< <

Σλοβακία, όρη Τάρτα

Ορειβατικό και τουριστικό ταξίδι στη Σλοβακία πραγματοποίησε από 16 έως 21 Αυγούστου 2012 ο ΕΠΟΣ Φυλής (Αττικής) με συμμετοχή 24 ατόμων, ανάμεσα στους οποίους και ο γράφων, τρικαλινός αλπινιστής και μέλος του Συλλόγου Πεζοπορίας Ορειβασίας Τρικάλων.

Η Σλοβακία βρίσκεται στην κεντρική Ευρώπη και ο λαός είναι σλαβικός. Ήλθαν από την ανατολή πριν από 15 αιώνες κατά την μεγάλη μετανάστευση των λαών όταν ακόμη η περιοχή ήταν υπό την εξουσία της Ρώμης. Για αιώνες δεν είχαν συγκροτημένη κρατική οργάνωση και ήταν πάντα εκτεθειμένοι στις επιδρομές ισχυρότερων λαών όπως οι Ούννοι και οι Γότθοι. Οι Σλοβάκοι από τον 10ο αιώνα και μέχρι το 1529 ήταν υπό την εξουσία των Μαγυάρων σε μια εποχή κατά την οποία η ισχύς και η έκταση του ουγγρικού βασιλείου ήταν μεγάλη. Μετά την καταστροφή του βασιλείου των Ούγγρων από τον Οθωμανό σουλτάνο Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή, η Σλοβακία υπήχθη στην επικράτεια του Αυστριακού μονάρχη, οποίος κατόρθωσε να αποκρούσει την τουρκική επίθεση, πλην όμως δεν μπόρεσε να ελευθερώσει την Ουγγαρία η οποία από το 1529 παρέμεινε επί 1500 χρόνια υπό τουρκική κατοχή. Η Σλοβακία παρέμεινε επαρχία της Αυστροουγγαρίας μέχρι το 1918, όταν με την Τσεχία αποτέλεσαν την Τσεχοσλοβακία μέχρι το 1995, οπότε αποσχίστηκε με την «Βελούδινη Επανάσταση» και έκτοτε αποτελεί ανεξάρτητο κράτος, μέλος της Ευρωζώνης.

Η πρώτη μέρα του ταξιδιού ήταν αφιερωμένη στην υπέροχη Μπρατισλάβα, την πρωτεύουσα της χώρας, η οποία ξεκίνησε κατά τα αρχαία χρόνια ως ρωμαϊκό οχυρό και δεσπόζει επί του Δουνάβεως. Πολλοί τουρίστες από πολλές χώρες επισκέπτονται κάθε καλοκαίρι την πόλη.

Η καθεαυτού ορειβατική εξόρμηση ήταν στις 17 Αυγούστου στην δυσκολότερη κορυφή της οροσειράς Τάτρα (φυσικό σύνορο Τσεχίας – Σλοβακίας – Πολωνίας) το Γκέρλαχ (Gerlach) η οποία με τα 2650 μέτρα της είναι όντως από τα δυσκολότερα και πλέον επικίνδυνα όρη της Ευρώπης.

Έξι αλπινιστές της ομάδας (ανάμεσά τους και ο γράφων) ανέβηκαν στο Γκέρλαχ. Το ανάγλυφο του βουνού αποτελείται από γρανίτη, όπως όλα τα όρη των Τάτρα, πλην όμως τα βράχια καλύπτουν όλη την επιφάνεια του βουνού, δεν υπάρχει έδαφος. Επιπροσθέτως η διαδρομή προς την κορυφή παρουσιάζει κλίσεις με συνεχείς αναβάσεις και καταβάσεις επί κοφτερών βράχων, πράγμα που καθιστά την ανάβαση και κατάβαση λίαν επικίνδυνη αν δεν ληφθούν μέτρα ασφαλείας.

Το Γκέρλαχ είναι κατ εξοχήν αλπικό, αναρριχητικό, βραχώδες όρος με αδύνατη την προσέγγιση κατά τον χειμώνα, η πτώση κατά κανόνα σημαίνει βαρύ τραυματισμό η και θάνατο. Κατά την ανάβαση ο αναρριχητικός βαθμός δυσκολίας είναι τρία. Τα έξι άτομα, χωρισμένα σε ομάδες των τριών ατόμων και με δυο Σλοβάκους οδηγούς βουνού ξεκινήσαμε την ανάβαση στις 5:30 με το πρώτο φως. Στις 10:10 μετά από σκληρότατη ανάβαση φτάσαμε στην κορυφή.

Η κατάβαση ήταν ακόμα δυσκολότερη και θυμίζω εδώ ότι τα περισσότερα ορειβατικά ατυχήματα γίνονται κατά την κατάβαση. Κατάβαση 600 μέτρων επί βράχου 60 μοιρών κλίσης απαιτεί όλες τις ικανότητες και την πείρα του αλπινιστή. Ευτυχώς στα δυσκολότερα σημεία υπάρχουν σημεία ασφάλισης με σχοινί και σιδερένιες σκάλες σφηνωμένες στον βράχο (via ferrata) οι οποίες, όπως και κατά την ανάβαση, βοηθούν πολύ.
Μετά από 9.30’ ώρες περιπέτειας η ομάδα έφτασε ασφαλής στο καταφύγιο. Επιτυχής ήταν επίσης και η ανάβαση άλλων πέντε ατόμων στην κορυφή Λομνίτσκυ (υψ. 2634 μ.) η οποία απαίτησε πέντε ώρες ανάβασης – κατάβασης με χρήση τελεφερίκ μέχρι τα 2.200 μ.

