< <

Στα δάση των Αγράφων

Πυκνή η ομίχλη κατεβαίνει από τις βουνοκορφές, σκοτεινιάζει το δάσος, στα τέλη ενός παράξενου Ιούνη. Υγρασία που κρέμεται από τις τρυφερές πράσινες βελόνες των ελάτων για να καταλήξει στα κεφάλια μας. Φθινόπωρο θα πίστευε κανείς, αν δεν υπήρχαν τα ξέφωτα με τις νεαρές φτέρες, οι μεγάλες μωβ ορχιδέες, τα κίτρινα υπερικά, τα ρόδινα γαρύφαλλα.

Βαδίζουμε στο μονοπάτι που ξεκινώντας από τη Νεράιδα Καρδίτσας διακλαδώνεται οδηγώντας σε χωριά και κορυφές των Αγράφων. Θολά τα περιγράμματα των δέντρων. Η ομίχλη καταπίνει τους προπορευόμενους. Η ομορφιά του απρόοπτου καραδοκεί σε κάθε βήμα. Εκεί που αραιώνει η βλάστηση το αηδόνι προσπαθεί να αποκαταστήσει την τάξη των πραγμάτων. Ψηλά βρεγμένα χόρτα ποτίζουν τα ρούχα, νοτίζουν τα άρβυλά μας. Σαν να διασχίζουμε ένα ποτάμι.

Στο ψηλότερο σημείο της διαδρομής, το ορειβατικό καταφύγιο, καράβι σε γκρίζο πέλαγος. Οι κορυφές αόρατες, η επιστροφή μας αναπόφευκτη.

Θέλοντας να παρατείνουμε την περιπλάνηση στο ανοίκειο περιβάλλον, προκρίνουμε τη λύση της κατάβασης προς το Νεοχώρι. Από την άγνωστη σε εμάς διακλάδωση του μονοπατιού που υπόσχεται ότι θα μας οδηγήσει στο χωριό με την ομορφότερη θέα στα νερά της λίμνης του Μέγδοβα.

Πόση γοητεία κρύβει η λέξη άγνωστο! Η προσμονή για εικόνες νέες, άλλους ήχους και συναισθήματα. Δεν είναι ο προορισμός αλλά η αίσθηση του ότι όλα μπορούν να συμβούν στην πορεία.

Στους κορμούς των ελάτων ψάχνουμε τα κόκκινα κίτρινα σημάδια – φάρους σε μια θάλασσα ομίχλης. Κατεβαίνουμε και κατεβαίνουμε έχοντας μόνο μια γενική αίσθηση του χώρου. Οι λεπτομέρειες χάθηκαν, το επί μέρους δίνει τη θέση του στην ουσία της λέξης δάσος. Έτσι όπως καταγράφεται στο υποσυνείδητο του ανθρώπου. Πηγή ζωής και φόβοι αρχέγονοι. Το καλό συμφύρεται με το κακό. Στά ρέματα που τραγουδούν στο φως του ήλιου, τη νύχτα μαζεύονται οι ξωθιές και ανθρώποι δεν ζυγώνουν.

Οι μέρες της ομίχλης είναι μέρες μαγείας αφού οι πιο περίεργοι κάτοικοι του δάσους ξετρυπώνουν από τις κρυψώνες τους. Μύκητες και σαλαμάνδρες. Ζούδια με χρώματα ποικίλα, σχήματα και μορφές παράξενες. Ήχοι απόμακροι και μυρωδιές.

Μιας ώρας δρόμος η κατάβαση μέχρι τα πρώτα σπίτια του χωριού. Μιας ώρας εμπειρία αξέχαστη.

Ευχαριστούμε τους φίλους του ΕΟΣ Καρδίτσας που δεν σταματούν να σημαδεύουν τα μονοπάτια των Αγράφων, δίνοντας σε όλους την ευκαιρία να βαδίσουν στο πανέμορφο τοπίο τους.

Have your say