< <

Περπάτημα στο δάσος του Δροσοχωρίου

Την περασμένη Κυριακή το βροχερό πρωινό απειλούσε να μας κρατήσει σπίτι χωρίς να λογαριάζει αυτό που αγαπάμε να κάνουμε κάθε Κυριακή ακολουθώντας το πρόγραμμα του συλλόγου και φυσικά νικήθηκε. Σε μια εποχή που ο ατομικισμός επικρατεί σε όλα τα επίπεδα της ζωής μας, εμείς πρεσβεύουμε την αγαπη για την φυση την φιλία και την καλή παρέα και κανένα συμφέρον δεν σκιάζει τις σχέσεις μας όπως αναφέρουμε και στις αρχές του συλλόγου.

Το περπάτημα στο δάσος του Δροσοχωριου μας βρήκε με όλες τις αισθήσεις σε υπερένταση από τα έντονα χρώματα των δένδρων και των λουλουδιών όσο και από τις μυρωδιές τους, που αδιόρατα σε τυλίγουν μαζί με τα κελαηδίσματα των πουλιών και σε συνδυασμό με την αεροβική άσκηση του περπατήματος, πολεμούν την μάστιγα της εποχής μας, το άγχος. Στο διάβα μας λόγω της προηγηθείσης βροχής βρήκαμε αρκετές Σαλαμάνδρες, αλλά εντύπωση μας έκανε το γεγονός ότι βρήκαμε μέσα σε μια στέρνα με νερό, Τρίτωνες (αμφίβιο το γένος Τριτουρος της οικογένειας των Σαλαμανδριδων της τάξης των ουροδελων κοινώς triturus vulgaris) που μόνο στις Δρακολιμνες της Γκαμήλας και του Σμολικα νομίζαμε υπήρχαν.

Από ορειβατική σκοπιά κάναμε μια ήπιας μορφής πεζοπορία 5 ωρών μέσα στο δάσος (κατάλληλη και για αρχαρίους) ξεκινώντας μέσα από το Δροσοχωρι με κατεύθυνση δυτική μέχρι τον αυχένα κάτω από την Τσούκα.

Have your say