«Απαγορεύεται η μεταβολή του προορισμού των δασών και των δασικών εκτάσεων, εκτός αν προέχει για την εθνική οικονομία η αγροτική εκμετάλλευση ή άλλη χρήση τους, που την επιβάλλει το δημόσιο συμφέρον. Νόμος ορίζει τα σχετικά με την προστασία των δασών και των δασικών εκτάσεων. Η σύνταξη δασολογίου συνιστά υποχρέωση του Κράτους». (άρθρο 24 του συντάγματος της Ελλάδος).
«Δημόσια ή ιδιωτικά δάση και δασικές εκτάσεις που καταστράφηκαν ή καταστρέφονται από πυρκαγιά ή που με άλλο τρόπο αποψιλώθηκαν ή αποψιλώνονται δεν αποβάλλουν για το λόγο αυτό τον χαρακτήρα που είχαν πριν καταστραφούν, κηρύσσονται υποχρεωτικά αναδασωτέες και αποκλείεται να διατεθούν για άλλο προορισμό». (άρθρο 117 του συντάγματος της Ελλάδος).
Η άμεση επαφή μας με την φύση και ιδιαίτερα με το βουνό και το δάσος είναι η κύρια δραστηριότητά του Συλλόγου Πεζοπορίας Ορειβασίας Τρικάλων (Σ.Π.ΟΡ.Τ). Όμως δεν είμαστε μουγγοί και απόμακροι. Παρεμβαίνουμε σε περιβαλλοντικά θέματα και ανησυχούμε διότι με την υπό εξέλιξη συνταγματική αναθεώρηση επιχειρείται η νομιμοποίηση της καταπάτησης και οικοπεδοποίησης 40 εκατομμυρίων στρεμμάτων δασικής έκτασης που άρχισε από την εποχή της δικτατορίας και συνεχίστηκε με την ανοχή των πολιτευτών επί Δημοκρατίας.
Η υπάρχουσα συνταγματική προστασία των δασών εγγυάται το δημόσιο συμφέρον χωρίς να περιορίζει τα ατομικά δικαιώματα. Όμως την αποδυναμώνουν οι ίδιοι οι δημόσιοι λειτουργοί όταν αντί να δημιουργήσουν δασολόγιο και βιώσιμο χωροταξικό σχεδιασμό επιβραβεύουν τους καταπατητές και ενθαρρύνουν τους εμπρηστές να πιάσουν δουλειά, ιδιαίτερα στις προεκλογικές περιόδους όπως και τώρα.
Για την περιοχή μας που τα δάση είναι πηγή πλούτου και αναζωογόνησης, οι κοινοβουλευτικοί μας εκπρόσωποι οφείλουν να υπερασπίζονται αυτή την αλήθεια και να μην αγωνιούν για το αν θα νομιμοποιηθούν οι καταπατητές στην Αττική και όπου αλλού, ούτε να καθίστανται αλληλέγγυοι στα ρουσφέτια των εκεί συναδέλφων τους πολιτευτών.
Στη χώρα μας δεν κατοικούν μόνο συμφέροντα αλλά και πολίτες. Που γνωρίζουν ότι τα αγαθά που δεν πουλιούνται ούτε αγοράζονται είναι συχνά τα πιο πολύτιμα.