< <

Μουτσιαρίτης ποταμός – Αθαμανία

Την Κυριακή 30-08-2020 σύμφωνα με το πρόγραμμα είχαμε εξόρμηση για να γνωρίσουμε τις πηγές του Μουτσιαρίτη ποταμού και να δροσιστούμε ταυτόχρονα στα νερά του. Είναι ένα μέρος άγνωστο στον πολύ κόσμο καθώς ακόμη και οι ντόπιοι, πλην των ψαράδων πέστροφας, αγνοούν, πρόκειται όμως για ένα τοπίο / φαράγγι απαράμιλλης ομορφιάς.

Το Στενό, όπως το αποκαλούν οι ντόπιοι, είναι μια από τις πιο εντυπωσιακές διαδρομές μέσα σε ποτάμι. Βρίσκεται κοντά στο χωριό Αθαμανία (Μουτσιάρα) και χρειάζονται περίπου τρείς ώρες διαδρομή για να φτάσεις.

Ο Μουτσιαρίτης ποταμός δέχεται τα νερά της λεκάνης απορροής της ευρύτερης περιοχής Κακαρδίτσας – Φούρκας- Παχτουρνιάσκας- Μακριάς Ράχης και αφού περάσει στο άκρο του χωριού Αθαμανία και κάτω από το χωριό Γαρδίκι καταλήγει στον Ασπροπόταμο στο ύψος της Γέφυρας Αλεξίου.

 Κυριακή πρωί ξεκινήσαμε άλλοι από τα Τρίκαλα αλλά ο πιο πολύς κόσμος από το χωριό Αθαμανία μαζί με τους φίλους που προσήλθαν και από το γειτονικό Γαρδίκι και

έτσι συγκεντρώθηκε μια ομάδα τριάντα ατόμων αποτελούμενη από μικρούς και μεγάλους με χαρούμενη διάθεση.

Βρεθήκαμε μετά από διαδρομή δέκα λεπτών μετά το χωρίο στο σημείο που το ποτάμι συναντάει τον δρόμο, μια περιοχή που λέγεται Πόρος. Από εκεί και πέρα συνεχίζουμε με τα πόδια. Περπατάμε προς τα δεξιά παράλληλα με το ποτάμι. Αξίζει να αναφέρουμε ότι σε πολλά σημεία περπατήσαμε και απ’ την άλλη πλευρά αλλά και μέσα στο ποτάμι καθώς τα σημεία πρόσβασης όσο προχωρούσαμε λιγόστευαν.

Το κρύο νερό στην αρχή έκανε επιφυλακτικούς μερικούς αλλά την ανάγκη φιλοτιμίαν ποιούμενοι, το βρέξιμο έγινε παιχνίδι δροσίσματος. Όσο προχωρούσαμε τόσο η κοίτη του ποταμού στένευε και βαδίζαμε μόνο μέσα στο ποτάμι. Στα αριστερά της διαδρομής πρώτα συναντήσαμε τρεχούμενα νερά που έπεφταν σχηματίζοντας εντυπωσιακούς σχηματισμούς από βράχους καλυμμένους από βρύα με ρέοντα ύδατα, στη συνέχεια συναντήσαμε τους καταρράκτες όπου σταματήσαμε για να τους θαυμάσουμε και να τους φωτογραφήσουμε.

Το φαράγγι όσο προχωράμε γίνεται όλο και πιο εντυπωσιακό με τους γεωλογικούς σχηματισμούς από ιζηματογενή πετρώματα να ξαφνιάζουν ευχάριστα τους συνοδοιπόρους που να αναρωτιούνται αν αυτό το ζουν ή παρακολουθούν ντοκιμαντέρ ενός εξωτικού και μακρινού τόπου.

Η διαδρομή μετά από ένα τρίωρο καταλήγει σε έναν εντυπωσιακό καταρράκτη και σε φυσικές Κολυμπήθρες όπου οι πιο τολμηροί κολυμπήσανε. Έτσι και στην εξόρμηση μας αυτής της Κυριακής και ένα θαύμα της φύσης γνωρίσαμε και την ψυχική διάθεση μας ανατάξαμε. Η επιστροφή βέβαια αποδείχτηκε πολύ ευκολότερη της ανάβασης αλλά εξίσου διασκεδαστική. Με πολλές φωτογραφίες απείρου κάλλους που φροντίζει η φύση ως μαστόρισσα της τέχνης να δημιουργεί αποθηκευμένες στους φωτογραφικούς δέκτες μας επιστέψαμε στην πλατεία του χωριού πίνοντας δροσερά ποτά για ξεκούραση, συζήτηση και αναστοχασμό.

Have your say