< <

Σούλι, ταξίδι στον μύθο

Κυριακή πρωί και ανεβαίνουμε το μονοπάτι που ακολουθεί τον Αχέροντα προς τις πηγές του. Το μυθικό ποτάμι κυλάει διάφανο πάνω στα άσπρα βότσαλα, λάμποντας στο πρώτο φως της μέρας. Γύρω του οργιάζει η βλάστηση μιας άνοιξης που δεν λέει να τελειώσει.

Κατευθυνόμαστε προς το Σούλι βαδίζοντας στο μονοπάτι που ξεκινά από τη Γλυκή και καταλήγει στη Σαμονίβα. Από τη θέση «Σκάλα της Τζαβέλαινας» έχουμε όλο το φαράγγι κάτω από τα πόδια μας. Βαθιά, κάθετα τοιχώματα έσκαψε ο ποταμός στα χιλιάδες χρόνια που κυλά τα νερά του προς το Ιόνιο. Και εμείς να περπατάμε τη στράτα που χρησιμοποιούσαν οι Σουλιώτες όταν κατέβαιναν στον κάμπο. Ψηλά, πάνω από τα κεφάλια μας, με κόπο ξεχωρίζουμε το κάστρο της Κιάφας, ένα σώμα θαρρείς με το βράχο. Αριστερότερα το Κούγγι και παραδίπλα ο Άγιος Δονάτος. Απόκρημνες πλαγιές, φυσικά οχυρά, φρούρια όπου κατέφευγαν οι Σουλιώτες στην απειλή των Τούρκων. Οι Σουλιώτες, αυτή η μυθική φυλή πολεμιστών. Που σκόρπισε και χάθηκε όταν εξορίστηκε από τον τόπο της. Γιατί η αλήθεια είναι ότι το Σούλι δεν υπάρχει πλέον με τη μορφή χωριών. Πρέπει να φτάσεις μέχρι εδώ, να δεις την απόλυτη ερήμωση στο υποβλητικό τοπίο για να καταλάβεις ότι το Σούλι είναι πλέον μια έννοια πνευματική. Είναι η αντίσταση στην αλλοτρίωση, είναι ο ασυμβίβαστος χαρακτήρας, η αλήθεια του ανθρώπου.

Πυκνά σύννεφα φτερουγίζουν τώρα στις κορφές. Βροντές και αστραπές γεμίζουν τον αέρα. Σαν να σηκώθηκαν οι πεθαμένοι και να κάνουν πόλεμο. Χοντρές σταγόνες σκάζουν στο χώμα. Μια γριούλα μαζεύει τα κατσίκια της στη Σαμονίβα. Κλείνουν τα λίγα ανοιχτά παράθυρα. Και η μπόρα ξεσπά αδυσώπητη. Ποτάμια νερού κατεβαίνουν από τα γυμνά βράχια παρασέρνοντας το χώμα και τις πέτρες. Ο αέρας φέρνει χαλάζι που σαρώνει τον τόπο. Εδώ γεννιέται ο Αχέροντας. Από τα νερά που στραγγίζουν τα κόκαλα των νεκρών πολεμιστών. Παλιά χανόταν στις Σκαιές Πύλες της Αχερουσίας. Μετά την αποξήρανση της λίμνης, άλλος ένας μύθος χάθηκε από τη ζωή μας. Την ανάμνησή του διατηρεί το νεκρομαντείο, το σπουδαιότερο της αρχαιότητας. Στα ερείπιά του χτίστηκε η μονή του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, γκρεμισμένη σήμερα και αυτή. Έτσι αξεδιάλυτα ενωμένες οι δυο θρησκείες πορεύονται αιώνες τώρα.

Στο γέρμα της μέρας επιβάλλεται μια επίσκεψη στην Πάργα, την πόλη που χτίστηκε σε έναν από τους ομορφότερους τόπους της χώρας. Που άντεξε τόσους πολέμους και υπέφερε τόσους δυνάστες για να ξεπουλά σήμερα πολύ φτηνά τον εαυτό της στον κάθε ανυποψίαστο τουρίστα. Γυρίζουμε τις πλάτες στην ατέλειωτη σειρά των φτηνομάγαζων και στο υπέροχο φως του απογεύματος που ξέπλυνε η βροχή αφήνουμε το μυαλό μας να ταξιδέψει στο Ιόνιο. Στα απόνερα του πλοίου του Οδυσσέα….

Have your say