνει τα Στουρναρέικα με Βλάχα – Περτούλι – Νεραϊδοχώρι. Η λίμνη του Μέγδοβα αναδύεται μέσα από τις πρωινές ομίχλες. Γαλαζωπές οι κορυφές των Αγράφων, ακίδες που τρυπούν τον ουρανό.

Αφήνουμε το χωματόδρομο που οδηγεί στο πυροφυλάκιο και ανεβαίνουμε την πλαγιά. Ο αέρας παγωμένος αλλά όχι δυνατός. Γάντια, σκουφιά και αντιανεμικά, απαραίτητο συμπλήρωμα του εξοπλισμού μας. Βαδίζουμε κατευθυνόμενοι βόρεια, κόντρα στον άνεμο. Διακρίνουμε το πέτρινο πυροφυλάκιο και πίσω του ακριβώς τη μια από τις δίδυμες κορυφές της Λουπάτας, ένα πραγματικό φρούριο, έναν πύργο δυο χιλιάδων μέτρων κοκκινωπό στην όψη, που βλέπει σε ατέλειωτο γκρεμό. Γύρω μας στέρνες, ρέματα και λούτσες παγωμένα, αντανακλούν εκτυφλωτικά το πρωινό φως.

Φτάνοντας στη ρίζα του βράχου, κάτω ακριβώς από το πυροφυλάκιο μας περιμένει μια απότομη ανηφόρα και νάμαστε μπροστά στο πέτρινο οίκημα που ερειπωμένο μένει αχρησιμοποίητο εδώ και δεκαετίες να αγναντεύει τα νερά του Αμβρακικού. Όσο και αν φαίνεται απίστευτο, ένα άνοιγμα ανάμεσα στο τείχος των κορυφών που απλώνονται δυτικά επιτρέπει τη θέα μέχρι το Ιόνιο τις όμορφες, καθαρές μέρες σαν και τη σημερινή.

Από εδώ, σε δέκα λεπτά βρισκόμαστε στην πρώτη κορυφή, κατεβαίνουμε ένα μικρό βύθισμα και αμέσως φτάνουμε στη βορειότερη και ελάχιστα ψηλότερη. Να κουρνιάσουμε στην απάνεμη πλευρά της, να αλλάξουμε τα μουσκεμένα ρούχα μας και κατόπιν να βγούμε στο ξάγναντο για να απολαύσουμε την έξοχη θέα από την Τύμφη μέχρι τον Παρνασσό και τα Βαρδούσια. Τα πρώτα χιόνια καλύπτουν τα ψηλότερα σημεία τους. Από αύριο η όψη τους αλλάζει, το λευκό θα σκεπάσει κάθε λεπτομέρεια, μαζί και τα ίχνη της παρουσίας μας…

Have your say