< <

Πήλιο, 6η Θεσσαλική ορειβατική συνάντηση.

Το μεσημέρι του Σαββάτου  23 Σεπτεμβρίου ξεκινήσαμε με προορισμό τα Χάνια Πηλίου και το απόγευμα  φτάσαμε  στο χώρο του καταφυγίου του Πανός, του Φυσιολατρικού Ομίλου Βόλου,  όπου είχαμε προγραμματίσει να κοιμηθούμε και όπου  στο πανέμορφο και καλοσυντηρημένο καταφύγιο μας υποδέχθηκαν με εγκαρδιότητα. Αφού μας κέρασαν καφεδάκι και τακτοποιηθήκαμε στις κουκέτες, αναχωρήσαμε για  τον αύλειο χώρο του βαγονιού-καταφυγίου του Ε.Ο.Σ.  Βόλου όπου αρκετοί ορειβάτες απ’ όλη τη Θεσσαλία και άλλα μέρη της Ελλάδας είχαν  στήσει ήδη τις  σκηνές τους.

Με συζητήσεις, γνωριμίες και  χαμόγελα έφτασε και χωρίς να το καταλάβουμε και το σούρουπο και έπεσε και το σχετικό λόγω υψομέτρου κρύο.

Περί ώρα 20:30 έγινε η  συνάντηση των Προεδρείων των συλλόγων στα βαγόνια του ΕΟΣ Βόλου και στη συνέχεια ακολούθησε  δείπνο από τους διοργανωτές συνοδευόμενο με κρασί και  αναψυκτικά   και στη  συνέχεια έγιναν ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις με τιμώμενο πρόσωπο παλιό ορειβάτη του ΕΟΣ Βόλου που ορειβατεί και στα 82 χρόνια του και συνέγραψε   και ένα ενδιαφέρον βιβλίο με τις ορειβατικές του εμπειρίες και προβολή βίντεο από ανάβαση μελών του ΕΟΣ Βόλου και Καρδίτσας στις Άλπεις. Ακολούθησε ανταλλαγή  αναμνηστικών και  μουσική βραδιά με γλέντι.

Το πρωί της Κυριακής μετά το εγερτήριο και αφού πήραμε όλοι μαζί το  πρωινό  που μας προσέφεραν οι  διοργανωτές στον  αύλειο χώρο του βαγονιού-καταφυγίου του Ε.Ο.Σ.  Βόλου, συγκεντρωθήκαμε στο πρώτο πάρκινγκ του Χιονοδρομικού  Κέντρου Πηλίου  για την προγραμματισμένη  πορεία : Χάνια (1200μ.) – καταρράκτες – Μακρυρράχη (320μ.), μήκους  9,8 χλμ και διάρκειας 4-5 ωρών. Ήταν μια  κατηφορική διάσχιση, μέσης δυσκολίας, πανέμορφη καθώς στο μεγαλύτερο μέρος της είμαστε μέσα σε βαθύσκιωτες οξιές και άλλα δένδρα της τοπικής χλωρίδας. Περάσαμε δίπλα  από καταρράκτες, που σχημάτιζαν πανέμορφες βάθρες για κολύμβηση, στις οποίες βούτηξαν κάποιοι τολμηροί,  διασχίσαμε  ολόφορτα περιβόλια μηλιών που παράγουν τα φημισμένα μήλα ΖΑΓΟΡΙΝ, κοντοσταθήκαμε σε πελώριες καστανιές που μας προκάλεσαν να δοκιμάσουμε τους καρπούς τους και καταλήξαμε μετά από 4 ώρες στο χωριό  Μακρυρράχη όπου ο τοπικός συνεταιρισμός μας περίμενε με σπιτική βυσσινάδα, λουκούμια και μας προσέφεραν και από τα εξαίρετα μήλα παραγωγής τους.

Εκεί ξαποστάσαμε, δροσιστήκαμε και κολατσίσαμε ενώ με την άφιξη  όλων των ορειβατών  ακολούθησε και άλλο γλέντι. Αυτή είναι η επιτυχία και το νόημα αυτών των συναντήσεων, να γνωρίζεις καλύτερα τους ορειβάτες των άλλων θεσσαλικών πόλεων και όχι μόνο Συλλόγων, να διασκεδάζεις παρέα και να περπατάς σε καινούριες διαδρομές που δεν τις γνωρίζεις, όπως η σημερινή που διανοίχθηκε πρόσφατα με την βοήθεια και των ανθρώπων της Μακρυρράχης.

Αργά το μεσημέρι με λεωφορείο των διοργανωτών επιστρέψαμε στα  Χάνια όπου είχαμε το πρωί αφήσει  τα αυτοκίνητα  μας και πήραμε ικανοποιημένοι και χαρούμενοι το δρόμο της επιστροφής στα Τρίκαλα.

Have your say