< <

Ο δυσπρόσιτος Αχελώος

Πλησιάζοντας το τέλος Αυγούστου η ζέστη είναι ακόμη αισθητή και το νερό στα ποτάμια κοντά στο ετήσιο ελάχιστο. Η καταλληλότερη εποχή για να επισκεφθούμε το πιο δυσπρόσιτο τμήμα του Αχελώου, αυτό που ξεκινάει από την Μεσούντα και φθάνει μετά το ρέμα της Καληκώμης.

Δύο ώρες οδήγησης και 81 χιλιόμετρα μας φέρνουν στο ιστορικό Μυρόφυλλο, ένα από τα πιο απομακρυσμένα χωριά των Τρικάλων. Εδώ άρχισε η πρώτη προσπάθεια αποφυγής του εμφυλίου με την ειρηνευτική συμφωνία Μυροφύλλου – Πλάκας  που ουσιαστικά δεν εφαρμόστηκε (μεταξύ των ΕΑΜ – ΕΔΕΣ – ΕΚΚΑ και του Κρις Γκουντχάουζ, οι συζητήσεις μεταφέρθηκαν αργότερα στην Πλάκα δίπλα στην γέφυρα Αράχθου στις 29/2/44). Εδώ 16 μήνες αργότερα σβήστηκαν με αίμα οι υπογραφές με την καταδίωξη και την αυτοκτονία του Βελουχώτη στην χαράδρα του Φάγγου και  ουσιαστικά αναγγέλθηκε η τελική φάση του  εμφυλίου.

Οι  τελευταίες ψαλμωδίες από την εκκλησία βρίσκουν ανταπόκριση από τον θεϊκό  Αχελώο που απελευθερώνει την πρωινή ομίχλη του ως θυμίαμα υποταγής προς τον θεό που τον νίκησε και σάβανο λήθης για τις ασχήμιες των ανθρώπων στις όχθες του.

Το τελευταίο χιλιόμετρο είναι απότομη βουτιά προς το ποτάμι που τελειώνει στην Μονή του Αη Γεωργίου, το ιστορικό μοναστήρι που τα τελευταία χρόνια το βρίσκουμε κλειστό λόγω ανασκαφής και αναστήλωσης. Το μονοπάτι που ξεκινά από το μοναστήρι οδηγεί στην κοίτη του ποταμού 50 μέτρα χαμηλότερα.

Εδώ το ποτάμι απλώνεται φαρδύ ανάμεσα στα βουνά  Χατζή και τον Κοκκινόλακο. Όσο προχωράμε όμως ανατολικά τα βουνά σμίγουν και εκεί που αγγίζουν το ένα το άλλο υπάρχουν τα βάθρα δίτοξης γέφυρας που είναι και η πύλη του δυσπρόσιτου και στενού τμήματος της κοίτης. Η γέφυρα ξεκίνησε να χτίζεται στον μεσοπόλεμο αλλά η προσπάθεια εγκαταλείφτηκε.

Το ποτάμι, δίβουλο, μια ακουμπά στο ένα βουνό μια στο άλλο και εμείς, μέχρι τους μηρούς στο νερό, μετατοπιζόμαστε από την μια όχθη στην άλλη,  προχωράμε όλο και πιο βαθειά όλο και πιο κάθετοι γκρεμοί υψώνονται πάνω μας. Βρίσκουμε το μονοπάτι που ανεβαίνει στον Φάγγο, αρκετά ψηλότερα είναι ο τόπος αυτοκτονίας του Βελουχιώτη και του Τζαβέλα. Εκεί διέταξε ο Βοϊδαρος τον προδότη  της θέσης των ανταρτών να κόψει  τα κεφάλια τους με τον σουγιά του.

Από εδώ αρχίζει η λάκα Λογγά, ένα πλάτωμα  από χωραφάκια που κάποτε ήταν καλλιεργήσιμη γη. Μετά πάλι στο ποτάμι και την σκληρή κροκάλα που πληγώνει τα πέλματα. Η νεραϊδόβρυση όμως μας περιμένει παρακάτω και μερικοί βέβηλοι ιπποπόταμοι βουτούν στα νερά των ξωτικών. Εδώ κατέβηκε η ομάδα του Βελουχώτη όταν έπεσε στην ενέδρα του Βοϊδαρου 300 μέτρα ψηλότερα καθώς πήγαινε στο Μυρόφυλλο από το Πολυνέρι.

Κοντά στην νεραιδόβρυση εκβάλλει το ρέμα του Αρέντα με την πέτρινη γέφυρα του Κορακονησίου 800 μέτρα πριν την συμβολή με τον Αχελώο. Από εδώ περνούσε το μονοπάτι Πολυνερίου – Ελληνικών. Κοντά στον Αρέντα εκβάλει και το ρέμα της Καληκώμης. Αυτά τα δύο ρέματα είναι και οι μοναδικές είσοδοι στην κοίτη του ποταμού, η υπόλοιπη όχθη είναι απόκρημνοι γκρεμοί.

Μετά 8 χιλιόμετρα πορείας φθάνουμε στο στενό, το Χατζή το έχει διαδεχθεί η απόληξη των Βερουσίων. Από τον ένα βράχο στον άλλο πέντε μέτρα, οι γκρεμοί  και το ορμητικό ρεύμα. Από εδώ και κάτω μόνο για θαρραλέους  κολυμβητές.

Ο Αχελώος δεν χωρίζει μόνο τους ανθρώπους με τα αφρισμένα νερά του. Το καλοκαίρι είναι ο πιο σύντομος δρόμος επικοινωνίας. Με τέτοιο απροσπέλαστο ανάγλυφο είναι Εγνατία οδός. Οι Μυροφιλλίτες πήγαιναν προσκυνητές στην Παναγιά την Σπηλιά από την κοίτη, μετρημένα 15 χιλιόμετρα μέχρι την Συκιά και σχεδόν άλλα δέκα στην κοίτη του Λιασκοβίτικου ποταμού,  10 ώρες πορεία με υποχρεωτικές δροσιστικές βουτιές σε δύο σημεία της διαδρομής.

Have your say