Η επόμενη μέρα 18 Αυγούστου ήταν αφιερωμένη στον πολιτιστικό τουρισμό. Περιελάμβανε ξενάγηση στην Levoca, στην Spisska Kapitula και στο κάστρο Spis. Η ιστορικής σημασίας πόλη Levoca είναι πραγματικό κόσμημα των σλοβακικών πόλεων πολιτισμικά και ιστορικά. Στο ιστορικό της κέντρο υπάρχει η καθολική εκκλησία του Αγίου Δημητρίου του 14ου αιώνα, ένα από τα σημαντικότερα λατρευτικά κέντρα της Κεντρικής Ευρώπης. Το ιερό της εκκλησίας είναι φτιαγμένο από ξύλο, ύστερης γοτθικής τεχνοτροπίας, ύψους 18,6 μέτρων, υψηλής τέχνης. Το κάστρο Spis, εθνικό και πολιτιστικό μνημείο, αν και μισογκρεμισμένο, αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα της Κεντρικής Ευρώπης. Η Unesco το περιλαμβάνει στον κατάλογο των μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς. Κτίστηκε το 1214 από Ούγγρους βασιλείς και ήταν μέχρι το 1780 κέντρο ελέγχου της περιοχής, οπότε μια πυρκαγιά το κατέστρεψε και έκτοτε έχασε αρκετή από την σημασία του.

Τέλος, στον οικισμό Spisska Kapitula, γνωστό παλαιότερα ως «Βατικανό της Σλοβακίας», σταθήκαμε με δέος μπροστά στην εκκλησία του Αγίου Μαρτίνου, όπου για αιώνες οι επίσκοποι οργάνωναν την κοινωνική ζωή των κατοίκων της περιοχής. Την επιβλητική μορφή του με τους 3 σηκούς (κυρίως ναούς) και τους 2 πύργους την απέκτησε κατά την περίοδο 1214 – 1275. Η μέρα έκλεισε με ένα γλέντι σε παραδοσιακή σλοβάκικη ταβέρνα όπου παίχτηκαν και ορισμένα ελληνικά, διεθνώς γνωστά τραγούδια. Το Zorba the Greek ξεσήκωσε όλη την ταβέρνα και όλοι μαζί, Έλληνες και Σλοβάκοι χόρεψαν αυτόν τον χορό.

Στις 19 Αυγούστου ομάδα 13 ατόμων ανέβηκε στην κορυφή Koprinsky υψομέτρου 2.360 μ. Η πορεία προς την κορυφή ήταν εκπληκτικής ομορφιάς με δάση, χείμαρρους και προ πάντων αλπικές λίμνες. Η κορυφή αυτή έχει ομαλή πρόσβαση, δεν είναι αναρριχητική και επικίνδυνη όπως το Γκέρλαχ. Δεκάδες Σλοβάκοι ανέβαιναν επίσης, Κυριακή γαρ. Σημειωτέον ότι η ορειβασία είναι τρόπος ζωής αυτού του λαού ο οποίος διαθέτει άριστους αλπινιστές με το καλύτερο όνομα στην Ευρώπη. Η πορεία συνολικά διήρκεσε 9.30’ ώρες και έτσι έκλεισε η μέρα. Σημειώνω ότι η εκκίνηση ήταν στις 8.00 και στην κορυφή φτάσαμε στις 13.00.

Η τελευταία μέρα της εκδρομής έκλεισε με ένα rafting 2 ωρών στον ποταμό Ντούναετς (Dunaec) ο οποίος ενώνεται βόρεια με τον μεγάλο ποταμό της Πολωνίας Βίσλα (Vysla) που εκβάλλει στην Βαλτική. Το τοπίο παραπλεύρως των οχθών ήταν ανείπωτης ομορφιάς με δάση και κάθετους ασβεστολιθικούς βράχους. Κατόπιν η ομάδα επέστρεψε στην μεγάλη πρωτεύουσα Μπρατισλάβα για το ταξίδι της επιστροφής στις 21 Αυγούστου και η περιπέτεια τελείωσε.

Αξίζουν συγχαρητήρια στον ΕΠΟΣ Φυλής και στην πρόεδρο Καλλιόπη Δηλαβεράκη για την άριστη διοργάνωση. Ήταν μια καλή εμπειρία για τον τρόπο ζωής των κεντροευρωπαίων και τα τοπία της Κεντρικής Ευρώπης. Χωριστήκαμε με την υπόσχεση ότι θα συνεχίσουμε τα ταξίδια μας και τον δικό μας τρόπο ζωής που όσο σκληρός και αν είναι πιστεύουμε ότι αξίζει να τον ζει κανείς.

Ιωάννης Ξηρός.

slovakia1 slovakia2

Have your say